Als een olifant in de porseleinkast?

Kindertekeningen en hun kwaliteit
Volgens Marleen van der Lubben, projectleider bij de Onderwijsinspectie, wordt de kwaliteit van kindertekeningen (volgens twintig jaar geleden opgestelde criteria) nu minder goed beoordeeld dan twintig jaar geleden nog het geval was.

Dat roept vragen op
Want wie kan nu feitelijk een kindertekening kwalitatief op de juiste waarde beoordelen? En dienen de opgestelde criteria die inmiddels twintig jaar oud zijn niet bijgesteld te worden? Kinderen groeien immers op met een andere beeldtaal dan vroeger. En nog een vraag die men zich zou kunnen stellen is, in hoeverre groeien kinderen op met kunst? En stel nu dat we kinderen (meer) in de gelegenheid stellen om kennis te maken met kunst en dan na pak weg 20 jaar, kindertekeningen opnieuw beoordelen op hun ‘kwaliteit’, zou dat verschil maken?

‘Kunst broodnodig voor het kinderbrein’

Kinderkunst

Made by M.E.D.

Kinderen en kunst
Iemand die sterk pleit om kinderen en kunst samen te brengen is Eric Scherder. Scherder inspireert mensen om de verbindingen in de hersenen levenslang te blijven trainen. Hij stelt ook, hoe eerder kinderen met kunst en cultuur in aanraking komen, hoe beter dat is omdat de hersenen van kinderen nog volop in ontwikkeling zijn.

Hoe kijk je naar iets?
Eric Scherder is niet de enige die pleit voor meer waardering voor creativiteit. In 2015 pleitte Ronald Kox, afdelingshoofd bij het Landelijk Kennisinstituut Cultuureducatie en Amateurkunst, voor meer aandacht voor ambacht en creativiteit in het onderwijs. Kox trekt de opgestelde criteria voor het beoordelen van kindertekeningen in twijfel. Zeggen de getrokken conclusies misschien meer van de beoordelaars dan van de kindertekeningen?

Durf te kijken
Grote mensen hebben dus het werk van kinderen bekeken en beoordeeld. Maar wat als we als grote mensen nu eens met de blik van een kind naar deze tekeningen zouden kijken? Nieuwsgierig, openstaand voor verwondering, en zonder kwalitatieve oordelen? Zou de kindertekeningen dan anders bekeken zijn?

Mijn kijk op kindertekeningen
Als kunstliefhebber en pedagogisch medewerker zou ik liever zien dat men (i.p.v. kindertekeningen te beoordelen op kwaliteit en deze vervolgens te labelen als tekeningen van verminderde kwaliteit) kijkt naar wat een kind wil vertellen met zijn werk.  En wie weet, wordt de kwaliteitswaarde van de tekeningen dan vele jaren later ooit nog eens vastgesteld. Knipoog

Mijn oordeel, met een knipoog
Eigenlijk is er maar een kind te bedenken wat van mij hard afgerekend mag worden op de kwaliteit van zijn tekeningen, het kind dat Donald heet in dit geval.

Tips voor kunstplezier met je kinderen

Tip voor plezier om de tekeningen van je kind 😉

NB
Het riep in eerste instantie bevreemding op, kindertekeningen die op hun kwaliteit beoordeeld worden, waarom zou je dat doen? Maar de context is, zoals altijd wanneer je verder leest anders dan je zou denken. Want net zoals veel volwassenen zich niet meer kunnen concentreren om lang achtereen in een boek te lezen, zo zouden ook kinderen moeite hebben om zich te concentreren op het maken van een tekening. En dat biedt op zich weer voldoende stof tot nadenken over hoe * we het plezier in lezen en het maken van creatieve uitingen terug kunnen krijgen.

Een gouden tip * 

‘De artistieke vorming van kinderen blijkt vooral af te hangen van
de belangstelling van het individuele kind, en!
de aandacht die er thuis voor is’ – Bron



Categorieën:Kindertekeningen

Tags: , , , , , , ,

1 reply

  1. Geweldig, maar ook de satire van Hans Teeuwen 😂😂

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: