27 April 2018, Koningsdag

Ter gelegenheid van vijf jaar Koningschap heeft de Rijksvoorlichtingsdienst nieuwe staatsiefoto’s foto’s van het gezin ter beschikking gesteld. De foto’s zijn gemaakt door Erwin Olaf in het Koninklijk Paleis Amsterdam, maart 2018.

koning-willem-alexander-koningin-maxima-prinses-van-oranje-prinses-alexia-en-prinses-ariane---erwin-olaf---2018---liggend

Amsterdam, maart 2018: (v.l.n.r.) Prinses Ariane, Prinses Alexia, de Prinses van Oranje in het Koninklijk Paleis Amsterdam. Beeld: © RVD – Erwin Olaf

gold-3125306_1920 HIEP HIEP HIEP… HOERA gold-3125306_1920 

🎈 27 april 2018 april viert Z.K.H. koning Willem Alexander (Claus George Ferdinand, Koning der Nederlanden, Prins van Oranje-Nassau, Jonkheer van Amsberg) zijn 51’e verjaardag 🎉

koning-willem-alexander-in-mozeszaal---2018---erwin-olaf---liggend.jpg

Amsterdam, maart 2018: Koning Willem-Alexander, in de Mozeszaal in het Koninklijk Paleis Amsterdam. Beeld: © RVD – Erwin Olaf

Koningsdag
Sinds 2013 vieren we Koningsdag in plaats van Koninginnedag, een nationale feestdag in alle delen van het Koninkrijk der Nederlanden. Deze feestdag is er een ter ere van het staatshoofd en voor de meeste werknemers geldt deze dag als een vrije dag.

Kleedjesmarkt
Koningsdag is een dag waarop veel Nederlanders traditiegetrouw ‘ouwe meuk’ gaan scoren op kleedjesmarkten. Maar wist je dat de Oranjes een tegenovergestelde traditie hebben? Zij ‘ontzamelen’ in plaats van te verzamelen!

Hoe dat zit, en nog een paar mooie levenswijsheden, lees je in
een eerder geplaatste blogpost (d.d. 27-04-2017).

LEES VERDER DOOR OP ONDERSTAANDE TITEL TE KLIKKEN:
Een mens van vlees en bloed‘ 

Stilleven van Vincent van Gogh naar ’s‑Hertogenbosch

Het Noordbrabants Museum verwerft derde Van Gogh in drie jaar tijd

Het Noordbrabants Museum in ’s-Hertogenbosch heeft enkele dagen geleden het schilderij Stilleven met flessen en schelp verworven. Dit uit 1884 daterende werk van Vincent van Gogh (1853-1890)  bevond zich tot op heden in buitenlands particulier bezit. Na de aquarel Tuin van de pastorie te Nuenen (in 2016) en het schilderij Collse watermolen (in 2017) is dit het derde werk van Van Gogh dat het museum in drie jaar tijd heeft aangekocht. Het werk werd verworven voor een bedrag van 2,5 miljoen euro.

Van Gogh schilderde het Stilleven met flessen en schelp in de herfst van 1884 toen hij in Nuenen woonde. Het werk wordt beschouwd als een van de beste stillevens uit zijn Brabantse periode. Na een kleine restauratie zal het schilderij vanaf het najaar te zien zijn in Het Noordbrabants Museum. Daar krijgt het een ereplaats in de reeds aanwezige presentatie over Van Goghs vroege, Brabantse periode.

vanGogh_Still_Life_1884_achtergrond_wit_Slideshow afbeelding

Vincent van Gogh, Stilleven met flessen en schelp, 1884. Het Noordbrabants Museum, ‘s-Hertogenbosch

Steun bij aankoop

Museumdirecteur Charles de Mooij is verguld met de aankoop: “We staan er zelf ook van te kijken: drie zulke geweldige aanwinsten in zo’n korte tijd. Dat is dan ook alleen mogelijk dankzij de steun die we keer op keer krijgen van de provincie Noord-Brabant, fondsen, bedrijven en particulieren. We zijn er ons zeer bewust van dat zo’n ruimhartige steun niet vanzelfsprekend is.”
Het schilderij kon worden verworven dankzij een lening van de provincie Noord-Brabant van 1,5 miljoen. Het resterende bedrag is afkomstig van de jaarlijkse bijdrage van de BankGiro Loterij, een legaat van de in 2012 overleden Th.M.J.A. Verstappen en Het Noordbrabants Museum Fonds. Dit fonds is in 2017 opgericht om de aankoop van bijzondere kunstwerken, restauraties en projecten mogelijk te maken. De bijdragen in dit fonds zijn afkomstig van zakelijke en particuliere partners van het museum. Het museum is bij de aankoop geadviseerd door Heron Legal te Eindhoven.

Studie in compositie en proportie

Vanaf eind 1883 woonde Vincent van Gogh bijna twee jaar in het Brabantse Nuenen. Tussen november 1884 en april 1885 schilderde hij negen stillevens, waaronder Stilleven met flessen en schelp. Op dit schilderij zien we – van links naar rechts – twee flessen, een tijger-kaurischelp, een houten cilinder op een koperen basis, een rookstel en een (kruit)hoorn. Daarbij vormden zowel de textuur van de af te beelden voorwerpen als hun plaatsing en verhouding een uitdaging voor de kunstenaar. Dat gold ook voor de afgebeelde tijger-kaurischelp. Schelpen als deze werden al in de zeventiende eeuw door kunstenaars afgebeeld: zij vormden een uitdagend object om na te tekenen en schilderen vanwege hun bolling en glanzend gevlekte huid. In het najaar van 1884 gaf Van Gogh les aan drie amateurschilders, waaronder de Eindhovense goudsmid Antoon Hermans. Hermans bezat een collectie antieke voorwerpen die Van Gogh bijzonder aansprak. Enkele van de op het stilleven afgebeelde voorwerpen had Van Gogh van Hermans geleend.

Ambities Het Noordbrabants Museum

Na het succes van de tentoonstelling Jheronimus Bosch – Visioenen van een genie heeft Het Noordbrabants Museum in 2016 het voornemen geuit de komende jaren de collectie te versterken door de verwerving van topwerken. Dit voornemen sluit aan bij de wens permanent een representatief overzicht van de Brabantse periode van Vincent van Gogh te tonen. In dat kader toont het museum reeds bruiklenen van het Van Gogh Museum, de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, het Rijksmuseum Amsterdam, een particuliere verzameling, alsmede het in 1984 aangekochte schilderij Spittende boerin. Ter versterking van de collectie werden recent enkele belangrijke aankopen gedaan. Eind 2016 kocht het museum via de kunsthandel de aquarel Tuin van de pastorie te Nuenen (1885), waarna eind 2017 op een veiling bij Sotheby’s New York het schilderij Collse watermolen (1884) werd verworven. Met de aankoop van het schilderij Stilleven met flessen en schelp (1884) heeft Het Noordbrabants Museum in slechts drie jaar de collectie weten uit te breiden met drie belangwekkende werken van de Brabantse meester.

Van Gogh tentoonstelling in 2019

Ook in de programmering van wisseltentoonstellingen besteedt Het Noordbrabants Museum sinds de heropening in 2013 speciale aandacht aan de wereldberoemde Brabantse kunstenaar. Momenteel wordt gewerkt aan een tentoonstelling over de relaties die Van Gogh onderhield met familie, vrienden, modellen en medekunstenaars. Deze expositie, met de titel Van Gogh’s Intimate Circle, zal in Het Noordbrabants Museum te zien zijn van 21 september 2019 t/m 12 januari 2020.

Icoon voor Brabant

Van Gogh is de afgelopen jaren steeds meer uitgegroeid tot een icoon voor Brabant. Sinds 2008 werken de provincie Noord-Brabant, Van Gogh Brabant, VisitBrabant en Het Noordbrabants Museum nauw samen bij het vergroten van aandacht voor deze Brabantse kunstenaar in de regio waar hij werd geboren en waar zijn kunstenaarschap in belangrijke mate werd gevormd. In Van Gogh Brabant hebben vijf erfgoedinstellingen in Brabant (Van Gogh Village in Nuenen, Vincents Tekenlokaal in Tilburg, de Van Goghkerk in Etten-Leur, het Vincent van Goghhuis in Zundert en Het Noordbrabants Museum in ’s-Hertogenbosch) de krachten gebundeld om de culturele erfenis van Van Gogh in Brabant te behouden en te delen. Hierin wordt in toenemende mate samengewerkt met Van Gogh Europe, een internationaal samenwerkingsverband tussen diverse instellingen in Nederland, België en Frankrijk dat zich inzet voor het behoud en de collectieve promotie van Van Goghs erfgoed.

 

Wil jij ook buitengewoon zijn?

Self-Portrait_in_Front_of_the_Easel17 IK KIJK ER ZO NAAR UIT MOOIE DINGEN TE MAKEN. MAAR MOOIE DINGEN BRENGEN MOEITE EN TELEURSTELLING EN DOORZETTINGSVERMOGEN MET ZICH MEE  – VINCENT VAN GOGH

En we weten, terugkijkend op de geschiedenis, dat moeite en teleurstellingen Van Gogh bepaald niet bespaard zijn gebleven. En toch, en toch en toch, weerhield dat van Gogh er niet van om toe te geven aan zijn drang mooie dingen te maken. Gelukkig maar voor ons.

Vincent van Gogh was een bijzonder getalenteerd en gepassioneerd mens. Er was er maar een zoals hij. Net zoals er maar een ‘jij’ is;

“Today you are You, that is truer than true. There is no one alive who is Youer than You.” – Dr. Seuss

En dat is een waarheid als een koe. Jij bent uniek.
Maar weet je ook wat jou, jou maakt? Wat jou bijzonder maakt?
En wil jij ook graag buitengewoon zijn in iets?

Ik denk dat bijna iedereen dat wel wil. En ik denk dat iedereen dat ook kan.
Maar…

Hoe kun je nu weten wat dat is, waar jij goed in bent?”
vraagt Alexis, de dochter van ‘tv papa’ Richard Castle zich af.
Hoe kan ik buitengewoon worden in iets, als ik niet weet wat mijn passie is?”

Vader Castle (Nathan Fillion) antwoordt daarop:

“Geloof me, je vind je passie wel. Of anders vindt hij jou en op een dag kijk je achterom en zul je beseffen dat alle ervaringen, alle ogenschijnlijke fouten die je hebt gemaakt, en alle doodlopende wegen, eigenlijk in een rechte lijn leidde. Namelijk naar,
de persoon die je uiteindelijk moest zijn.”

magicEn zo ligt de wijsheid soms gewoon voor het oprapen. Van het tv-scherm in dit geval. Maar je moet het wel willen vinden;

‘The Magic Is Not Far, Magic Is Inside You 
Because if you don’t even believe in the possibility of magic, you will never ever find it.
Richard Castle

Een ode aan de schoonheid in kunst

Rembrandt_Harmensz._van_Rijn_-_Portret_van_een_paar_als_oudtestamentische_figuren,_genaamd_'Het_Joodse_bruidje'_-_Google_Art_Project

Rembrandt Harmensz. van Rijn – Portret van een paar als oudtestamentische figuren, genaamd ‘Het Joodse bruidje’ – Aangemaakt: ca. 1665-1669

Soms is het liefde op het eerste gezicht en dat kan ook in de kunst. Rembrandts Joods bruidje is zo’n kunstwerk waar ik direct verliefd op was. Deze twee mensen praten zonder woorden, teder is de blik waarop hij naar haar kijkt. Intiem de manier waarop zij naar hem toe buigt. Hun kleding, hun houding en uitstraling, alles is zo verfijnd op dit prachtige doek.

In mijn liefde voor dit schilderij ben ik in goed gezelschap. Iemand die ook diep onder de indruk was van Rembrandt’s ‘Het joodse bruidje’ was Vincent van Gogh;

‘Geloof je nu wel, en dat meen ik oprecht, dat ik tien jaren van mijn leven wilde geven, als ik hier voor dit schilderij veertien dagen nog kon blijven zitten met een korst droog brood voor voedsel.’

In oktober 1885 schreef hij aan zijn broer Theo: ‘Wat een intiem, wat een oneindig sympathiek schilderij’.


HET JOODS BRUIDJE

Ik heb het Rood van ’t Joodse bruidje lief,
van toen ik het zag voor het eerst
en ik nog niet begreep,
welk een verkering ik die dag begon.
Ik kwam er ook op dagen zonder zon,
of dat haar licht zich even maar verhief
en vloeide weg in een wankele streep,
dan zocht ik de nuance, die het teerst
en toch nooit diep genoeg
mij lang te blijven vroeg.
Ik zag het Bruidje met de linkerhand
piano spelen op de rechter- van
haar door de tijd bedeesde man
en ik werd niet jaloers. Dat was hún band.
Ik kwam niet door hun minne-schikking treden,
het is mij om het Rood van haar kleed en
anders niets te doen,
ook niet om de entourage in goudig-groen.
Alleen díe kleur zien als een kleur van heden,
of Rembrandt naast mij er mee speelde
binnen de bronzen van de achtergrond
en welke kleuren hij er nog penseelde,
er toch die kleur voor alle tijden vond.
Ontstond zij met of zonder schilderstok,
het is zijn Rood, waarin hij zong Bruidjes rok;
het is mijn Rood, rondom haar rechterhand,
neen, geen juwelen, franjes of kant,
het is maar rood, het Rood, dat ik aanbid,
vooral als ik in de zon naast Rembrandt zit.

 

De genialiteit van Paul Cézanne

Paul_Cézanne_154

Zelfportret, 1879-1882, Kunstmuseum Bern

Paul Cézanne ((Aix-en-Provence, 19 januari 1839 – 22 oktober 1906) was een Franse kunstschilder die behoorde tot het post-impressionisme, een Europese kunststroming die volgt op het impressionisme. Zijn werk vormde een brug tussen het impressionisme en het kubisme.

‘Cézanne, ook bekend als de ‘Meester van Aix’ na zijn voorouderlijk huis in het zuiden van Frankrijk, wordt beschouwd als de wegbereider voor de opkomst van het modernisme van de twintigste eeuw, zowel visueel als conceptueel. Achteraf vormt zijn werk de meest krachtige en essentiële schakel tussen de vluchtige aspecten van het impressionisme en de meer materialistische, artistieke stromingen van het fauvisme , kubisme , expressionisme en zelfs volledige abstractie.’
Bron: The Art Story

Paul_Cézanne_160CÉZANNE, PORTRAITS OF LIFE
filmkaartje Afgelopen vrijdag bezocht ik de mooie film ‘Cézanne – Portraits of a Life‘, gepresenteerd door Exhibition on Screen vanuit het National Portrait Gallery in Londen, het Musée d’Orsay in Parijs en de National Gallery of Art in Washington DC.

Wil je weten welke gedachte bij mij naar bovenkwam na het zien van de film,
scrol dan naar het eind van deze blogpost.

De film concentreert zich op een van de meest besproken tentoonstellingen van het jaar: CÉZANNE, PORTRAITS OF LIFE en richt zich grotendeels op de ontwikkeling van Cézanne’s figuurschilderingen en daarnaast op zijn persoonlijke leven.

800px-Paul_Cézanne_088 Kunst kijken en begrijpen
Wat ik persoonlijk mooi vond was de rust en balans tussen beeld, geluid en gesproken brieven, met af en toe een vleugje emotie erbij. Deze kenmerken verraden ook wel een beetje de beproefde opzet van de Exibition on Screen films. Je gaat voor je gevoel even terug in de tijd en duikt onder in het leven van een beroemde kunstenaar. En dat is ook precies de bedoeling, wil je de kunst uit een bepaald tijdperk of een bepaalde stroming beter begrijpen;

Lantaren Venster Rotterdam; ‘Men kan de twintigste-eeuwse kunst niet waarderen zonder de betekenis en genialiteit van Paul Cézanne te begrijpen. Deze bijzondere documentaire neemt het publiek mee naar de plaatsen waar Cézanne woonde en werkte. De film werpt het licht op een kunstenaar die tot nu toe misschien de minst bekende van alle impressionisten is.

[ Tekst loopt door onder de video ]

 

De kunst van het schrijven

dav

Foto @LiRiAn-Art

Wat jammer‘, dacht ik na afloop van de film, ‘dat de kunst van het schrijven in ons digitale tijdperk grotendeels verloren lijkt te gaan.’ Want wat mij nu juist zo trof in deze film (en in veel kunstboeken) is de onuitputtelijke bron van brieven waaruit geput kan worden om het leven van de kunstenaar, en de tijd waarin hij of zij leefde, in beeld te brengen.

Over brieven en schilderingen
Bij deze film waren het niet zozeer de kunstwerken, als wel de brieven die Paul Cézanne aan zijn vrienden en familie schreef, en waaruit werd geciteerd, die mij een kant van hem liet zien die mij dichter bij hem bracht dan dat zijn figuurschilderingen dat konden doen.

Maar, misschien zegt dat toch meer van mij dan van de kunstenaar in kwestie, want zoals Paul Cézanne het zelf al ooit zei;

“The world doesn’t understand me and I don’t understand the world,
that’s why I’ve withdrawn from it.” Paul Cézanne

ALS KUNST JE LIEF IS

Persbericht Kröller-Müller Museum | Vooraankondiging

EENMALIG 80 BELANGRIJKE AANKOPEN VOOR DE COLLECTIE NEDERLAND BIJEEN

Van 30 september 2018 tot en met 3 februari 2019 organiseert het Kröller-Müller Museum op initiatief van de Vereniging Rembrandt de tentoonstelling:

Als kunst je lief is

Medium-Cornelis Cornelisz. Buys II, Jacob trekt bij Laban weg - Jacob flees from Laban, circa 1535, Stedelijk Museum, Alkmaar

Cornelis Cornelisz. Buys II, Jacob trekt bij Laban weg / Jacob flees from Laban, circa 1535, Stedelijk Museum, Alkmaar

Voor één keer worden ruim 80 belangrijke aankopen van 40 Nederlandse musea bijeengebracht die de afgelopen tien jaar mede zijn verworven met steun van de Vereniging. Als kunst je lief is toont de volle breedte van de museale aankopen: schilderijen, tekeningen, foto’s, sculpturen en veel meer. Het oudste werk is zo’n drieduizend jaar oud, het meest recente dateert uit 2016.

Medium-Neo Rauch, Gewitterfront, 2016, Museum de Fundatie, Zwolle

Neo Rauch, Gewitterfront, 2016, Museum de Fundatie, Zwolle

Met deze tentoonstelling onderstrepen de partners het belang van (het blijven verzamelen voor) de Collectie Nederland, die voor iedereen toegankelijk is.

 

Feest van onverwachte ontmoetingen

Als kunst je lief is wordt geen chronologisch of kunsthistorisch overzicht van topstukken, maar een feest van onverwachte ontmoetingen. De kunstwerken en objecten zijn met grote zorg geselecteerd en geënsceneerd door gastconservator Peter Hecht – emeritus hoogleraar kunstgeschiedenis aan de Universiteit Utrecht en fellow van de Vereniging Rembrandt – en vormgever/stylist Maarten Spruyt. De combinaties zijn niet alleen visueel interessant maar bieden ook stof tot nadenken. Zo hangt een monumentaal zestiende-eeuws Bijbels historiestuk uit Alkmaar naast een reusachtige foto van Andreas Gursky uit het Stedelijk en wordt een prototype stoel van Rietveld uit de collectie van het Centraal Museum in Utrecht geflankeerd door een schilderij van Alma-Tadema uit Leeuwarden en een zeventiende-eeuws bloemstilleven uit het Mauritshuis.

Medium-Dirck de Bray, Stilleven met een boeket in wording - Still life with a bouquet in the making, 1674, Mauritshuis, Den Haag

Dirck de Bray, Stilleven met een boeket in wording / Still life with a bouquet in the making, 1674, Mauritshuis, Den Haag

Diverse aspecten van het verzamelen voor de Collectie Nederland komen in de tentoonstelling aan de orde: hoe en waarom wordt verzameld, welke criteria worden daarbij gehanteerd, welke veranderingen treden er in de loop der jaren op en hoe is de Vereniging Rembrandt daarmee omgegaan.

Satellietprogramma door heel Nederland

Als aanvulling op en verwijzing naar de tentoonstelling in Otterlo vinden er door heel Nederland minipresentaties plaats. In totaal werken vijftien musea aan dit programma mee, van Groningen tot Middelburg en Haarlem tot Maastricht. In elke presentatie wordt een werk dat in de afgelopen tien jaar mede met steun van de Vereniging is aangekocht, getoond in combinatie met collectiegenoten waar het een relatie mee aangaat.
Die combinatie laat zien dat het nieuw verworven werk de bestaande collectie op een hoger niveau tilt, een nieuw accent legt of een gemis opheft.

Publicatie en randprogramma

Bij Als kunst je lief is verschijnt een publicatie over de zin van het verzamelen voor het openbaar kunstbezit. Hierin worden ook de belangrijkste werken in de tentoonstelling besproken. Daarnaast is er een uitgebreid randprogramma met onder meer een lezingenserie, een symposium en een Vereniging Rembrandt-route door de vaste collectie van het Kröller-Müller Museum.

Medium-Roni Horn, Opposites of white, 2006-2007, Kröller-Müller Museum, Otterlo

Roni Horn, Opposites of white, 2006-2007, Kröller-Müller Museum, Otterlo

Vereniging Rembrandt en Kröller-Müller Museum: gedeelde liefde voor het openbaar kunstbezit

De boodschap die de tentoonstelling uitdraagt zou de grondlegster van het Kröller-Müller Museum, Helene Kröller-Müller (1869-1939), zeer hebben aangesproken. Zij wijdde haar leven aan het bijeenbrengen van een spectaculaire collectie moderne kunst – in totaal bijna 11.500 kunstwerken – en aan het realiseren van ‘haar’ museum, dat ze schonk aan de gemeenschap. Haar verzameling is een van de grootste en belangrijkste privécollecties van de twintigste eeuw die in openbaar bezit zijn overgegaan. Met deze collectie als uitgangspunt wordt in het Kröller-Müller al ruim driekwart eeuw verder verzameld en is het museum nog steeds toonaangevend in de wereld.

De Vereniging Rembrandt beschermt en verrijkt het Nederlands openbaar kunstbezit al sinds haar oprichting in 1883. Zij helpt als collectief mecenaat topstukken voor Nederland te behouden dan wel belangrijke Nederlandse kunst terug te brengen naar de plaats van ontstaan, maar zij volgt ook de latere ontwikkelingen van de kunst tot in het heden toe. Zij doet dat met aandacht voor de wensen van grote musea als het Rijksmuseum Amsterdam en het Kröller-Müller Museum, maar zij steunt ook de oude stedelijke musea en geeft waar mogelijk een kwaliteitsimpuls aan jongere instellingen, zoals in de afgelopen jaren aan Museum Belvédère in Heerenveen, Museum de Fundatie in Zwolle of het Zaans Museum. De Vereniging Rembrandt telt 15.000 leden. Sinds haar oprichting heeft de Vereniging bijgedragen aan de aankoop van ruim 2.200 werken. In de afgelopen tien jaar zijn in totaal 280 aankopen gerealiseerd met steun van de Vereniging Rembrandt. De Vereniging Rembrandt steunde het Kröller-Müller Museum de afgelopen zeventig jaar bij in totaal veertig aankopen.

Mesdag & Japan. Het Verre Oosten verzameld

Mesdag & Japan. Het Verre Oosten verzameld
Tentoonstelling in De Mesdag Collectie van 7 maart t/m 17 juni 2018.

De bijzondere collectie Japanse toegepaste kunst van Mesdag: van samoeraizwaarden en Satsuma-vazen tot kleurrijke keramiek en bronzen kraanvogels.

Toen in de tweede helft van de 19de eeuw het verzamelen van Japanse kunstvoorwerpen een rage was in West-Europa, deed zeeschilder en kunstverzamelaar Hendrik Willem Mesdag hier enthousiast aan mee. In de jaren rond de opening van zijn museum in 1887 kocht Mesdag meer dan 140 Japanse objecten, variërend van kleurrijke keramiek tot samoeraizwaarden.

In de tentoonstelling Mesdag & Japan. Het Verre Oosten verzameldwordt een groot aantal hoogtepunten van deze collectie in de context van de tijd geplaatst: samen met historische documenten en enkele bijzondere bruiklenen wordt zo de gehele periode van de fascinatie voor Japan in Den Haag gepresenteerd. Van de periode vóór 1854, toen Nederland nog de enige westerse handelspartner van Japan was, tot de decennia erna, toen het eilandenrijk zijn grenzen openstelde en in Europa een ware Japanrage ontstond.

Het is voor het eerst dat een tentoonstelling wordt gewijd aan Mesdags bijzondere verzameling Japanse toegepaste kunst. Een van de topstukken uit de collectie is een zeldzame grote schaal, gemaakt van Arita-porselein, waarop een Japanse porseleinfabriek is afgebeeld. De verschillende voorstellingen op deze schaal lezen bijna als een stripverhaal. Ook wordt voor het eerst een vaas van Satsuma-aardewerk uit Mesdags verzameling samengebracht met de prent die de basis vormde voor de voorstelling op de vaas.

Mesdag & Japan. Het Verre Oosten verzameld is te zien in De Mesdag Collectie in Den Haag van 7 maart t/m 17 juni 2018.

Samenstelling van de tentoonstelling

In totaal worden in Mesdag & Japan 60 werken getoond, waarvan 48 objecten uit de eigen collectie. De Japanse objecten worden in de context van Mesdags tijd geplaatst door ze te tonen naast historische documenten en foto’s die laten zien hoe de objecten in het atelier en woonhuis van de kunstenaar-verzamelaar waren opgesteld.

De tentoonstelling vertelt in drie hoofdstukken over de Japanrage in Mesdags leefwereld, beginnend met de vroege interesse voor Japan in Den Haag. Vervolgens wordt de ongekende populariteit van Japanse kunst bij Mesdag en zijn omgeving belicht, en tot slot is er aandacht voor de invloed van Japanse kunst op laatnegentiende-eeuwse Haagse keramiek, die Mesdag ook verzamelde.

In de ban van Japan

Japan was voor het westen eeuwenlang een mysterie, omdat het land zijn grenzen maar minimaal openstelde. Nederland was van 1639 tot 1854 het enige westerse land dat met Japan mocht handelen en had daarom een unieke band met het land. Hierdoor waren Nederlanders al enigszins bekend met Japanse kunstvoorwerpen. In Den Haag werd al vanaf 1816 Japanse kunst tentoongesteld in het Koninklijk Kabinet van Zeldzaamheden (nu het Mauritshuis). In de tentoonstelling zijn een porseleinen karper en een wierookbrander te zien (bruiklenen van het Rijksmuseum Amsterdam) die hier ooit waren opgesteld.

Ook in de populaire Groote Koninklijke Bazar (aan de Zeestraat tegenover Mesdags Panorama, op loopafstand van zijn woonhuis en museum) waren de zalen gevuld met exotische en Japanse voorwerpen.

Hoogtepunten uit Mesdags collectie Japanse toegepaste kunst

Mesdag kocht veel van zijn Japanse voorwerpen bij de Haagse kunsthandel E.J. van Wisselingh & Co. Hij plaatste de stukken in zijn museum, woonhuis en atelier. Hoogtepunten uit zijn verzameling die in Mesdag & Japan gepresenteerd worden, zijn een samoeraizwaard uit een van de beste smederijen van Japan, twee levensgrote bronzen kraanvogels en een zeldzame grote schaal van Arita-porselein die als een soort stripverhaal is beschilderd met voorstellingen van het productieproces van porselein. Deze ‘Nachtwacht van De Mesdag Collectie’ zal prominent in de tentoonstelling te zien zijn.

Ook wordt een vaas getoond van bontgekleurd Satsuma-aardewerk met daarop scènes uit het leven van de krijger Endo Morito. Deze voorstelling is door de keramist zeer precies overgenomen van een houtsnede uit een album van Katsushika Hokusai (Rijksmuseum Amsterdam). In Mesdag & Japan zijn de vaas en de prent voor het eerst naast elkaar te zien.

Invloed op Haagse kunstenaars

De fascinatie voor Japan drong ook door tot de beoefenaars van toegepaste kunst in Den Haag. Zij maakten onder meer in Museum Mesdag kennis met Japanse kunstvoorwerpen. Bij de Haagse Plateelbakkerij Rozenburg werd door kunstenaars als Theo Colenbrander keramiek gemaakt die duidelijk invloeden vertoont van de Japanse kunst, met typisch Japanse onderwerpen, gestileerde motieven en de Japanse techniek van glazuren. Mesdag was aandeelhouder van Rozenburg en verzamelde als een van de eersten het werk van Colenbrander. Colenbranders werk en dat van andere Haagse kunstenaars is ook te zien in Mesdag & Japan.

Publicatie

9200000090271702Bij de tentoonstelling verschijnt de publicatie Mesdag & Japan, geschreven door Renske Suijver met medewerking van Bram Donders. Dit boek is het eerste deel in de serie De Mesdag Collectie in focus.

Van Gogh Museum ook in de ban van Japan

Gelijktijdig met Mesdag & Japan. Het Verre Oosten verzameld vindt vanaf 23 maart 2018 in het Van Gogh Museum de tentoonstelling Van Gogh & Japan plaats. Beide tentoonstellingen tonen de invloed van Japan en de populariteit van het japonisme op de beeldende kunst in de 19de eeuw. De Stichting Van Gogh Museum beheert sinds 1990 ook De Mesdag Collectie.

Mesdag en Japan. Het Verre Oosten verzameld

Conservatoren Renske Suijver en Bram Donders installeren de levensgrote bronzen kraanvogels uit De Mesdag Collectie voor de tentoonstelling Mesdag & Japan. Foto: Kenny Nagelkerke

Mesdag & Japan. Het Verre Oosten verzameld wordt mede mogelijk gemaakt door Stichting Elise Mathilde Fonds.

Kate Lycett’s landschappen en lantaarns

I like little things. I also love handmade books and origami; so this is all sorts of things I love… Kate Lycett

Artist Kate Lycett
Kate Lycett is een getalenteerde kunstenaar die woont in Hebden Bridge met haar man en drie kleine kinderen. Vanuit haar woning kan zij de bomen van haar  atelier aan de voorkant van het huis zien en er zijn overblijfselen van een enorme fabrieksschoorsteen in haar tuin, waar het vol zit met nestelende vogels. Een inspirerende omgeving dus. Kate Lycett laat zich dan ook voornamelijk inspireren door het landschap, de kleur en de architectuur van Yorkshire.

390px-West_Yorkshire_UK_location_map.svg

Kate over Hebden Bridge

“Ik hou van de warmte, de kleur en de gemeenschap van waar ik woon. Hoe langer ik hier ben, hoe meer ik over de stad te weten kom en daarom ontwikkelt mijn werk zich. Er is hier zo’n geschiedenis. Ik hoor verhalen van de mensen die zich de stad herinneren toen het zwart en industrieel was en degenen die zich de hedonistische hippiedagen herinneren. Het huis waarin ik woon heeft het allemaal gezien en we onthullen zijn geschiedenissen terwijl we de vloeren op trekken en de muren strippen.”

Kate’s jeugd
Kate Lycett groeide op in Suffolk, waar het hemelgewelf enorm is en het landschap laag en vlak. Kate’s opa was een architect en hij leerde haar de eerste beginselen van de tekentechnieken toen zij 9 jaar oud was. Hij maakte een tekentafel voor haar en liet zien hoe je een potlood met een mes kan scherpen. Lycett verliet het noorden om te verhuizen naar York waar zij kunst ging studeren aan de universiteit met de opleiding textielontwerp.

1280px-Frederick_George_Cotman_–_An_Ancient_Fort_in_Suffolk

Frederick George Cotman – An Ancient Fort in Suffolk

Kate over haar stijl
“My textile design background is always present in the way that I paint, and interpret what is around me. I see patterns in everything; the hills adorned with houses and washing lines, rows of flower pots and stripes of brightly painted drain pipes. Lines of gold thread trace lines through the landscape, and gold leaf changes the surface of my pictures with the changing light of day. I want to paint beautiful pictures of the places that I love. There are never people in my pictures but they’re full of life and warmth.” 

red-leaves-paper-lantern-by-kate-lycett-12063151-100-1469019549000

Fotocredit: Iapetus

Kate nu
In 1999 verhuisde Lycett naar Sheffield en na een tijdje begint zij hier werk te verkopen in galerijen en op de kunst- en ambachtsmarkten. In 2005 verhuisde Kate naar Hebden Bridge waar Radiance haar hielp om haar beroemde lantaarns te ontwikkelen en waar Alison at Heart haar schilderijen en afdrukken verkoopt.

Bronvermelding: Kate Lycet.com

 

Land in zicht: solotentoonstelling van Uwe Poth in Museum Het Valkhof 

PERSBERICHT Nijmegen – december 2017

2x13_fewer_purgatorio

Uwe Poth
Lichtblikken –  Arkanum 4
200 x 130 cm
olieverf op doek, 2016/2017

Van 3 februari t/m 21 mei 2018 presenteert Museum Het Valkhof ‘Land in zicht’, de eerste, grote Nederlandse solotentoonstelling van kunstenaar Uwe Poth. Poth (Kiel, 1946) creëert vanuit zijn atelier in Nijmegen indrukwekkende schilderijen vol verhalen uit het verleden, mythologische verwijzingen, portretten en stadsbeelden – van Stevenskerk tot Sint-Pieter. De combinatie van technieken die hij gebruikt, leidt tot een fascinerende gelaagdheid van zijn werk. De toeschouwer blijft ernaar kijken en ontdekt er steeds nieuwe dingen in.

‘Land in zicht’
Reizen is een belangrijk thema in het werk van Poth. Reizen naar andere landen en culturen, maar ook reizen in de tijd. In zijn schilderijen en tekeningen ontmoet je mensen van toen en van nu en is er ruimte voor verwondering over wat je ziet en wat dat bij je teweeg brengt. In de tentoonstelling ‘Land in zicht’ reis je mee, op weg naar een plek in het paradiso.

3x2m_das-groe-glck

Uwe Poth Das große Glück – Paradiso 300 x 200 cm olieverf op doek, 2011

Onverborgen inspiratie uit het verleden
Uwe Poth maakt in zijn werk zichtbaar wat verborgen is. In een opeenstapeling van verf en verhalen laat hij zien wat er voor hem op dit moment is. Al in de klassieke oudheid was dit streven naar ‘alètheia’ (onverborgenheid, waarheid) een belangrijke drijfveer. De combinatie van deze motivatie, de inspiratie uit het verleden en de gelaagdheid van zijn werk maakt dat het bij uitstek geschikt is voor presentatie in Museum Het Valkhof in Nijmegen. Niet alleen woont en werkt Poth er al lange tijd, maar de stad heeft zelf ook een prachtig gelaagd verleden dat in het museum zichtbaar wordt.

Uwe Poth – Opmaat
In zijn werk grijpt Poth vaak terug op de geschiedenis, op kunstenaars en kunstwerken uit het verleden. In zijn grote werk ‘Vrede van Nijmegen’ verwerkte Poth het groepsportret van de zeventiende-eeuwse onderhandelaars aan de Vrede van Nijmegen, een schilderij van Henri Gascard uit 1679. Poths net zo grote ‘Vrede in Nijmegen’ is de hedendaagse tegenhanger met mensen van nu. Deze werken werden in 2017 onder de naam ‘Opmaat’ in samenhang in het museum gepresenteerd.

2x13m_Arnolfini_2000.jpg

Uwe Poth Arnolfini 200 x 130 cm olieverf op doek, 2000

Over Museum Het Valkhof in Nijmegen
Museum Het Valkhof draagt met een indrukwekkende collectie het verhaal van ruim 5000 jaar geschiedenis uit. De exposities laten zien wat de wereld ons op het gebied van geschiedenis en kunst te zeggen heeft. Het museum kiest voor thema’s en onderwerpen uit het verleden met een grote betekenis voor de tijd van nu.

De surrealistische kunst van Leonora Carrington

Anyway, Art [making] is a magic which makes the hours melt away and even days dissolve into seconds, isn’t that so, dear lady? ― Leonora Carrington,
The Seventh Horse And Other Tales

Leonora Carrington (Clayton-le-Woods, 6 april 1917 – Mexico-Stad, 25 mei 2011) was een in het Verenigd Koninkrijk geboren Mexicaans kunstenares en schrijfster die zich vooral bezighield met surrealistische kunst.

Leonora_Carrington_MET_(3470458844)

Zelfportret ca. 1937–38 | Fotobron&credit: Miss van Camp

De Engelse surrealistische Leonora Carrington (1917-2011) werd geboren in Clayton-le-Woods als dochter van een rijke textielfabrikant in een gezin met nog drie broers.

Dat Leonora eigenzinnig was mag blijken uit het feit dat zij vanwege opstandig gedrag tot tweemaal toe van scholen gestuurd werd. Dat ze artistiek aangelegd was bleek toen zij op de jonge leeftijd van slechts tien jaar haar eerste surrealistische portret maakte. En ondanks dat haar vader geen voorstander was van het feit dat ze kunstenares wilde worden ging zij studeren aan de Chelsea School of Art en aan de academie van Amedee Ozenfant.

Leonora_Carrington

Action shot of deceased artist, Leonora Carrington Fotobron

Leonora Carrington werd een van de meest productieve leden van de surrealistische beweging. Na haar hogere opvoeding in het noorden van Engeland te hebben verworpen ging zij in 1936 een relatie aan met de surrealistische kunstenaar Max Ernst die zij leerde kennen tijdens de International Surrealist Exhibition in London. Ze vertrokken naar Parijs en gingen om met o.a.  Andre Breton en Pablo Picasso. In 1937 was Carrington studente aan de kunstacademie.

Wikipedia over de volgende periode in haar leven;
In mei 1940 werd Ernst gearresteerd toen het Duitse leger Frankrijk bezette en vastgezet in een kamp, waarop Carrington psychisch instortte. Zij vluchtte naar Spanje. Daar werd Carrington gedwongen opgenomen in een psychiatrische inrichting, waar ze niet alleen ten prooi viel aan haar eigen angstaanjagende waan beelden, maar ook aan de wrede behandeling door haar arts. De novelle Beneden, het verslag van deze beproeving, is een duizelingwekkende reis door de hallucinerende logica van de waanzin.

Door het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog en een samenloop van omstandigheden werden de wegen van Max Ernst en Leonora Carrington definitief gescheiden. In 1947 vond de eerste grote tentoonstelling van Carringtons werk plaats in de Pierre Matisse Gallery in New York City. Zij nam als de enige Britse kunstschilderes deel aan deze tentoonstelling en werd hierna in klap beroemd.

Na nog een korte periode in New York City te hebben gewoond vestigde zij zich voorgoed in Mexico. Hier zou zij de rest van haar leven blijven schilderen, beeldhouwen, tapijten maken, en (o.a.) poëzie schrijven.

1024px-Cocodrilo_LeonoraCarrington

Cocodrilo on Paseo de la Reforma.The statue was donated to Mexico City by Carrington in 2000 and was moved to its current location in 2006

Over haar werk
Haar schilderij Juggler werd in 2005 verkocht voor $713.000, wat in die tijd een recordbedrag was voor het werk van een levende surrealistische schilder op een veiling.
De eerste grote tentoonstelling van haar werk in het Verenigd Koninkrijk, over de periode van 20 jaar tijd, vond plaats van 17 juni tot 12 september 2010.

Cervantino2015_20

Sculpture by Carrington on display near the University of Guanajuato during the 2015 Festival Internacional Cervantino

Op 25 mei 2011 overleed Leonora Carrington in een ziekenhuis in Mexico-Stad aan de gevolgen van een longontsteking. Leonora Carrington was tijdens haar leven een van de laatste nog levende surrealistische schilders uit haar periode.

Klik op meer lezen om meer werk van Leonora Carrington te zien.
Kijken Een korte film over Leonora Carrington, met zeldzame archiefbeelden volgt Leonora’s nicht, de auteur en journalist; Joanna Moorhead, het levensverhaal van Leonora.