Kuise Giovanna

selfport

Afbeelding via mujerespintoras.blogspot.nl

De prachtige en toch ook enigszins vreemde stillevens van Giovnna Garzoni

Ze was een van de eerste vrouwelijke kunstenaars die de kunst van het stilleven schilderen beoefende; de Italiaanse Giovanna Garzoni (1600-1670), dochter van Giacomo Garzoni en Isabetta Gaia. Giovanna Garzoni zou zich later zeer intensief bezighouden met haar carrière.

Europese reizen
Giovanna Garzoni was een van de weinige vrouwen in de 17e eeuw die ervoor koos om te gaan reizen en een opleiding te gaan volgen, in plaats van zich te vestigen en een gezin te stichten. Met haar broer Mattio reisde zij door Europa en zij was prominent aanwezig tijdens de barokperiode in Europa.

Haar werk
In 1616 accepteerde zij een opdracht tot het schilderen van een herbarium via de bioloog/scheikundige Giovanni Vorvino. Haar schilderijen waren zo geliefd dat ze volgens een schrijver haar werk kon verkopen “voor welke prijs die ze maar wilde”.

Giovanna_Garzoni_(Italian_-_Still_Life_with_Bowl_of_Citrons_-_Google_Art_Project

Giovanna Garzoni (Italian – Still Life with Bowl of Citron

Een van de vroegste schilderwerken van Garzoni is een kalligrafie boek uit 1625. Dit werk bevat hoofdletters die aangezet zijn met illustraties van fruit, bloemen, vogels en insecten. Deze onderwerpen zouden later haar specialiteit worden, en tempera op velijn haar voorkeursmedium om mee te werken.

Aangenomen wordt dat Jacopo Ligozzi invloed heeft gehad op haar ontwikkeling als kunstschilderes. Ligozzi schilderde eveneens botanische en zoölogische exemplaren voor de Medici-rechtbank.

bron twitter

Afbeelding via WomensArt, Twitter

Graag geziene kunst
Garzoni’s geraffineerde interpretatie van planten en dieren paste bij de smaak van haar klanten uit het adellijke milieu, zoals de Medici-familie, zij zagen hun villa’s graag verfraaid met decoraties van Giovanna Garzoni.

DeQ5QJ8XUAEqXJ3

Kuise Giovanna
Giovanna Garzoni werd ook wel ‘de kuise Giovanna’ genoemd, dit vanwege haar afgelegde gelofte om ​​maagd te blijven. In 1666 liet Garzoni haar hele nalatenschap na aan de schildersgilde in Rome, de Accademia di San Luca. Echter, op een voorwaarde; dat er voor haar een graf in hun kerk zou komen. Giovanna Garzonie stierf vier jaar later, na een leven van gestage arbeid en constant succes.
BoekentipGiovanna Garzoni Stillevens 2909808734

Gebruikte bronnen
J. Paul Getty Museum
Reveries Under The Signs Of Austen  
Mujeres Pintoras

 

Wonderwoman

Geschiedenisweetje:
Een paar eeuwen voordat Aletta Jacobs studeerde aan een Nederlandse universiteit, bezocht Anna Maria van Schurman al de Utrechtse universiteit.

Anna Maria Schurman
Anna Maria van Schurman
(1605-1678) was de dochter van Frederik van Schurman en Eva von Harff de Dreiborn, als vierjarige kon zij al lezen en als kind werd zij onderwezen in het Latijn en Grieks. Zij zou zich ontpoppen als een talenwonder, zij beheerste 14 talen, waaronder de Ethiopische taal.

Een vrouw die van vele markten thuis was
Bijna jaloersmakend was Schurman ook zeer getalenteerd in de kunsten, zij leerde gravure techniek, beheerste de papierknipkunst, zij was was klei kunstenares en de eerste kunstenaar die in Nederland pastelportretten maakte. Anna Maria Schurman was ook erelid van het Sint-Lucasgilde van schilders in 1643.

800px-Schouburg_plaat_met_Rembrandt_Schurman_en_Backer

Schouburg Part 1 Plate M with Anna Maria Schurmans, Jacob Adriaensz Backer and Rembrandt, Page 272 of Part 1 of Arnold Houbraken’s Schouburg from 1718

Anna_Maria_van_Schurman (1)

Jan Lievens – Original at UK National Gallery

Eerste vrouwelijke student van Nederland
Anna Maria Schurman werd als eerste Nederlandse vrouw toegelaten aan de Universiteit Utrecht. Zij zou zich ontwikkelen tot een begaafd humaniste, taalkundige, theologe, dichteres en kunstenares , die correspondeerde met belangrijke geleerden uit die tijd.

Labadisten
Anna Maria maakte kennis met een geloofsgroep die zich afzette tegen de gemakzucht van sommige gelovigen, de labadisten. Omdat Anna Maria zich aangetrokken voelde tot deze pure geloofsvorm sloot ze zich aan bij deze groep.

Een zes meter lange boekrol
Dr. Pieta van Beek maakte in het kader van het 76ste lustrum van UU een zes meter lange boekrol over leven Anna Maria van Schurman, hierin staan zesenzeventig opstelletjes. van Schurman. De boekrol heet Het Wereldwonder van Utrechts Academie en heeft als ondertitel: Naam en faam van Anna Maria van Schurman (1636-2016).

Schuermann_Opuscula_Gedichte 290 Brieven
Utrechtse onderzoekers hebben een overzicht gemaakt van de 290 brieven die Van Schurman naar anderen schreef en vertellen hierover op @NPO1

In het museum Martena in Franeker zijn in de Anna Maria van Schurmanzaal kunstwerken van haar hand te zien, als ook voorwerpen uit haar leven.

Meer lezen
Huygens Vrouwenlexicon

Video: Anna Maria van Schurman en het onstaan van de Universiteit Utrecht:

Fotoblog The American Dream

De spectaculaire internationale dubbel kunsttentoonstelling
The American Dream – Amerikaans Realisme 1945 – 2017

is er een waar je niet over moet praten maar naar gaan kijken.
Om er dan nog heel lang van na te genieten.

Wandel door de straten van New York, kijk door de ogen van top kunstenaars als Warhol, Katz, Rockwell, Hopper, Close, Lichtenstein, Wyeth en vele anderen en  beleef het Amerika in de dagen van 1945 tot 2017.

Mijn absolute favoriet was The Lake in Central Park 💚 van Stone Roberts,
A Late Afternoon in Late June, 2017, William Louis Dreyfus Foundation

Nog te zien t/m 27 mei 2018 in het Drents Museum in Assen en de Kunsthalle Emden

 

ATC busreis Noord-Frankrijk en België

Deze blogpost wordt ook gepubliceerd op de website van ATC- afd. Rotterdam
en gedeeld via ‘de site van de zussen’ LiRiAn Part2

Ledenreis ATC -Rotterdam naar Noord-Frankrijk
IMG-20180502-WA0012  Twee weken geleden ging Anja, als partner van een ATC- lid mee naar Noord-Frankrijk en België, hieronder mijn persoonlijke verslag van de rondleidingen en museumbezoeken.

Ik vond het spannend van tevoren want dit zou onze eerste reis worden met een groep die elkaar al heel lang kent. De spanning duurde niet lang want ook al was het nog vroeg, de grappen en grollen vlogen al snel door de bus. Een bak verse koffie volgde al even rap en nog voor half tien maakte we een tussenstop in Zeeland bij partycentrum De Geveltjes. Het was alsof je in een Oudhollands museum terechtkwam en wie van spulletjes van vroeger houdt kan hier zijn hart ophalen. Ook wie van een heerlijk groot stuk gebak houdt overigens!

Monument De Menenpoort, in Ieper

ieper

De Menenpoort in Ieper

Met een gevulde maag gingen we verder naar Ieper, in België. Wat een mooie stad, prachtige architectuur en dankzij het middeleeuwse verleden kun je er schitterende plaatjes schieten. Zeer indrukwekkend was het monument De Menenpoort, met ongeveer 54.900 namen van vermiste soldaten, onderofficieren en officieren van het Britse Gemenebest. In de poort stond in een nisje herinneringssymbolen voor twee broers, (zie foto). Het gezicht op het portretje bij het kruisje, met poppy, is van Frederick Lelliott en zijn broer Basil Lelliott. Op deze Engelstalige pagina kun je lezen wat er allemaal gebeurde op de dag dat Basil kwam te overlijden. Onder de indruk ging de reis weer verder.

IMG_20180504_170446_039.jpg

Menenpoort, Ieper Foto @LiRiAN-Art

Memorial Museum Passchendaele 1917
Na een goddelijke lunch van o.a. voedzaam bruin brood met een kruidig karakter dankzij de hop, gingen we naar het Memorial Museum Passchendaele 1917. Wel, als de Menenpoort al indrukwekkend was dan was dit museum dat nog meer. Lopend ging je terug in de tijd en de hele tijd kon ik maar een ding denken, dit is de waanzin ten top, al dat bloedvergieten voor een stukje modderige aarde, onbegrijpelijk! Wat een zegen dat wij nu in vrede kunnen leven. Er was ook een vitrine gevuld met foto’s over de rol die vrouwen speelde in de moeder aller oorlogen, WO1. Zij zorgden voor de voedselvoorziening, namen de plaats in van mannen in fabrieken, trams & kantoren, gingen verkleed als man de loopgraven in, of waren spion voor het leger of verpleegster, én brachten ondertussen ook de kinderen groot.

IMG_20180502_142711.jpg

Memorial Museum Passchendaele 1917, vrouwen in WO1 | Foto @LiRiAn-Art

Tegen half vier gingen we richting het hotel, Lensotel in Lens. We kregen een eigen eetruimte toegewezen, wat best slim was van de hoteleigenaar want zo hoefde niemand zich te storen aan dit bonte reisgezelschap 🙂

IJs dessert

IJS dessert Lensotel, Lens Foto @LiRiAn-Art

Het eten in het hotel was alle dagen even heerlijk en ook het was het goed slapen na een enerverende dag.

Historisch Mijnmuseum, LewardeHistorisch Mijnmuseum in Lewarde
De tweede dag gingen we naar het Historisch Mijnmuseum in Lewarde. Onderweg hadden we al verscheidene terrils, bergen die opgebouwd zijn uit mijnafval, gezien en nu gingen we meer horen en zien over het mijnverleden in Noord-Frankrijk.

De mijn ingaan tijdens de excursie was trouwens nog een belevenis op zich! We noemen geen namen 😉 maar niet iedereen had trek om met de lift ondergronds te gaan, de mijn lag vroeger 450 meter diep moet je weten. Maar dat was geen probleem iemand van het museum kwam ons ophalen en na een korte wandeling ontmoetten we de rest van de groep weer ‘onder in de mijn’, dachten we.

IMG_20180503_112439.jpg

Historisch Mijnmuseum, Lewarde | Foto @LiRiAn-Art

Aan het eind van de rondleiding hoorde we dat we ons bovengronds bevonden en dat het gangenstelsel waar wij doorliepen een kopie was van dat wat vroeger diep onder de grond lag. De rondleiding was super interessant, in de mijn zagen we gereedschappen waarmee kolen werden losgemaakt om via een paard, en later een treinwagon, naar boven te worden gebracht om gebruikt te worden als energiebron voor verwarming of stoommachines. Respect voor de mijnwerkers van weleer die geen keuze hadden om dit werk wel of niet te willen doen, werk dat veel risico’s en gezondheidsproblemen met zich mee bracht.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Vimy
Na de rest van het museum bekeken te hebben gingen we naar het centrum van Arras, onderweg passeerden we de heuvel Vimy, een strategische locatie en om die reden ook een slagveld in wereldoorlog 1. In 1915 veroverden Marokkanen de heuveltop kortstondig terug op de Duitsers, daarna duurde het tot april 1917 tot de Duitsers definitief verdreven werden door de Canadezen. Honderd jaar later – op 9 april 2017 – vond er een grote Frans-Canadese herdenking plaats in aanwezigheid van de Franse president Hollande en de Canadese premier Trudeau en 28.000 Canadezen.

Arras

IMG_20180505_232501.jpg

The town hall of Arras | Foto @LiRiAn-Art

Arras dan, een mooi en slaperig stadje met zijn beroemde pleinen waar de handel in de 15e eeuw floreerden met wandtapijten, zilver en stoffen. In het stadhuis zagen we de reuzen Colas en Jacqueline, carnavalspoppen. Na een heerlijke lunch op het terras gingen we op zoek naar de Wellington Tunnels maar die konden we niet vinden, terrasjes en winkels deden hierdoor goede zaken.

Textielstad Amiens
Na een stevig ontbijt zat iedereen (dit keer :)) stipt op tijd in de bus en gingen we op weg naar Amiens. Door Frans werden we wederom verrast met koffie en verse koekjes… die hij woensdag op de heenreis vergeten was 😉 Het voorstel om de mensen in Amiens tijdens het boottochtje te trakteren op het repertoire van de Zangeres zonder Naam of van de Havenzangers haalde het helaas niet, lol.

Glas in lood raam cathedraal amiens.jpg

Glas in lood raam kathedraal, Amiens | Foto @LiRiAn-Art

Amiens is een boeiende stad, met ongeveer 133.000 inwoners en van oorsprong ook een textielstad. De ochtend hier was bestemd voor vrije tijd, Waar je niet omheen kon natuurlijk was de Notre-Dame van Amiens, de grootste gotische kerk van Frankrijk die in de tweede helft van de dertiende eeuw grotendeels voltooid werd. Deze kathedraal is 145 lang en 70 meter breed en een stijve nek van het omhoog staren meer dan waard. Ook de hoogste toren van Europa werd bewonderd. Het befaamde Jules Verne House ging jammer genoeg net dicht toen wij er arriveerde.

Na een lunch en nog een stadswandeling was het tijd voor de boottocht met een elektrische punter langs de drijvende tuinen van Amiens, symbolische eilandjes in het water.

IMG_20180504_161215.jpg

Boottocht bij de drijvende tuinen, Amiens | Foto: @LiRiAn-Art

De grond is hier erg vruchtbaar, alles groeit er als een tierelier, ook de cannabis, die werd aangezien voor bamboe 😉 De prijs voor een stukje grond hier ligt tussen de 5 en 20 euro per vierkante meter en dat is niet duur maar om hier te willen wonen of recreëren moet je wel een liefhebber van zelfvoorzienend leven zijn, er is geen water, sanitair, elektriciteit, er is niks. De tuinen zijn ook alleen per boot bereikbaar dus ga maar na als je hier iets wilt gaan bouwen.

Onderweg hadden we nog een aanvaring met iemand die er de vaart goed in had. Het had zo een scène uit een film of stripboek kunnen zijn, man knalt op andere boot, bedenkt zich geen moment en scheldt vrouw en hond de huid vol. De hond blafte direct terug, de vrouw iets later hoorde we van de groep die na ons kwam, haha.

Onze gondelier sprak trouwens heel goed Engels, bij navraag bleek hij een jaar in Engeland gewoond te hebben en hij gaf aan dat Fransen best goed Engels kunnen spreken, maar dat gewoon niet willen. Goh! En hadden we tijdens het boottochtje al steeds bordjes met ‘Eendenmuseum’ erop gepasseerd, ’s avonds in het hotel stond er eend op het menu en zo was de cirkel weer rond.

dig

De Notre-Dame van Amiens | @LiRiAn-Art

Het was goed en indrukwekkend om na een korte en mooie inleiding van Gerrit om 8 uur ’s avonds tijdens dodenherdenking 2018 met elkaar letterlijk stil te staan, uit respect en ter nagedachtenis van de doden die gevallen zijn in de tweede wereldoorlog en de oorlogen daarna.

Luik, Leuven, en Nederland dan weer

IMG_20180505_091627.jpg

Torso’s @NIN VAN NIN | Foto @LiRiAn-Art

De laatste dag alweer, wat gaat de tijd snel. Vroeg op en om 8 uur in de bus naar Chateau de Lassus (een voormalig kasteel in de Belgische provincie Luik, dat dateert uit 1550 en gesloopt werd in 1844). Na een zoektocht met een doodlopend weggetje en hilarisch, een bel die met touw en al naar beneden kwam, werden we hartelijk ontvangen door Nin Van Nin en Karel Hoffesommer, de nieuwe eigenaren van het jachtpaviljoen. Zij is kunstenares; schilder en beeldhouwer en hij ingenieur, tuinarchitect en gids in Brussel, en zij wonen hier als een God in Frankrijk (België) in dit kleine, nou ja, kleine, paradijsje op 5000m2 grond. We kregen een rondleiding door de tuin met veel verhalen erbij over de ontstaansgeschiedenis van het paviljoen, tuinieren en kunst, opgevolgd door verse koffie en heul veul gebak. De kunstcatalogus was aan mij goed besteed! En allee, op naar,

nin van nin

NIN VAN NIN EN HET BASISRITME VAN DE WERELD | Foto @LiRiAN-Art

Bierbrouwerij Domus in Leuven
Een kleine brouwerij die rechtstreeks verbonden is met het café. Hier wordt nog met kleinschalige apparatuur ambachtelijk goede bieren gebrouwen. De Con Domus, een licht biertje voor studenten, en de Nostra Domus, een hoog gistingsbiertje, kan men het hele jaar door drinken. De huisbieren smaakten voortreffelijk konden we constateren bij de ruime lunch die we daar ook kregen. De mannen waren blij te horen van de rap pratende en vrolijke gids die ons rondleidde dat bier voor 93 % uit water bestaat, daar kun je goed mee thuiskomen na een avondje doorzakken 🙂 En ook wat de gevolgen zijn van te veel water met hop drinken; iets met een bos hout voor de deur, ahum.

Na de lunch werden we opgesplitst in twee groepen voor een rondleiding door de stad met een gids. In een relatief korte tijd hoorde we over de geschiedenis en historie van de stad en de plaatselijke sagen en legenden. Waaronder die van Fiere Margriet, Margaretha van Leuven, die een standbeeld kreeg ter nagedachtenis en respect maar in de praktijk bleek het standbeeld meer uit te nodigen om te bevuilen met drank en etenswaren.

De andere groep hoorde het verhaal over de kotmadam van Leuven, zij is te bewonderen als een verrassend groot standbeeld midden op de markt en zij ziet eruit alsof ze zo met je aan wil pappen.

En de dag was nog niet ten einde, met iets minder praatjes toch wel gingen we nu richting Nederland waar nog een afscheidsdiner geserveerd zou worden. We kwamen hier een uur vroeger dan gepland aan en zo werd naar ik begreep de traditie van een terugreis met hindernissen verbroken. Moe en zeer voldaan nam iedereen halverwege de avond afscheid van elkaar. Het was een fantastische reis geweest!

Tip: Is autotechniek jouw vakgebied, of wil je je technische blik verruimen, wordt dan lid van de vereniging van Automobieltechnici ATC

  • Fotocredits reisverslag: @LiRiAn-Art
  • Fotocredits op Weebly : Anja Overduin (LiRiAn-Art) en Paul J. Dammes (bestuurslid ATC- afd. Rotterdam)
  • Fotocredits op de website van ATC: Jan Kooistra, Paul J. Dammes (bestuursleden ATC- afd. Rotterdam) en Anja Overduin (LiRiAn-Art)

Marmer dat tot leven kwam en de beitels van de kunstenaar deed blinken

Ivanov_Vittoria_Caldoni_1834

Portret van Vittoria Caldoni (1834) door Aleksandr Ivanov

Vittoria Candida Rosa Caldoni (1805-1872?) was een Italiaans schildersmodel. Ze genoot begin 19e eeuw grote populariteit bij Duitse en Russische kunstschilders en beeldhouwers die werkten en woonden in Rome, en vooral bij de Nazareners (een kunstenaarsgenootschap uit de eerste helft van de negentiende eeuw die gerekend werd tot de Duitse romantiek) was zij zeer populair. 

Josef_Settegast_Vittoria_Caldoni_big

Josef Settegast, Portret van Vittoria Caldoni, 1842. Foto: Stadtmuseum Simeonstift Trier

Een klassieke schoonheid
Vittoria Caldoni was rustig en beleefd, en een klassieke schoonheid. Dit maakte van haar een gewild model. De Duitse gezant en minister Franz Ludwig Wilhelm von Reden nodigde Caldoni uit in zijn huis Villa Malta in Rome om te poseren voor een aantal kunstenaars, waaronder Bertel Thorvaldsen*.

Madonna
Veel schilderijen waar Vittoria model voor heeft gezeten zijn vernietigd tijdens de Tweede Wereldoorlog maar meer dan honderd kunstwerken met haar beeltenis, veelal madonna’s, zijn bewaard gebleven.

“Alles in haar doet denken aan de oudheid toen het marmer tot leven kwam en de beitels van de kunstenaar blonken”, aldus de Russische schrijver Gogol

Festa della donna: Albano dedica una strada a Vittoria Caldoni
Vijf jaar geleden werd er op 8 maart (Internationale Vrouwendag) 2013 een trap naar Vittoria Caldoni genoemd omdat zij haar geboortestad Albano beroemd heeft gemaakt.

vittoria caldoni-2  (Foto Arnaldo Molinari voor gem. Albano)

Het begin van haar modellenbestaan
Vittoria Caldoni was de zesde van negen kinderen uit een wijnbouw familie, en een van de vijf die de volwassen leeftijd bereikte. Op de leeftijd van vijftien jaar werd ze ‘ontdekt’ door August Kestner en zij ging in Rome als model werken. Hier werd de familie financieel zoveel wijzer van dat zij al snel naar een groter verblijf konden verhuizen en ook kamers konden gaan verhuren aan reizigers; meestal kunstenaars.

IMG_20180515_091629 (1) De Duitse kunstschilder Friedrich Overbeck (een van de oprichters van de Luke Confederation, die later de Nazareners werden) was ook zeer onder de indruk van Caldoni’s schoonheid. Van hem is dit portret van Vittoria Caldoni uit 1821.

Everbody loves Vittoria Caldoni! (Markus Theodor Rehbenitz)

9200000054469670 Vittoria & Grigory
Een van hun huurders was de aspirant-Oekraïense schilder Grigory Ignatevich Lapchenko. Vittoria huwde Grigory in 1839 en zij emigreerden naar Rusland. Grigory werd ernstig ziek en zijn gezichtsvermogen werd hier dusdanig door beïnvloed dat hij zijn plannen om schilder te worden op moest geven en ging werken als overheidsfunctionaris.

Vittoria’s leven in Rusland
Er wordt verondersteld dat haar leven in Rusland alledaags was en dat het gezin (bekend is dat zij tenminste een kind, een zoon, hebben gekregen) het financieel moeilijk hadden. Het leven van Vittoria in Rusland is niet goed gedocumenteerd gebleken en zo is er geen betrouwbare informatie over de datum en plaats van haar overlijden.

Vittoria_Caldoni_-_Bertel_Thorvaldsen

* Borstbeeld van Vittoria Caldoni door Bertel Thorvaldsen (1821)

Gebruikte bronnen:
Het Thorvaldsensmuseum
Pinakothek.de
Wikimedia

Fascinerende portretten

Charlotte du Val d’Ognes
Het schilderij ‘Charlotte du Val ‘Ognes’ werd getoond in de salon van 1801. Eerst werd het portret ‘Charlotte du Val d’Ognes’ toegeschreven aan Jacques-Louis David, waar Marie-Denise Villers een leerlinge van is geweest. Daarna werd aangenomen dat het een werk van de Franse kunstenaar Constance Marie Charpentier  betrof.

Tot Margaret Oppenheimer in 1996 met succes kon aantonen dat Marie-Denise Villers (1744-1821) de ware ontwerper van dit schilderij was en Anne Higonnet kon bewijzen dat het hier om een zelfportret ging.

De Franse Marie-Denise Villers was behalve van David ook een getalenteerde leerlinge van Anne Louis Girodet-Trioson (1767-1824), Anne-Louis Girodet-Trioson, François Gérard en pas later van Jacques-Louis David. Zij werkte in een classicistische stijl,
‘Charlotte du Val ‘Ognes’  uit 1801, is haar bekendste werk. Het schilderij hangt nu in het Metropolitan Museum of Art in New York*.

Villers_Young_Woman_Drawing

Dit schilderij van Marie-Denise Villers werd bekend als ‘Charlotte du Val d’Ognes’, ca. 1801, olieverf op doek, 162.5 x 129.5 cm, The Metropolitan Museum of Art, New York

Une-tude-de-femme-d-apr-s-nature-portrait-de-madame-soustras

Marie Denise Villers. Study of a Woman in Nature (also sometimes called Madame Soustra). 1802.

Van Marie-Denise Villers zijn slechts twee schilderijen bewaard gebleven, ‘Charlotte du Val ‘Ognes’ en ‘Study of A Woman After Nature’, 1802. Allebei de kunstwerken zijn adembenemend mooi en ik weet niet waarom maar het eerste portret vooral fascineert mij. Niet op het eerste gezicht maar wel toen ik er langer naar keek, er valt zoveel op te zien. Zoals;

– Het uitzicht door het Louvre raam
– De achtergrond van ditzelfde uitzicht
– De kleine details aan de jurk
– En de dromerige ogen

CEGQ1bZW8AECs6T Het uitzicht door het raam bijvoorbeeld op ‘Charlotte du Val ‘Ognes’ is al een schitterend schilderijtje op zichzelf. Op Journal18 is te lezen dat het uitzicht via een Louvre-raam de revolutionaire hoop van vrouwen uitdrukte.

GND-1058
Women Paintings by Women Stamps

Voor een ongehuwde vrouw in die tijd was het niet gepast om zich alleen buitenshuis te begeven. En ook werd het talent of gerealiseerd werken van vrouwen toen niet erkend of geaccepteerd onder hun eigen naam. Zo daalde het werk Charlotte du Val ‘Ognes dan ook sterk in waarde toen bekend werd dat het geen werk van David betrof. Vandaag de dag weten wij dat een van de beste portretten uit het classicisme is.

De details Kijk bijvoorbeeld eens goed naar het lint, en de rimpels eronder, van haar jurk. Alles is zo realistisch weergegeven dat het hier evengoed om een foto zou kunnen gaan. IMG_20180430_104957

De eerder genoemde achtergrond
, dat zou er eigenlijk ook zomaar een van de Grieks-Italiaanse kunstschilder Giorgio de Chirico kunnen zijn.
De_Chirico's_Love_Song

En dan die ogen! Dromerig, bezield en zelfbewust, geconcentreerd of gelaten? Waar denkt zij aan en waar kijkt ze naar, opkijkend vanaf haar tekentafel op haar schoot? IMG_20180430_104544

Tekst loopt door onder de video

Meer lezen over het schilderij
Young woman drawing – Museum The Met
Artikel over de toewijzing van ‘Young woman drawing’
Artikel ‘Kijken door een Louvre raam’

Slow watching museum

Museum Boijmans van Beuningen wil bezoekers verleiden om langer dan de gemiddelde 8 seconden naar een kunstwerk te kijken met de collectieopstelling: De collectie als tijdmachine.

Slow watching
Door middel van ‘slow watching’ kun je zoveel meer uit schilderijen en andere kunstwerken halen. Een (korte) leestip over het begrip slow watching is: Kunst is een pispot.

Gebruikte bron: *The Met en Journal18

Leonard Cohen

Het leven is misschien niet altijd even makkelijk maar wat maakt het leven voor jou de moeite waard?

Voor mij is dat om wie mijn lief zijn. En voor (om maar iemand te noemen ;)) Nietzsche was het o.a. muziek; “Without music, life would be a mistake.”, Friedrich Nietzsche

1024px-Leonard_Cohen

Cohen at Festival Internacional de Benicàssim, July 2008 | Fotocredit: Baggio

Daar kan ik mij ook helemaal in vinden. Muziek kan je raken om meerdere redenen, zoals bijvoorbeeld de muziek van Leonard Cohen dat bij mij doet. En dat terwijl Leonard Cohen vond dat muziek ook maar gewoon ‘nuttig’ was;

 “The basic function of popular music is to create an environment for courting, lovemaking, and doing the dishes. It’s useful because it addresses the heart in the midst of all these activities, and it will always be useful in this very important way.”  Leonard Cohen | Montreal, 21 september 1934 – Los Angeles, Californië, 7 november 2016 

Leonard_Cohen,_1988_01

Leonard Cohen
Hierbij ook genoteerd dat niemand mij meer intrigeert dan Leonard Cohen (uitgezonderd Vincent van Gogh :))

En dit,
Om zoveel redenen. Om zijn muzikale talent uiteraard en de schitterende woordenkracht waarmee hij muziekteksten, zijn kracht in taal die hij inzette om prachtige brieven aan zijn geliefden* als ook gedichten te schrijven.

“It is a beautiful thing for us to be so deeply interested in each other. You have to write about something. Women stand for the objective world for a man, and they stand for the thing that you’re not. And that’s what you always reach for in a song.”Leonard Cohen, 1979 

Marianne Ihlen
*
 Een van zijn geliefden was Marianne Ihlen, zij was zijn muze. In een citaat in Trouw is hierover te lezen:

‘Marianne Ihlen was niet zijn eerste muze, ze zou ook zeker niet zijn laatste zijn. Hij ontmoette haar rond 1960 op het Griekse eiland Hydra, waar de twintiger uit Montreal een huisje had gekocht uit de erfenis van zijn vroeg overleden vader. Om te schrijven, geen muziek, maar proza en poëzie.‘ Bron

So_Long_Marianne_Ihlen
Marianne Ihlen kort voor haar dood in 2016

Een leven na dit leven
Dit schreef Cohen aan Marianne Ihlen in een brief die zij kort voor haar overlijden ontving; ‘Wel, Marianne, we zijn in de tijd aanbeland dat we zo oud zijn dat onze lichamen aftakelen en ik denk dat ik je heel spoedig zal volgen. Weet dat ik zo dicht achter je aan kom dat als je je hand uitstrekt, ik denk dat je de mijne kan raken”.  Ice Cream Party.jpg

Tekst loopt door onder de video 

Thank YouHouden van heeft vele lagen
Ik hou vooral van Cohen zijn muziek en persoonlijkheid vanwege zijn prachtige teksten en melancholieke stem, zijn bescheidenheid en innemende charme tot op hoge leeftijd en, baas die hij was! omdat hij vlak voor zijn dood op de leeftijd van 82 jaar nog een nieuw album uitbracht; YOU WANT IT DARK

Tekst loopt door onder de video

Met dit werk leek het dat hij zijn geloof (boeddhist, jood, christen) aan de wilgen hing en ons vertelde, toezong, dat hij er wel klaar mee was.  schreef er deze prachtige recensie over.

2016-11-12_Leonard_Cohen_memorial_Montreal_(30927893376)

Gedenktekens bij Cohen’s woning in Montreal , 12 november 2016 | Fotocredit: Exile on Ontario St

Inspirator Leonard Cohen 
Cohen was voor zijn heengaan klaar om de oversteek naar een ander leven te maken, een leven waarvan hij wist dat hij geliefden weer zou ontmoeten, iets waar ik ook in geloof. Cohen kon vlak voor zijn dood tevreden terugkijken op een rijk leven, misschien niet letterlijk maar in een ander opzicht. Zijn rijke nalatenschap aan ons zijn publiek, is zijn gift aan ons.

Dank voor je gedichten, muziek en inspiratie en,
Rust in vrede, schrijf, zing en enjoy forever, meester Leonard

Terugblikkend op Cohen’s leven laat mij nadenken over wat ikzelf als nalatenschap achter wil laten? Maar daar dan ook weer niet te lang bij stilstaan want het leven… moet je ook vooral leven, volgens een eeuwenoude wet. Maar ik weet met Vincent van Gogh,

ik zal niet leven zonder liefde, mijn leven is de moeite waard.
En een leven vol liefde, voor elkaar, voor het leven, voor de
kunst, boeken en de muziek, wens ik ook jou/jullie toe.
 

I will not live without love.

27 April 2018, Koningsdag

Ter gelegenheid van vijf jaar Koningschap heeft de Rijksvoorlichtingsdienst nieuwe staatsiefoto’s foto’s van het gezin ter beschikking gesteld. De foto’s zijn gemaakt door Erwin Olaf in het Koninklijk Paleis Amsterdam, maart 2018.

koning-willem-alexander-koningin-maxima-prinses-van-oranje-prinses-alexia-en-prinses-ariane---erwin-olaf---2018---liggend

Amsterdam, maart 2018: (v.l.n.r.) Prinses Ariane, Prinses Alexia, de Prinses van Oranje in het Koninklijk Paleis Amsterdam. Beeld: © RVD – Erwin Olaf

gold-3125306_1920 HIEP HIEP HIEP… HOERA gold-3125306_1920 

🎈 27 april 2018 april viert Z.K.H. koning Willem Alexander (Claus George Ferdinand, Koning der Nederlanden, Prins van Oranje-Nassau, Jonkheer van Amsberg) zijn 51’e verjaardag 🎉

koning-willem-alexander-in-mozeszaal---2018---erwin-olaf---liggend.jpg

Amsterdam, maart 2018: Koning Willem-Alexander, in de Mozeszaal in het Koninklijk Paleis Amsterdam. Beeld: © RVD – Erwin Olaf

Koningsdag
Sinds 2013 vieren we Koningsdag in plaats van Koninginnedag, een nationale feestdag in alle delen van het Koninkrijk der Nederlanden. Deze feestdag is er een ter ere van het staatshoofd en voor de meeste werknemers geldt deze dag als een vrije dag.

Kleedjesmarkt
Koningsdag is een dag waarop veel Nederlanders traditiegetrouw ‘ouwe meuk’ gaan scoren op kleedjesmarkten. Maar wist je dat de Oranjes een tegenovergestelde traditie hebben? Zij ‘ontzamelen’ in plaats van te verzamelen!

Hoe dat zit, en nog een paar mooie levenswijsheden, lees je in
een eerder geplaatste blogpost (d.d. 27-04-2017).

LEES VERDER DOOR OP ONDERSTAANDE TITEL TE KLIKKEN:
Een mens van vlees en bloed‘ 

Deze kunst kun jij ook beoefenen

Beheers jij de zangkunst, de kunst om muziek te maken met je stem door woorden of andere klanken op verschillende toonhoogten uit te spreken, volgens een bepaalde melodie, of ben je dat ergens onderweg tijdens het opgroeien verleerd misschien?

800px-Frans_Hals_-_Two_Boys_Singing_-_WGA11077

Two singing boys with a lute and a music book,  Frans Hals c.1625 Oil on canvas, 76 x 52 cm

Of het antwoord nu ja of nee is, vroeger kon je dat zeker weten wel, zingen. Omdat je vroeger nog de nachtegaal kon horen zingen en je wist zeker dat iedereen dat hemelse geluid kon horen, ook de ‘grote mensen’.

[ Plezier in muziek maken is van alle tijden. Nog leuker is het om er een instrument bij te spelen, de ukulele bijvoorbeeld. Kijk eens op de webstie van Uked voor inspiratie en leuke workshops.

Maar nee, de grote mensen horen de nachtegaal waarschijnlijk niet meer. De kans is groot dat ze het zijn verleerd, net zoals ze het verleerd zijn om te blijven spelen. En daardoor missen zij nu hele leuke en mooie avontuurlijke dingen, waaronder mooie geluiden waarnemen en zingen. Althans, ze denken dat ze niet meer kunnen zingen.

Mia: Maybe I’m not good enough!
Sebastian: Yes, you are.
Mia: Maybe I’m not! It’s like a pipe dream.
Sebastian: This is the dream! It’s conflict and it’s compromise, and it’s very, very exciting! Citaat uit La La Land

In dat geval is er een makkelijke oplossing, denk niet zoveel maar doe. Doe net als Florence Foster Jenkins als je niet kunt zingen, zing dan vooral veel en hard 🙂 zodat je ook de nachtegaal weer kunt horen zingen.

Tekst loopt door onder de video

 

Florence_Foster_Jenkins ‘Mensen mogen zeggen dat ik niet kan zingen, maar niemand kan zeggen dat ik niet heb gezongen’ – Florence Foster Jenkins

9200000065781303 Het levensverhaal van Florence Foster Jenkins is verfilmd en te koop op dvd

Nog motivatie nodig misschien? Muziek maken is plezier hebben en kunst maken:

‘Music is an expression of individuality; it’s how you see the world. All art is, for that matter. You take how you experience the world, interpret it, and send it out there – express it – whether it’s sculpture, dance or singing.’- David Sanborn


NB: deze post is eerder geplaatst op de site van de zussen LiRiAn Part2

Schoonheid maakt gelukkig

Interieur,_glas_-in-betonvenster_van_Daan_Wildschut,_afbeeldingen_van_moderne_heiligen_uit_de_jaren_zestig_-_Heerlen_-_20398249_-_RCE

Interieur, glas -in-betonvenster van Daan Wildschut, afbeeldingen van moderne heiligen uit de jaren zestig – Heerlen | Afbeelding via: Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed

De magie van kunst
Schoonheid maakt gelukkig. En nee, dan bedoel ik niet een knap gezicht of een mooi lijf hebben (al doen we daar met zijn allen meestal wel ons best voor) maar schoonheid in de kunst. De schone kunsten. En die is niet altijd te vangen in woorden, soms raakt iets je ‘alleen maar’. Of het roept vragen bij je op. Weerstand misschien zelfs, Maar dat is mooi, je bent op dat moment even in de ban van de kunst. De magie van kunst noem ik dat. Kijken naar kunst maakt gelukkig, daar is zelfs onderzoek naar gedaan. Maar wie van kunst houdt wist dat natuurlijk allang. En hé, voor een paar euro is geluk al te koop. In de vorm van een app;

Tekst loopt door onder de video

In verwondering kijken naar de dingen om je heen
Als er iemand geweest is die wist hoe je de magie kon vinden en vasthouden was het waarschijnlijk Anne Frank wel.

[ Tekst loopt door onder de video ] 

Anne Frank raakt harten en hoofden. Ze was heel gewoon en toch ook heel bijzonder. Ze wist wie ze was, ze wist wat haar waarde was.

I know what I want, I have a goal, an opinion, I have a religion and love. Let me be myself and then I am satisfied. I know that I’m a woman, a woman with inward strength and plenty of courage.
Anne Frank

Van haar optimisme en eigen kijk op de wereld kunnen wij nog veel leren.

Denk aan alle schoonheid die nog te vinden is en wees gelukkig.
Anne Frank

Anne Frank schreef deze woorden in haar dagboek, tijdens de oorlogsjaren, terwijl ze ondergedoken zat op een zolderkamertje. Haar moeder was bang voor alles, logisch ook. Alleen, Anne weigerde daar in mee te gaan. Zij bleef liever positief en bleef naar het goede zoeken in mensen.

It’s difficult in times like these: ideals, dreams and cherished hopes rise within us, only to be crushed by grim reality. It’s a wonder I haven’t abandoned all my ideals, they seem so absurd and impractical. Yet I cling to them because I still believe, in spite of everything, that people are truly good at heart.
Anne Frank

Anne gaf ons een boodschap mee om over na te denken, om bij stil te staan en ons door te laten inspireren.

I don’t think of all the misery but of the beauty that still remains.
Anne Frank

Laten we de herinnering aan haar levend houden!