Het Boek van de Stad der Vrouwen

Een nieuwe blog en vlog, dit keer over het boek:

Het Boek van de Stad der Vrouwen,
Christine de Pisan

Na het zien van een schilderij en het lezen van een korte levensbeschrijving van Christine de Pisan was mijn interesse gewekt. Dit resulteerde in een blog over haar bijzondere leven en op het YouTube kanaal van Lirian Leest nu ook een korte vlog over dit boek.

Het boek van de stad der vrouwen, een vertaalde novelle – Voor Lirian Leest, 50 boeken – 1 jaar

Over het boek
Het Boek van de Stad der Vrouwen is een allegorisch werk (een uitgewerkte metafoor: symbolische voorstelling van een idee die gedurende het gehele gedicht, verhaal of boek wordt volgehouden) werk van een Franse schrijfster uit de 15e eeuw (1364-ca. 1430); Christine de Pisan ( of Pizan).

De Pisan neemt in dit verhaal stelling tegen de in haar tijd heersende negatieve opvattingen, de vijftiende-eeuwse vooronderstellingen, jegens de vrouw.

Het boek is een bijzonder boek in meerdere opzichten, De Pisan was de eerste vrouw die wereldliteratuur schreef, en het boek is na zoveel honderd jaar nog steeds akelig actueel!

Over de schrijfster
Christine de Pisan begon met schrijven nadat ze op 25-jarige leeftijd weduwe was geworden. Ze werd daarmee een van de eerste vrouwen die een professionele literaire carrière begon en zo haar gezin en haar familie (na het overlijden van haar man en het verliezen van de status aan het koninklijke paleis dat ze genoten tijdens het leven van haar echtgenoot) kon onderhouden.

Citaat
‘Daarbij is haar boek een zeer vroeg stukje vrouwenstudie. De Pisan vertelt over de heldinnen uit legendes en uit de historie, die wijsheid en moed bezaten, maar die in de door mannen beschreven geschiedenis werden verzwegen of van wie een vals beeld werd gegeven. Tussen de bedrijven door rehabiliteert ze de zure Xantippe en de hekserige Medea, en vertelt vermakelijke verhalen over gevechten tussen ridders en Amazones.’

Recensie
‘Christine de Pisan heeft een betoverende, uitdagende, door en door twintigste eeuwse stem.’ New York Times

De kunst van het schrijven
En dat is helemaal waar, geen moment heb je het idee middeleeuwse wereldliteratuur te lezen en dat is toe te schrijven aan de tijdsoverstijgende gave van Christine de Pisan, de kunst van het schrijven dus.

Lirian Leest – het Boek van de Stad der Vrouwen

Boekenvlog

Nieuw
Lirian Leest op YouTube

Met korte reviews, bevindingen of aanbevelingen, gedichten of quotes.
De aftrap is met een boek over een voor mij geliefd onderwerp,

Engeland;

MInd The Gap, van Titia Ketelaar

Tekst loopt door onder de video

Lirian Leest – Boek 19 – Mind the Gap, Titia Ketelaar

En waar mijn liefde voor Engeland nu vandaan komt? Die was er eigenlijk altijd al, via boeken en series en documentaires over Engeland. En na een bijzondere vakantie in Engeland (leestip! :)) wilde ik het liefst zo snel mogelijk weer terug naar ‘England’ (maar aangezien ik in werkelijkheid niet zo heel reislustig ben en we nu in een corona tijdperk verkeren, kan dat nog wel even duren vrees ik).

Lirian Leest in Engeland

Of misschien is het wel vanwege de vele kleine boekenwinkels-, liefdadigheidsboekwinkels en antiquariaten die Engeland herbergt.

Door Cees Buddingh’, 1918 – 1985 (Nederlands dichter en prozaïst) in Engelse zondagen werd het zo verwoordt;

‘Mijn huis staat met boeken vol gestapeld, het zijn er nu over de dertienduizend, denk ik, maar iedere keer als we in Engeland zijn brengen we er toch wel weer minstens honderd terug. Maar het is zo fascinerend om al die vaak kleine zaakjes na te speuren. In Totnes. In Westward Ho (nu helaas verdwenen). In Barnstaple. In Marlborough. In Ripon. In, ja, noem maar op. Een van de redenen is natuurlijk dat Engelsen zo’n enorm rijke literatuur hebben, ik zeg altijd: het creatieve genie van de Nederlanders is in de schilderkunst gegaan en van de Engelsen in hun literatuur; onze Shakespeare heet Rembrandt. En van al die boeken – zeker uit de eerste helft van deze eeuw – is dikwijls zo weinig herdrukt. Je moet dus de oorspronkelijke uitgaven hebben.’ C. Buddingh’, Engelse Zondagen

Engelse stads- en dorpstaferelen, geschilderd door Klaus Moritz, in kleur, Met verhalen van Cees Buddingh’

Voor nu, blijf verbonden, blijf lezen en Groet in beweging An, van Lirian