Boekenvlog

Nieuw
Lirian Leest op YouTube

Met korte reviews, bevindingen of aanbevelingen, gedichten of quotes.
De aftrap is met een boek over een voor mij geliefd onderwerp,

Engeland;

MInd The Gap, van Titia Ketelaar

Tekst loopt door onder de video

Lirian Leest – Boek 19 – Mind the Gap, Titia Ketelaar

En waar mijn liefde voor Engeland nu vandaan komt? Die was er eigenlijk altijd al, via boeken en series en documentaires over Engeland. En na een bijzondere vakantie in Engeland (leestip! :)) wilde ik het liefst zo snel mogelijk weer terug naar ‘England’ (maar aangezien ik in werkelijkheid niet zo heel reislustig ben en we nu in een corona tijdperk verkeren, kan dat nog wel even duren vrees ik).

Lirian Leest in Engeland

Of misschien is het wel vanwege de vele kleine boekenwinkels-, liefdadigheidsboekwinkels en antiquariaten die Engeland herbergt.

Door Cees Buddingh’, 1918 – 1985 (Nederlands dichter en prozaïst) in Engelse zondagen werd het zo verwoordt;

‘Mijn huis staat met boeken vol gestapeld, het zijn er nu over de dertienduizend, denk ik, maar iedere keer als we in Engeland zijn brengen we er toch wel weer minstens honderd terug. Maar het is zo fascinerend om al die vaak kleine zaakjes na te speuren. In Totnes. In Westward Ho (nu helaas verdwenen). In Barnstaple. In Marlborough. In Ripon. In, ja, noem maar op. Een van de redenen is natuurlijk dat Engelsen zo’n enorm rijke literatuur hebben, ik zeg altijd: het creatieve genie van de Nederlanders is in de schilderkunst gegaan en van de Engelsen in hun literatuur; onze Shakespeare heet Rembrandt. En van al die boeken – zeker uit de eerste helft van deze eeuw – is dikwijls zo weinig herdrukt. Je moet dus de oorspronkelijke uitgaven hebben.’ C. Buddingh’, Engelse Zondagen

Engelse stads- en dorpstaferelen, geschilderd door Klaus Moritz, in kleur, Met verhalen van Cees Buddingh’

Voor nu, blijf verbonden, blijf lezen en Groet in beweging An, van Lirian

Verademing, Koen de Jong, Bram Bakker

Boek 20

Lirian Leest, 50 boeken – 1 jaar

Je staat er misschien niet bij stil maar een verkeerde manier van ademhalen kan er voor zorgen dat je opgebrand raakt, slecht slaapt en verschillende klachten veroorzaken.

Lirian Leest, Lees Mee

Uit het boek; ‘In rust is een ademfrequentie van 6 x per minuut genoeg. Toch ademen sommige  mensen 10, 12, 14, 16 tot wel meer dan 20 x per minuut.

Ik had er nooit zo bij stilgestaan maar nu ik mijn manier van ademhalen aan beter kunnen hardlopen heb gekoppeld gaat er wel een wereld voor me open.

Ook ik ademde veel te snel en oppervlakkig. Doe dit maar eens een geruime tijd en je denkt dat het A) normaal is en B) je stresslevel schiet omhoog.

Foto door Tirachard Kumtanom op Pexels.com

In dit boek gelukkig meer uitleg over het ademhalingssysteem en over het belang om voor- en na inspanning een ademhalingsoefening te doen.

Simpel maar zo doeltreffend. En ik merk nu al profijt van bewuster met je ademhaling omgaan. Ik kan mijn energie tijdens het lopen nu beter verdelen!

Afb.: @Lirian – Coopertest voldoende en goed

Dit boek is op het lijf geschreven voor iedereen die wel wat meer ontspanning en energie kan gebruiken. En dat met zo’n simpel maar zelden ingezet middel; je ademhaling.

Tip
Op de site van Sportrusten kun je gratis webinars bijwonen waar je vragen kunt stellen, verschillende filmpjes vindt en extra uitleg bij de oefeningen.

Lost In A Good Book – Lirian Leest

Haarlemse Viool Diva

In het Corona tijdperk zijn ook de muzieklessen van de Volksuniversiteit Rotterdam, gegeven door de bevlogen en innemende muziekdocent en sopraan Susanne Winkler, verplaatst naar een online Zoom-omgeving. Ik heb trouwens nog nooit zoveel tijd besteed aan het volgen van webinars, zoals de gratis ‘Kunst maakt gelukkig’ lezingen van Karin Haanappel, de Get Uked Campfire Class, het 100 dagen Sportrusten programma van Koen de Jong, en de hierboven genoemde muzieklessen. Geweldig dat dit allemaal kan en aangeboden wordt.

Muziek determineren
Afgelopen woensdag was les vijf van de losse themalessen, in deze les was de violiste Suzanne Groot te gast. Er werden muziekfragmenten beluisterd en besproken en bij de gekozen muziekfragmenten werden beelden, kleuren, geuren en associaties opgeroepen. Erg interessant om op deze manier naar muziek te luisteren (en naar alle waarschijnlijkheid zal ik niet meer naar muziek luisteren zonder er ook beelden aan te verbinden en kleuren aan te geven).

Suzanne Groot is te vinden als je zoekt op de Haarlemse Viool Diva’s via Internet of YouTube. Heel bijzonder vind ik zelf de vioolconcerten in de Koepelgevangenis in Haarlem (een voormalige strafgevangenis):

Over muziek
Een aantal steekwoorden en zinnen die Suzanne Groot met ons deelde:
Muziek doet een beroep op je zintuigen > kleuren, beelden, associaties, brein, geuren.
– Gevoel voor geur kent geen tijd.
Bach is mijn bijbel.
– Als je naar muziek luistert maken je hersens dopamine aan.
– Het IQ van kinderen stijgt wanneer ze met muziek bezig zijn.
En de mooiste wat mij betreft;
– Muziek ligt dicht bij de ziel van de mens.

Hieronder een van de muziekfragmenten, uitgekozen door Suzanne GrootMahler Ich bin Der Welt, 1901

En een gedachte bij het gedicht ‘Ich bin der Welt’ – Mahler

Die laatste zin in dit gedicht, oh hoe typerend ook voor hoe wij ons leven ervaren in het Corona tijdperk.

Ich bin der Welt abhanden gekommen, Voor de wereld ben ik voorgoed verloren.

‘Soms resoneren de werken van Gustav Mahler op een bepaalde manier met zijn eigen leven, zoals het lied Ich bin der Welt abhanden gekommen (Ik ben verloren voor de wereld). Dit is een van de zogeheten Rückert Lieder, vijf liederen voor zangstem en orkest met gedichten van Friedrich Rückert (1788-1866) als tekst. Ich bin der Welt abhanden gekommen drukt uit hoe iemand zich volledig terugtrekt in zijn eigen, vredige wereld, en zo voor de buitenwereld verloren is. Mahler zelf zei hierover: “Ik ben het echt.” Mahler was een groot bewonderaar van Rückert en heeft meer gedichten van hem op muziek gezet, zoals in zijn Kindertotenlieder.’Bron

Tip
De website van Rinus Groot, de vader van Suzanne, met wie zij tot voor zijn dood, vijf jaar geleden, het podium deelde.

Authentieke mensen
Ik vind Suzanne Groot, en wat zij wilde delen, erg inspirerend. Al bij de eerste zinnen zie en hoor je een authentiek iemand, een musicus ook die haar gevoel en ziel in de muziek legt. En iets wat een dag ervoor plaats vond sloot daar perfect bij aan. Een spontane drone-lichtshow op Bevrijdingsavond in Rotterdam met begeleidende muziek van Joep Beving, die ik gelukkig live mee kon kijken dankzij een tip van mijn zoon.

Lichtshow met drones en pianomuziek in Rotterdam
Op 5 mei 2020, 75 jaar bevrijding, werd Rotterdam verrast met een lichtshow. Het idee en initiatief was van Mothership | Droom en Daad | Rotterdam, met muzikale medewerking van de componist en pianist Joep Beving.

Citaten Joep Beving
“Ik werd door Studio Drift benaderd omdat ze mijn muziek mooi vinden. We zijn in gesprek gegaan om te kijken of we samen een kunstwerk konden creëren … Het is echt alsof je op een andere planeet bent. Niet alleen de omgeving, ook het gevoel van eenheid van iedereen die aanwezig is. Geen geld, geen status. De mate van creativiteit die aan de dag gesteld wordt. De hele setting. Magisch, intens. Mindblowing” Joep Beving Bron

Joep Beving over zijn in april 202 uitgekomen single  ‘Solitude’
* zie video onderaan deze pagina | Solitude is a piece I wrote a couple of days before Piano Day in solitude in my response to this global crisis, I hope you will enjoy it. My thoughts and prayers are with everyone whose experiences are on the darkest end of this global crisis. Let’s hope that when we get through this, we will see some form of global change. I’m very hopeful for the future in that sense. Be well, be safe, be healthy.Bron

En zo is de muziekcirkel weer rond
Want hoe mooi sloot de themales van Susanne Winkler met violiste Suzanne Groot aan bij het werk van Joep Beving. Toeval bestaat niet

muziekcirkel muismatje

Bevrijdingsdag 5 mei 2020

Vandaag, 5 mei 2020, mogen we 75 jaar vrijheid vieren.

Door het coronavirus kunnen we de bevrijding niet vieren zoals we gedacht hadden, geen feesten of festivals, maar ik denk ook aan de mensen die de oorlog nog na kunnen vertellen en voor wie 75 jaar vrijheid vieren zoveel betekenis heeft.

Dit alles maakt de viering van de bevrijding dit jaar anders dan normaal maar misschien daarom ook nog wel waardevoller. Want meer dan ooit weten en voelen we allemaal hoe belangrijk ‘gewoon’ samenzijn is.

“Het voelt vreemd op een bijna lege Dam. Maar ik weet dat U, dat jij, deze Nationale Herdenking meebeleeft en dat we hier samen staan.” Koning Willem-Alexander tijdens de toespraak op De Dam – Bron en toespraak

Bevrijdingsdag 2020 vieren we vanuit huis, net zoals we gisteren thuis herdachten. Toch, ondanks dat er geen publiek bij kon zijn was deze herdenking zeer indrukwekkend. En wat een bij de keel grijpende toespraak van de koning tijdens de herdenking op de Dam.

Met het jaarthema ‘Geef vrijheid door’ doet het Nationaal Comité een appel op iedereen om zich in te zetten voor de waarde van vrijheid.

Veel respect voor de koning en ik ben dankbaar dat we in een land leven waar een staatshoofd zijn gevoelens en emoties durft te tonen. Er is kracht in ‘zwakheid’.

Nederland, Den Haag, 20-12-2019 Portretfoto’s Kersttoespraak Zijne Majesteit de Koning | Foto ; Arenda Oomen

Kijk hier de toespraak van Koning Willem-Alexander terug.

Vlaggen
Op 5 mei hangen in Nederland de vlaggen (de Nederlandse driekleur zonder wimpel) van zonsopgang tot zonsondergang in top. Vlaggen, zo blijkt, is door de coronacrisis in populariteit gestegen; de verkoop van de Nederlandse vlag is ten opzichte van vorig jaar vervijfvoudigd.

@Afbeelding Michael de Groot

Programma Bevrijdingsdag 5 mei 2020
De 5 mei-lezing met Bondskanselier Merkel kan door de omstandigheden helaas niet doorgaan. Hoewel de veertien Bevrijdingsfestivals ook niet doorgaan, staan de Ambassadeurs van de Vrijheid dit jaar toch stil bij 75 jaar vrijheid. Online en via social media laten de ambassadeurs Roxeanne Hazes, Snelle, Lucas & Steve en Kris Kross Amsterdam op 5 mei van zich horen. Het Nationaal Comité hoopt dat heel Nederland zich hier online bij aansluit door via social media te laten weten hoe zij stilstaan bij 75 jaar vrijheid. Bron

Vrijheidsspel
We vieren deze bijzondere Bevrijdingsdag thuis en wat beter kun je dan bedenken dan een toepasselijk spel om gezamenlijk te spelen. Klik hier voor de download, print en speel het Vrijheidsspel, en kom zo meer te weten over onze vrijheid! Tip: spelregels en vragen.

Vrijheidsspel – Het Nationaal Comité 4 en 5 mei

Bron: Het Nationaal Comité 4 en 5 mei

Zing je ook mee?
Naar een idee van Claudia de Breij, om 16.55 uur ( 5-voor-5 ), het lied Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder van Ramses Shaffy door heel Nederland te laten klinken. Het comité nodigt ook alle radiozenders uit om het lied op exact 16.55 uur uit te zenden.

5 mei-concert
In plaats van het jaarlijkse 5 mei-concert maakt de NOS in samenwerking met het Nationaal Comité een uitzending vanuit de foyer van Theater Carré in Amsterdam. Simone Kleinsma, Roel van Velzen, mezzosopraan Maria Fiselier en violiste Noa Wildschut treden op, begeleid door het Metropole Orkest, en presentator Simone Weimans geeft een overzicht van de hoogtepunten uit de 5 mei-concerten uit het verleden. De bevrijdingsspecial wordt om 20.35 uur door de NOS uitgezonden op NPO 1.

Tot slot
Vrijheid is niet vanzelfsprekend, iets vieren zoals je gedacht of gehoopt had ook niet. Daarom des te meer, maak er een mooie gedenkwaardige dag van lieve mensen.

Dodenherdenking 4 mei 2020

75 jaar vrijheid
We vieren dat we sindsdien weer in vrijheid leven, in het besef dat we samen verantwoordelijk zijn om vrijheid door te geven aan nieuwe generaties.

4 en 5 mei

Vanwege het coronavirus vindt de Nationale Herdenking op de Dam in Amsterdam in aangepaste vorm plaats, zonder publiek. Koning Willem-Alexander en koningin Máxima leggen een krans bij het Nationaal Monument. Minister-president Rutte, burgemeester Halsema van Amsterdam en voorzitter Verbeet van het Nationaal Comité zijn hierbij als enigen aanwezig. Tijdens de herdenking zal Koning Willem-Alexander een toespraak houden.

De Nationale Herdenking wordt live uitgezonden door de NOS.

“We roepen iedereen in Nederland op deze poster voor het raam te hangen, en erover te vertellen. Aan elkaar, en aan de volgende generatie. Want herdenken doen we niet alleen om terug te kijken, maar ook om de herinnering levend te houden en het verhaal iedere keer opnieuw te vertellen”, aldus Eddo Verdoner, initiatiefnemer en voorzitter van het CJO. 

Omdat iedereen zoveel mogelijk thuis moet blijven is de 4 en 5 mei raamposter een mooi initiatief, hier lees je er meer over.

Boekentip:

Boekentip – De Bosatlas van de Tweede Wereldoorlog

Het verhaal van 75 jaar vrijheid en strijd tegen onvrijheid in kaart en beeld

De Bosatlas van de Tweede Wereldoorlog

De omvangrijke Bosatlasfamilie is uitgebreid met De Bosatlas van de Tweede Wereldoorlog verkrijgbaar. Heldere kaarten, gedetailleerde infographics en authentiek fotomateriaal laten de Tweede Wereldoorlog op een nieuwe manier zien. Niet alleen de aanloop en de oorlogsperiode komen aan bod, maar ook de doorwerking in politiek en maatschappij tot op de dag van vandaag. De Bosatlas vertelt hiermee op de eigen kenmerkende wijze het verhaal over 75 jaar vrijheid en strijd tegen onvrijheid. De atlas is tot stand gekomen in samenwerking met Nationaal Comité 4 en 5 mei.

De Tweede Wereldoorlog: historische periode én schakelpunt in een eeuw wereldgeschiedenis
Uniek is het brede perspectief van De Bosatlas van de Tweede Wereldoorlog. Naast het vanuit diverse invalshoeken uitlichten van de vijf oorlogsjaren, laat de atlas ook zien hoe opkomende ideologieën in het interbellum, de periode tussen de Eerste en Tweede Wereldoorlog, de voedingsbodem leggen voor het grote conflict. En hoe sterk de oorlog ook na 1945 doorwerkt in de wereldpolitiek. Met een herschikking van de politieke wereldkaart, de oprichting van de Verenigde Naties, dekolonisatie-oorlogen, de Koude Oorlog en vredesmissies. Anno nu zijn de effecten nog altijd waarneembaar. De Bosatlas sluit af met een overzicht van vrijheid en onvrijheid in de huidige wereld en toont daarmee aan hoe bijzonder 75 jaar leven in vrijheid in Nederland is.

Grote militaire veldslagen en het leven van alledag
In compacte beeldverhalen brengt de atlas zowel grote militaire veldslagen als het leven van alledag in beeld. Verhalen over de Duitse inval, vervolging, collaboratie, verzet en de bevrijding. Als ook over de oorlog in Nederlands-Indië en de Japanse bezetting. En over vredesmissies, Srebrenica, internationale samenwerking, politieke, economische en individuele (on)vrijheid, herdenken en vieren. 

Een beeldverhaal over de Tweede Wereldoorlog in al zijn facetten
Aandacht is er voor onder een breed publiek bekende onderwerpen, zoals de inname van goederen zoals fietsen en klokken door de bezetter, de talloze restricties die de Joden kregen opgelegd en de naoorlogse berechting van collaborateurs. 

Ook belicht de atlas thema’s die een stuk minder bekend zijn. Om een uitkering te behouden, werkten veel Nederlanders vóór het uitbreken van de oorlog in Duitsland en zag de Duivenbrigade erop toe dat duiven niet langer uitvlogen. Het Kattenburgtransport – waarvan een zeldzaam reisverslag is teruggevonden – geeft een indringend beeld van de deportatie van Joden. De laatste Europese veldslag van de Tweede Wereldoorlog vond plaats op Texel, tussen Georgiërs en Duitsers.

De Bosatlas van de Tweede Wereldoorlog is ontwikkeld in samenwerking met het Nationaal Comité 4 en 5 mei ter gelegenheid van de viering van 75 jaar vrijheid. Het Nationaal Fonds voor Vrede, Vrijheid en Veteranenzorg (vfonds) maakt het mogelijk dat 10.000 exemplaren van de Bosatlas van de Tweede Wereldoorlog gratis worden verspreid onder alle scholen in het voortgezet onderwijs in Nederland.

De Bosatlas van de Tweede Wereldoorlog
Verkrijgbaar in de (online) boekhandel voor € 39,95 

Verhalen om nooit te vergeten.
Door Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Mabel

Kom vanavond met verhalen
Hoe de oorlog is verdwenen, 
En herhaal ze honderd malen:
Alle malen zal ik wenen. 

Prinses Mabel.
Beeld: © RVD – Jeroen van der Meyde

Elke keer wanneer ik deze prachtige, laatste regels uit het gedicht Vrede van Leo Vroman lees, realiseer ik me weer hoeveel betekenis verhalen in mijn leven hebben. 

Het begon met de verhalen die mijn vader bij ons thuis aan tafel vertelde als hij terugkwam van de reizen die hij voor zijn werk naar Zuid-Amerika maakte. Ik was zeven, acht jaar oud, een kind nog. Door die verhalen ging ik al vroeg inzien dat er een wereld bestaat die zo volkomen anders is dan het Nederland waarin ik opgroeide: een wereld van armoede, waar je kunt sterven door een gebrek aan voedsel, waar scholen en ziekenhuizen geen vanzelfsprekendheid zijn. De meeste kinderen daar, begreep ik, zullen nooit dezelfde kansen hebben als mijn klasgenootjes en ik. 

Dat maakte een gevoel van onrecht in mij los. Waarom zou je achtergrond of geboorteplaats bepalend zijn voor je mogelijkheden in het leven? Hebben we niet allemaal recht op gelijke kansen? Ik was negen toen mijn vader onverwachts stierf. Maar zijn verhalen over ongelijkheid, armoede en onrecht zal ik mijn hele leven niet meer vergeten. Ze hebben hun stempel gedrukt op de manier waarop ik naar mensen en de wereld kijk, ze liggen ten grondslag aan vele van de keuzes die ik in mijn leven maak. 

Zo zijn mijn vaders verhalen over ongelijkheid en onrecht een belangrijke motivatie voor mijn huidige werk om een wereld zonder kindhuwelijken te bereiken. Ik ontmoet vaak kindbruidjes van dertien of veertien jaar, meisjes die van school zijn gehaald om te trouwen, die baby’s krijgen terwijl hun lichaam daar nog niet klaar voor is, en die vaak slachtoffer worden van huiselijk en seksueel geweld. Als mijn dochters toevallig elders in de wereld waren geboren, was dit dan hun lot geweest?, vraag ik me nu, als ouder van twee dochters, af.

Gecompliceerde werkelijkheid
En dan zijn er de verhalen die ik hoorde in New York, toen ik bij de Verenigde Naties stage liep tijdens mijn studie politicologie. Dat was in 1993. In het voormalige Joegoslavië – op zo’n twee uur vliegen van ons land – woedde een oorlog tussen bevolkingsgroepen die decennia lang vreedzaam naast elkaar hadden geleefd. Mensen werden verjaagd, verkracht en vermoord omdat ze tot een ‘andere’ etnische groep behoorden. Sarajevo, de multiculturele hoofdstad van Bosnië, werd belegerd door Servische troepen. Elke dag stierven er onschuldige mensen door kogels en granaten, of simpelweg door gebrek aan medicijnen. Naïef als ik toen nog was, dacht ik dat de Verenigde Naties een einde zouden maken aan geweld en oorlogsmisdaden. We hadden toch de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens waaraan alle landen zich ooit gebonden hebben? Werden in die Verklaring niet de fundamentele rechten van ieder mens gewaarborgd, zoals het recht om te leven in vrijheid en veiligheid?

Maar de werkelijkheid bleek stukken gecompliceerder. Vanaf de publieke tribune van de Veiligheidsraad hoorde ik gepassioneerde toespraken over vrede, vrijheid en gerechtigheid. Maar achter die grote woorden gingen vaak tegengestelde visies en belangen schuil. Voor het verwezenlijken van mensenrechten is iets heel anders nodig. Op de tiende herdenking van de Universele Verklaring zei de ‘founding mother’ Eleanor Roosevelt dat mensenrechten in het klein, dicht bij huis beginnen. Daar maken ze daadwerkelijk een verschil. ‘Concerted citizen action’ is hiervoor nodig: gezamenlijke inspanning van iedere burger. Als mensenrechten in ons dagelijks leven geen concrete betekenis hebben, hebben ze ook weinig gewicht elders in de wijde wereld, in de vergaderzalen waar de ‘grote’ beslissingen vallen. 

Mijn ervaringen bij de Verenigde Naties gaven bij mij de doorslag om me in mijn werk te gaan inzetten voor vrede en mensenrechten – want niets doen en, erger nog, niets willen doen, kon en kan ik niet uitstaan. Dat werk bracht me regelmatig in Sarajevo, waar ik met eigen ogen zag hoe gewone burgers, die zich niet konden verdedigen, soms als schietschijf werden gebruikt. Ik sprak slachtoffers van etnische zuiveringen en verkrachtingen en vroeg me vertwijfeld af hoe deze gruwelijke misdaden aan het eind van de 20ste eeuw vlak bij huis mogelijk waren. Er zou, zo hadden we sinds 1945 gezegd, in Europa toch ‘nooit meer oorlog’ zijn? 

Haat bestrijden
Er zijn meer verhalen die ik nooit zal vergeten. Daarvan is dit er één. In juni 2016, enkele dagen voor het Brexit-referendum, werd mijn lieve vriendin Jo Cox vermoord. Zij was moeder van twee jonge kinderen, en sinds een jaar lid van het Britse Lagerhuis. Dit was een politieke moord, uitgerekend in het land van de Bill of Rights, dat vaak als bakermat van de moderne democratie wordt gezien. Tijdens haar eerste speech in het parlement sprak Jo over de grote diversiteit in haar kiesdistrict, met woorden die niet vaak genoeg gehoord kunnen worden: ‘Er is zo veel meer dat ons bindt dan dat ons verdeelt.’ Jo was een levend en inspirerend toonbeeld van tolerantie, een verdedigster van mensenrechten en diversiteit, en een activiste tegen onrecht, discriminatie en haat. De moord was bedoeld om haar stem te smoren, maar het maakte dat miljoenen haar hoorden. 

Ik herinner me een van mijn laatste gesprekken met Jo, op haar gezellige woonboot in de Theems dicht bij Tower Bridge in Londen. We maakten ons zorgen over het toenemende populisme, de verharding van het politieke debat en het opstoken van haat tegen minderheden. Jo constateerde dat gevoelens van angst en onveiligheid, aangewakkerd door opportunisten op zoek naar macht, leidden tot meer agressie op sociale media en groeiende onvrede met de politiek. Ze vreesde dat deze ontwikkelingen uit de hand zouden kunnen lopen. Wij konden toen niet vermoeden dat zij enkele maanden later zelf het slachtoffer zou worden van extremisme en haat.

Familie en vrienden waren vastbesloten om deze politieke moord niet te laten leiden tot nog meer haat, want dat was precies wat de moordenaar met zijn daad beoogde. In de geest van Jo namen wij ons voor deze haat te bestrijden door het mobiliseren van liefde en empathie. In de dagen na haar dood organiseerden we een memorial op Trafalgar Square om Jo te herdenken en haar idealen te laten zegevieren. Sindsdien zijn er ieder jaar talrijke initiatieven in het hele Verenigd Koninkrijk om verschillende gemeenschappen samen te brengen en wederzijds begrip te bevorderen. De activiteiten variëren van theedrinken met eenzame buurtbewoners tot gemeenschappelijke dorpspicknicks en uitwisselingprogramma’s tussen bewoners van kiesdistricten die voor en tegen Brexit hebben gestemd. De gemene deler is het menselijk contact met ‘de ander’ en het stimuleren van empathie. Omdat, zoals Jo het zelf zei, we meer wel dan niet met elkaar gemeen hebben.

Niet vanzelfsprekend
Wat al deze verhalen vertellen, is dat vrede en vrijheid, democratie en mensenrechten, niet vanzelfsprekend zijn. Het kan zomaar anders worden, ook in landen met een oude democratische traditie en een solide rechtsstaat, zoals het Verenigd Koninkrijk. Of in ons eigen land. Denk aan de moorden op Pim Fortuyn, Theo van Gogh en recent Derk Wiersum. Het kan ook hier en nu gebeuren. We weten alleen nooit in welke vorm en uit welke hoek het komt. De Four Freedoms die President Franklin D. Roosevelt in 1941 formuleerde – de vrijheid van meningsuiting, de vrijheid van godsdienst, de vrijwaring van gebrek en de vrijwaring van vrees – zijn nog even actueel als tijdens de oorlog en vlak daarna, nu 75 jaar geleden.

In veel landen verhardt het politieke en maatschappelijke klimaat. Verschillen worden uitvergroot en mensen en bevolkingsgroepen tegen elkaar opgezet: Wij tegen Zij. Nationalisten en fundamentalisten van velerlei slag houden ‘de ander’ verantwoordelijk voor hun eigen gevoelens van ontheemding en onzekerheid, en stimuleren angst en haat op basis van identiteit. In hun verhalen wijken feiten voor beelden, en gemeenschappelijke waarden voor sentimenten.

Het voorspelbare gevolg is dat de maatschappelijke scheidslijnen scherper worden, en de samenleving minder tolerant en minder leefbaar. Het brengt ons verder af van de essentie van democratie: het recht op een andere mening, op het anders mogen zijn, op het jezelf kunnen zijn. Want democratie is meer dan: ‘de meerderheid beslist’. Respect voor ieder mens, voor minderheden is essentieel. Behoren we niet allemaal op bepaalde momenten in ons leven tot een minderheid? Het brengt ons ook verder af van waar de rechtsstaat voor staat: gelijke rechten voor iedereen en bescherming door de overheid van wie zwakker staan. Conflicten kunnen alleen worden opgelost als de vaak ongemakkelijke feiten mogen spreken, gemeenschappelijke waarden – zoals tolerantie, goede trouw en redelijkheid – het ijkpunt vormen en de geest van democratie en rechtsstaat gerespecteerd wordt.

Dagelijks onderhoud
Is het vijfenzeventig jaar na de bevrijding van Nederland nog nodig om onze vrijheid ieder jaar opnieuw te vieren? Ja! Onze vrijheid, onze democratie, onze rechtsstaat en onze vrije pers lijken zo normaal, maar zijn dat allerminst. Ze zijn fragiel en vergen daarom dagelijks onderhoud – door ons als collectief en door ieder van ons als individu. 

Het zijn de verhalen van mijn leven die mij hebben bijgebracht dat het behoud van onze vrijheid vereist dat we zelf voortdurend kritisch blijven denken en zelfkritiek niet uit de weg gaan. Niemand heeft de waarheid in pacht. We dienen ons bij alles te blijven afvragen wat de feiten zijn, wat we ergens van vinden, waarom we het ergens wel of niet mee eens zijn. Zo blijven we openstaan voor debat – en zal het nooit een schande zijn om je mening te herzien. 

Het in stand houden van onze vrijheid vergt dat we oog hebben voor onze medemens – ongeacht geslacht, huidskleur, achtergrond of geaardheid. We moeten ons uitspreken tegen intolerantie en haat. Want hoe kun je gelukkig zijn als jouw geluk ten koste gaat van het geluk van anderen? We kunnen alleen met elkaar samenleven als we een ander ook gunnen wat we voor ons zelf willen. Hoe kan een mens werkelijk vrij zijn als de ander dat niet is? Ware vrijheid verbindt. 

Maar waar ik het meest van overtuigd ben, is dat vrijheid niet gebouwd wordt op grote mooie woorden, maar tot stand komt door kleine concrete daden. Daden in ons eigen huis, onze eigen levens. Daden om conflicten – groot of klein – te voorkomen. Daden om onrecht, ongelijkheid en onderdrukking uit te bannen. Daden om je medemens te laten weten dat hij of zij telt – net als jijzelf.

Die daden – groot en klein – vormen de basis voor nieuwe verhalen. Verhalen om met elkaar te delen. Verhalen die ons verbinden.  

Kom vanavond met verhalen
Hoe de oorlog is verdwenen, 
En herhaal ze honderd malen:
Alle malen zal ik wenen.


Bron: 4 en 5 mei

Op 4 mei herdenken we de oorlogsslachtofferswaarbij rekening wordt gehouden met de maatregelen die nodig zijn om het coronavirus onder controle te krijgen. We herdenken samen in verbondenheid, ieder met zijn eigen herinneringen en gedachten.

Op 5 mei staan we stil bij het einde van de Tweede Wereldoorlog, nu 75 jaar geleden. Dat doen we in het besef dat vrijheid nooit vanzelfsprekend is. Vrijheid is kwetsbaar en vraagt verantwoordelijkheid van ons allen, juist nu er een beroep op ons wordt gedaan om goed voor elkaar te zorgen. 

Ga je eigen pad

Met 1 bericht van december 2019 naar mei 2020, dan kun je toch wel zeggen dat iemand de draad weer oppakt 

Magic in Misery. Een blogpost van An, van Lirian over lopen, blessures en, of je nu loopt of niet, al het moois dat je buiten kan zien;

Klik door naar Lirian Loopt om verder te lezen.

Loop, maar loop wel alleen in tijden van Corona
The Red Tree House (1890) Vincent Willem van Gogh

LiRiAn De reis Workshop

LiRiAn De reis, een gratis workshop, via onze zussensite: Lirian.nl

Om in deze toch wel nare tijd sinds het Coronavirus zijn intrede deed toch ook iets van kleur te brengen delen de zussen Ri en An, van Lirian graag deze workshop, met het thema Reizen, met jou.

Lees er meer over over via de zussensite Lirian
En wil je meedoen met deze online en zelfstandig te volgen cursus,

Stuur dan even een verzoekje naar het e-mailadres hieronder en we sturen de workshop zo snel mogelijk naar je toe als een pdf-bestand.

Niet iedereen die ronddwaalt is de weg kwijt. – J. R. R. Tolkien

https://www.lirian.nl/inspiratie/lirian-de-reis-workshop

De weg naar huis

Gek genoeg heb ik de afgelopen dagen minder dan anders gelezen, uitgezonderd op wat oude bladen en kranten na.

Deze ongewone tijd is dan ook niet voor niets voor veel mensen een periode van bezinning en kijken naar wat er echt toe doet. We zijn min of meer even stilgezet.

Uitgezonderd de mensen in vitale beroepen dan, van vakkenvullers tot schoonmakers en van artsen tot verpleegkundigen (en vul maar in voor jezelf), en voor iedereen die thuis werkt, de thuiswerkende ouders die onderwijs geven, iedereen die afstand houdt.. voor jullie allemaal niets dan hulde en lof.

In ‘De weg naar huis’ las ik iets dat ik zeer slaat op deze tijd, waarin we ineens veel meer met elkaar delen dan hiervoor misschien wel het geval was.

Zoals in deze overpeinzing:
‘Over een paar maanden word ik veertig, maar hier, tussen de wanden van het ravijn, met haar dat stijf staat van het zilt en sproetjes op mijn schouder door de zon, voel ik me dit jaar voor het eerst jong. Ik denk aan iedereen van mijn leeftijd die een groter, mooier, huis wil, hoge hakken, een nieuw kapsel, de beste scholen. Ik wil alleen dit: mijn lichaam bewegen tot het moe is en vies, verhalen schrijven, buiten slapen en zo lang mogelijk en intens mogelijk houden van mijn meiden en Steve.’

Een andere passage viel mij op vanwege de herkenning die zus Ri en mij onze Lirian De reis deed starten; *

‘Jarenlang werd de dag dat mijn vader wegging en wat vlak daarna volgde doodgezwegen. Dat iets tegelijkertijd compleet vergeten kan worden en absoluut bepalend is, is de merkwaardigste vorm van afbakening.’

Een gebundelde versie van een aantal van onze blogposts, die geschreven zijn in de periode waar wij op zoek waren naar antwoorden vanuit onze ervaring met een vergelijkbaar zwijgen binnen onze familie, kun je binnenkort downloaden via Lirian.nl

Ons kadootje aan jullie in tijden waarin lezen nog belangrijker is dan ooit ervoor.

De kleurrijke wereld van Dora Ficher

‘Born in Buenos Aires, I grew up immersed in energy and color, inspired by the people, the art and architecture, the variance, intricacies and connections of colors and patterns. My palette is bold, an expression of this energy and cherished memories of my native Argentina.’ Dora Ficher

Dora Ficher, geboren in Buenos Aires, groeide op in een familie van getalenteerde muzikanten en beeldend kunstenaars. Haar officiële opleiding begint al jong, namelijk toen haar tante, een Argentijnse schilderes, haar leerde om met oliën te schilderen. Hoewel haar opleiding onderbroken werd door menig verhuizing, o.a. naar Missouri en Philadelphia, vervolgde zij haar opleiding door naar het Instituto de Bellas Artes Beato Angelico in Buenos Aires te gaan en hier behaalde zij haar diploma in beeldende kunst en kunsteducatie.

Dora Ficher on Instagram

Na haar afstuderen in Buenos Aires keerde Dora terug naar Philadelphia om kunst te gaan onderwijzen aan basisschoolkinderen. Zij woont daar, 32 hoog, in een torengebouw en is mede-eigenaar van Fun in the Sun, een zomerkamp voor kinderen. Sinds enige tijd wijdt Dora Ficher zich fulltime aan haar kunstenaarschap [ 1 ] en zoekt daarbij consequent naar expositiemogelijkheden, terwijl ze tegelijkertijd haar kennis en kunnen blijft verbeteren. [ 2 ]

Deze mooie afbeelding kun je downloaden als screensaver bijvoorbeeld als je je inschrijft voor Dora Ficher’s nieuwsbrief.

Dora Ficher is een encaustiek kunstenaar [ 3 ], haar schilderijen maakt zij met hete was. Wasschilderen, of Encaustic painting, is een schildertechniek waarbij pigmenten vermengd worden met hete bijenwas, hars en nog een paar stoffen, in verschillende kleuren. Het is een techniek die vermoedelijk rond 1000 v.Chr. ontstaan maar het precieze jaar van ontstaan en de exacte werkwijze is niet te achterhalen. [ 4 ]

Onschuld, frisheid en de originaliteit van kinderkunst inspireert Dora Ficher tot op de dag van vandaag. [ 5 ] Maar ook haar kleurrijke Argentijnse achtergrond inspireert Ficher nog dagelijks in haar werk. Zo verwerkt zij autobiografische verhalen in haar schilderijen, en abstracte vormen, patronen en levendige kleuren laten haar (gekoesterde) herinneringen aan haar geboorteland Argentinië zien.

 ‘I passionately feel that something must be done to save art making in our public schools. I feel that art is so very important in a child’s education that I have been looking for a way to get involved in helping children have that art experience in the public schools. Searching and researching, I found Fresh Artists, an award-winning nonprofit 501(c)(3) organization, created to help save art making in K-12 public schools.’ Dora Ficher

Het mooie aan Dora Ficher is dat zij zich niet alleen door kleuren en kinderen laat inspireren maar dat zij op haar beurt scholen inspireert. Dit doet zij door kinderen kennis te laten maken met kunst [ 6 ], zoals bijvoorbeeld met het unieke Fresh Artist project. ] 7 ] Daarnaast doet Ficher zich als mens niet anders voor dan ze is en ze laat zich dan ook drijven door de constante drang de wereld meer warmte en kleur te geven. [ 8 ] Iets wat haar met verve is gelukt, en nog steeds lukt.

https://youtu.be/Sdn7STKweSY

Geraadpleegde bronnen:
1) Webshop Dora Ficher https://soldesignstudios.com/

2) Dora Ficher Art https://doraficherartblog.com/
3) Encaustic painting; https://doraficherartblog.com/what-is-encaustic-paint/
4) Wasschilderen https://nl.wikipedia.org/wiki/Wasschilderen
5) Dora Ficher on Instagram https://www.instagram.com/doraficherart/
6) Geven; https://doraficherartblog.com/giving/

7) Fresh Artist https://www.freshartists.org/
8) Over Dora persoonlijk https://soldesignstudios.com/about-dora/

Lirian Leest

De boekrecensies met een vleugje Lirian zijn verhuisd naar Lirian Art. Want zeg nu zelf, schrijven en lezen is in tijden van online bezig zijn toch een heuse kunst te noemen.

Lirian is al even op reis. De reis begon voor de zussen na het zien van de film Wild, we lazen het gelijknamige boek, en kwamen in beweging. En boeken brengen ons nog steeds in beweging, net zoals kunst, muziek, cultuur en reizen. Zus An, van Lirian, is ook graag letterlijk in beweging.

TIP: onze eerdere boekrecensies vind je op Lirian.nl

In deze boekenpost staat voor Lirian Leest – 50 boeken in 1 jaar, elk jaar –boek nummer 6 centraal; Het Vrouwenhart, werkboek. Je hart gezond houden, zo doe je dat, geschreven door Dr. Janneke Wittekoek.

(Boekomslag Het vrouwenhart, werkboek. Je hart gezond houden, zo doe je dat, Dr. Janneke Wittekoek.)

💙

Een boek over gezondheid met de nadruk op preventie en leefstijl. Met gezondheid is het veelal geluk of pech hebben maar gelukkig zijn sommige aandoeningen wel te voorkomen of beter te doorstaan wanneer je in een goede conditie verkeert. Je conditie verbeteren bereik je door meer te bewegen, door je getallen te kennen en door je stressniveau te verlagen.

“Stress is een boosdoener van vele gezondheidsproblemen.” & “Lachen is gezond.” Aldus Freek de Jonge, die dan ook pleit voor les in ‘levenskunst’ op de basisschool om kinderen te leren hoe je het best voor jezelf kan zorgen.

Stress bestrijd je behalve met het aanpakken van de bron, het beste met beweging. Iets wat ook sterk naar voren komt in het boek Het vrouwenhart.

Omdat het een werkboek betreft licht ik de leukste beweegtip (voor mij dan in ieder geval :)) er ook even uit. Het is een museum tip:
Wandelend in een museum zet je al snel 10.000 stappen per dag en je hebt nog genoten ook. Het Rijksmuseum alleen al is goed voor 50.000 stappen.

Voor de balans ook een rust-tip uit het boek; “Pas op met social media en apps, daardoor krijg je het idee dat je dingen moet doen: je moet iemand beantwoorden. Al die prikkels zijn helemaal niet goed voor je.

Dit boek is niet bedoeld om in een keer uit te lezen maar om actief mee aan de gang te gaan. Leg het in het zicht en haal er elke keer iets anders uit om aan te pakken.

Beweegtip
Doe als de grote denkers voor ons, ga nu meteen naar buiten om lekker een stuk te gaan wandelen. Lezen en wandelen, het is allebei zo goed voor je gezondheid en, voor het opdoen van nieuwe ideeën.

Leestip
Lezen is leuk maar lezen kan ook lastig zijn. Daarom hier: Bron, 7 tips om meer te gaan lezen.

Boekennieuws
De vijf beste boeken volgens Quotenet voor bij het haardvuur. Bron

Boekenquote
Books open your mind, broaden your mind, and strengthen you as nothing else can’. William Feather

Boekenclub
Volg de Facebookgroep van Lirian Leest en kom in contact met andere lezers.