Leeft de dood?

Leeft de dood? Ja de dood lééft, in de kunst’- LiRiAn Art

skulls-1253378_1920Oké, de dood leeft dan wel in de kunst maar wist je dat een op de drie Nederlanders bang is voor de dood? Maar voor kunstenaars kan de dood de nodige inspiratie leveren. De dood levert kan ook veel gedachtekronkels opleveren. Waar zijn ze, de doden? Ben je er nog als je naar gene zijde bent verhuisd?

Jan_Weenix_1697_from_Edinburgh_NG_2523 Jan Weeenix, Landscape with a Huntsmen and Dead Game, 1697

De grootste illusie in deze wereld is de illusie van gescheiden zijn
Gisteren, 17 november 2017, werden de mensen die dit jaar zijn overleden herdacht. candle-2905395_1920
Mijn pap is lang geleden overleden. Hij zou dit jaar 91 zijn geworden, als hij niet 39 jaar geleden aan kanker was overleden. ​Ik weet het nog als de dag van gisteren, op de dag van zijn begrafenis was ik ontroostbaar, hij was weg, ik zou hem nooit meer zien, en dat idee was onverdraaglijk.

Wat laat je achter
Volgens een aloude natuurwet (Newton) moet je om verder te komen iets achterlaten. In het geval van dood, overlijden en rouw is dat nou ook net wat de omgeving graag ziet. Want ‘we’ vinden het ongemakkelijk om met dood en overlijden geconfronteerd te worden en zijn geneigd het denken over de dood weg te duwen(Rob Zombie – An American musician, filmdirector, comicbook writer and screenwriter: “I’m not accepting death. I’m pretty sure there’ll be some technology that comes along in the future that can keep me alive.”)

Is het goed zo?
human-2829510_1920Als er iemand overlijdt is dat voor de nabestaanden een treurig iets, we willen geen afscheid nemen. De eenzaamheid na een afscheid en de herinneringen zijn pijnlijk en wat volgt is een periode van rouw, verbijstering, boosheid en verdriet. Sommige mensen schamen zich omdat ze na zoveel jaren nog steeds rouwen en dat is lastig want het is toch goed zo, zeggen de mensen om je heen dan. Maar weet je wat? Dit is heel normaal en het gaat misschien wel nooit meer over. Of, misschien ervaar je juist het tegenovergestelde en heb je vrij snel vrede met de situatie. In beide situaties is dat oké.

Waar ligt de grens
Wat ook normaal is, is dat sommige mensen de grens tussen leven en dood niet zo scherp ervaren. Zij krijgen tekens en signalen van de overledene. Denk aan een bijzondere vlinder die op een kist plaats neemt tijdens een begrafenis. Een vogel die naar binnen wil tijdens een afscheidsdienst en alle moeite doet om er bij te kunnen zijn. Of iets, dat je associeert met de overledene, dat op een onverklaarbare wijze op de grond valt waardoor je je ineens weer verbonden voelt met de persoon die je zo mist. Die tekens krijg je niet voor niets, ze zijn ter bemoediging en doet je beseffen waar het eigenlijk omgaat in het leven, verbinding.

1024px-Iphiclides_podalirius

Iphiclides podalirius (Scarce Swallowtail)

Dit zijn dan ook op  de werkelijkheid gebaseerde voorbeelden, voor de een iets om de schouders over op te halen, voor een ander een knipoog van wie hem of haar zo lief was. Als je ervoor openstaat of zolang je het nodig hebt kun je deze tekens ervaren. Want;

‘De doden zijn niet weg, ze ondersteunen ons vanaf de zijlijn van deze wereld’.
Toen een vriend van hem was overleden zei Einstein; “Nu heeft Besso afscheid genomen van deze vreemde wereld. Dat betekent niets. Wij weten dat het onderscheid tussen verleden, heden en toekomst niets meer is dan een illusie.

Vier dimensies
Volgens de kwantummechanica zijn er meerdere dimensies. Volgens abstracte wiskundige berekeningen zelfs elf. Maar hier op aarde leven we in drie dimensies, vier als je de dimensie tijd meerekent. Anders gezegd; de stoffelijke wereld. En in de stoffelijke wereld zitten we gevangen, daar kun je niet uit. Ons kijken, denken en acteren is beperkt in deze drie dimensies.

En face it, soms zijn drie dimensies al genoeg om te behappen. Denk maar aan een 3-D film waarin je wegduikt voor dieren of monsters die op je afkomen 😉 En het is in de hogere dimensies waar zich de geestelijke wereld bevindt, de wereld waarin we na de dood terechtkomen.

1024px-Clusone2

Ik zie je (niet)
In de film Interstellar (een verhaal gebaseerd op de wetenschappelijke theorieën van de gerenommeerde theoretische natuurkundige Kip Thorne) bevindt een vader zich in die hogere dimensies. Hij zoekt daar zijn dochter en hij kan haar ook vinden omdat hij zijn dochter in elke dimensie ziet. Wij hier in de stoffelijke wereld zijn begrensd in het kunnen zien, in de hogere dimensies zijn geen begrenzingen.

Geest of energie
En noem het geest of energie maar de overledenen zijn niet weg of verdwenen. Denk aan de onverklaarbare lach op het gezicht, of de blik in de ogen van iemand die op het punt van sterven (heen gaan) staat, en die ergens naar kijkt waar ons oog niet kan reiken. Net op de grens van leven en dood zien ze iets wat wij nog niet kunnen waarnemen, om daarna te verdwijnen naar waar wij ze niet meer kunnen zien.

willink-statue-742x1024

“De kern van mijn werk is een dodelijke verliefdheid op de realiteit”. Karel Willink Fotobron: www.museummore.nl

Schijn of werkelijkheid
Misschien is het wel zo dat de levenden in een schijnwerkelijkheid leven (de schijn van; druk, druk, druk bijvoorbeeld) en is de echte werkelijkheid de geestelijke wereld. In die werkelijkheid bevinden zich de overledenen, zij zijn nooit weg, ze moedigen ons aan vanaf de zijlijn zolang wij daar voor openstaan of nodig hebben.  Ik ben nu (in 2017) zes jaar ouder dan mijn vader was op het moment van zijn overlijden. Dat is een bizar idee!

Herinneringen
Mijn vader, het was een lieve man. En tegelijkertijd was hij ook geen makkelijke man voor zijn omgeving, door alles wat hij meegemaakt had in de oorlog. Maar, het was wel mijn vader en ik hield van hem.

LiRiAn Art De liefde
En dat is wat telt. Aan het begin, in het midden en aan het eind van ons leven hier. De liefde. En liefde, ‘Liefde is geen bijzaak, het is de sterkste emotie die je leven kan overnemen.’ – Arthur Schopenhauer

NB: Geïnspireerd door het werk van Jouw Laatste Wil en de preek “De toeschouwers” (1.14 uur) van Ed Meenderink. Deze blog is in 2016 geschreven door LiRiAn Art voor Bloggend Bewegen.

Everybody knows, everybody knows
That’s how it goes. Everybody knowsRIP Leonard Cohen ​



Categorieën:Blogpost, Filosofie, Kunst

Tags: , , ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: