‘Painting is but another word for feeling’

Afbeelding: John Constable (1776-1837), Het strand bij Osmington Mills, 1816, olieverf op doek. Collectie David Thomson.

Een felle regenbui boven zee, zonnestralen uit een onstuimige wolkenlucht, glooiende groene heuvels met bomen die ritselen in de wind. De Britse kunstenaar John Constable (1776-1837) is een van de beste landschapsschilders aller tijden.

Van 19 september t/m 31 januari presenteert Teylers Museum de eerste overzichtstentoonstelling in Nederland van deze meester uit de romantiek.

Vanuit Canada, Londen en Oxford komen de mooiste tekeningen, aquarellen en schilderijen naar Nederland. In Haarlem kun je je verliezen in de overweldigende Engelse landschappen van John Constable.

Constables meest geliefde onderwerp was het landschap van zijn jeugd aan de Engelse oostkust in de buurt van Harwich. Geen kunstenaar schilderde eerder zoveel in de buitenlucht als hij. Sterk geïnspireerd door de manier waarop oude meesters als Ruisdael, Rembrandt en Rubens het Nederlandse landschap weergaven, benaderde hij het Engelse landschap met een originele en open blik. Zo kon hij het effect vangen van plotselinge weersveranderingen. Constable was gefascineerd door de kleuren en vormen van wolken, regenbogen en andere atmosferische verschijnselen en hield nauwkeurig bij onder welke weers- en lichtomstandigheden hij geschilderd had.

Achter zijn scherpe natuurobservatie schemert een heftig gevoelsleven. Geluk en verdriet, liefde en vriendschap gaan schuil in licht, lucht en landschap.“Painting is but another word for feeling,” schreef hij aan een vriend. Zijn stijl was zo vernieuwend dat tijdgenoten er lange tijd geen raad mee wisten. Zijn werk werd een inspiratiebron voor veel kunstenaars, van de School van Barbizon en de Franse impressionisten tot aan kunstenaars van nu. Hij wordt gezien als een van de vaders van de moderne schilderkunst.

Constable in Teylers Museum

Teylers Museum is de perfecte plek om het Nederlandse publiek kennis te laten maken met Constables genie. Wanneer hij Haarlem zou hebben bezocht, was hij zeker in Teylers Museum komen kijken naar de schilderijen van zijn Nederlandse tijdgenoten én de tekeningen en prenten van zijn grote Nederlandse voorbeelden. In de Eerste Schilderijenzaal stapt de bezoeker terug naar de tijd van Constable in Nederland. In het Prentenkabinet is een apart deel van de tentoonstelling speciaal gewijd aan de invloed van de oude meesters op zijn werk. Sinds 2018 bezit het museum bovendien zeven tekeningen van Constable, de eerste werken van zijn hand in een Nederlandse museumverzameling

Praktische informatie

Tickets met tijdslot zijn te bestellen via teylersmuseum.nl
Het museum is helemaal aangepast aan de geldende veiligheidsnormen.
Kijk voor meer informatie op teylersmuseum.nl

Tentoonstelling ‘Mancini. Eigenzinnig & Extravagant’

Antonio Mancini, ‘Acrobaat met viool (Portret van Luigi Gianchetti)’, 1878, Kunsthandel Bottegantica, Milaan

De Mesdag Collectie is weer open voor het publiek en de nooit geziene tentoonstelling ‘Mancini. Eigenzinnig & Extravagant’ kan nu eindelijk in het echt bewonderd worden. Bovendien is De Mesdag Collectie erin geslaagd Mancini. Eigenzinnig & Extravagant te verlengen tot en met 20 september 2020.

De Italiaanse kunstenaar Antonio Mancini (1852-1930) was zijn tijd zo ver vooruit dat het publiek perplex stond van zijn schilderijen. Hij gooide hoge ogen bij de internationale high society, die zich maar al te graag door hem liet portretteren. Een van Mancini’s bewonderaars was de Haagse schilder en kunstverzamelaar Hendrik Willem Mesdag, die over een periode van twintig jaar zo’n 150 werken van Mancini naar Nederland liet komen. Niet alleen voor zichzelf, maar ook om ze tentoon te stellen en te verkopen.

De tentoonstelling Mancini. Eigenzinnig & Extravagant geeft een overzicht van Mancini’s turbulente leven en werk aan de hand van schilderijen van Italiaanse circusjongens, grandioze portretten en bijzondere brieven uit een recente particuliere schenking aan het Van Gogh Museum. Een groot aantal schilderijen in de tentoonstelling is voor het eerst in Nederland te zien.

Bliksemcarrière

Antonio Mancini werd als twaalfjarige arme kleermakerszoon toegelaten tot het Istituto di Belle Arti, de kunstacademie van Napels. Op achttienjarige leeftijd exposeerde hij al op grote groepstentoonstellingen in Italië en twee jaar later was zijn werk voor het eerst te zien op de Salon in Parijs, de belangrijkste jaarlijkse kunsttentoonstelling van Europa. Als begaafd figuurschilder bouwde hij snel een internationaal netwerk van liefhebbers op, dat zich gaandeweg uitbreidde naar Frankrijk, Nederland, Engeland, Duitsland en zelfs Amerika. Hij werd geprezen om zijn kleurgebruik en de rake weergave van de gemoedstoestanden van zijn figuren.

In Rome, Londen en Dublin portretteerde hij de high society en in 1920 was Mancini zo bekend dat hij een eigen tentoonstelling had op de Biënnale van Venetië. Negen jaar later werd hij toegelaten tot de prestigieuze Accademia d’Italia. Mancini wordt in Italië tot op de dag van vandaag gerekend tot een van de meest vooraanstaande schilders van zijn tijd.

Werkwijze

Al bij zijn leven gold Mancini als een fenomeen. In sommige schilderijen verwerkte hij glimmende materialen, zoals glas, metaal, spiegeltjes of delen van lege verftubes. Dat was nog nooit vertoond. Ook ontwikkelde hij andere opmerkelijke technieken, die het aanzien van zijn schilderijen bepalen. Zo plaatste hij tijdens het schilderen vaak een raamwerk van horizontaal en verticaal gespannen draden voor zijn model en maakte een soortgelijk raster voor zijn doek op de ezel. Deze zogenaamde graticola liet blijvende markeringen in de vorm van een ruitpatroon achter in het verfoppervlak.

Antonio Mancini, ‘Zelfportret in het atelier’, ca. 1878, Galleria d’Arte Moderna di Palazzo Pitti, Florence

Mancini maakte zijn leven lang fascinerende zelfportretten. De ene keer portretteerde hij zichzelf als serieus kunstenaar, een andere keer lijkt het wel of hij zijn tong uitsteekt naar de toeschouwer. Het was een spektakel om de kunstenaar aan het werk te zien. Ooggetuigen beschreven hoe hij wanneer hij iemand portretteerde een punt op zo’n vier of vijf meter van zijn ezel nauwkeurig aftekende met een kruisje. Vanaf dat punt rende hij met zijn palet heen en weer naar het doek, om vloekend, lachend of mompelend een paar verfstreken aan te brengen. W.B. Yeats, die in 1907 door Mancini werd vastgelegd in een flamboyant pastel, schreef: ‘Leek ik maar op het portret van Mancini, dan had ik al mijn vijanden hier in Dublin verslagen.’

De Mesdag Collectie

Hendrik Willem Mesdag (1831-1915) was een fervent verzamelaar van Mancini’s schilderijen, pastels en tekeningen. In 1876 kocht hij bij een Parijse kunsthandel zijn eerste schilderij van de toen pas 24-jarige Napolitaanse kunstenaar, die buiten Italië nog niet veel bekendheid genoot. Dat was Het zieke kind (1875), nog altijd een van de topstukken van De Mesdag Collectie. Het zou de aanzet vormen tot een jarenlange samenwerking. Mancini stuurde Mesdag gedurende twintig jaar lang op bestelling zo’n vijftig schilderijen en ongeveer honderd tekeningen en pastels toe. Die hield Mesdag deels zelf, maar hij organiseerde ook (verkoop)tentoonstellingen. Opmerkelijk genoeg hebben de twee mannen elkaar nooit ontmoet.

Antonio Mancini, ‘Zelfportret met strootje’, ca. 1880, Privécollectie (met dank aan kunsthandel Bottegantica), Milaan

Voor het eerst in Nederland

Tot en met 20 september belicht De Mesdag Collectie in Den Haag het leven en werk van Mancini aan de hand van circa veertig schilderijen, pastels, tekeningen en brieven, waarvan negen werken uit eigen collectie. De tentoonstelling schetst een beeld van Mesdag als Mancini’s Haagse mecenas, van Mancini in zijn eenvoudige atelier in Rome en van de internationale beau monde die Mancini portretteerde in overweldigende buitenhuizen en stadspaleizen.

Werken als Zelfportret met strootje (ca. 1880, privécollectie, met dank aan kunsthandel Bottegantica, Milaan), Markies Del Grillo (1889, The National Gallery, Londen) en Portret van Hugh Lane (1906, Dublin City Gallery The Hugh Lane) zijn voor het eerst in Nederland te zien. Evenals twee van de borden die Mancini in restaurants beschilderde als hij platzak was, bij wijze van betaling.

Bijzondere schenking

Uniek in de tentoonstelling zijn twee brieven van John Jacobson, een jonge Nederlandse kunstenaar die in 1893 enkele maanden bij Mancini in Rome verbleef en hierover aan Hendrik Willem en Sientje Mesdag verslag deed. Hij beschrijft Mancini’s bijzondere manier van werken en zijn temperamentvolle karakter. Beide brieven zijn onlangs geschonken aan het Van Gogh Museum, beheerder van De Mesdag Collectie.

Publicatie

Bij de tentoonstelling verschijnt de publicatie Mesdag & Mancini, geschreven door gastconservator Adrienne Quarles van Ufford. Het boek belicht zowel de kunst van Mancini als zijn turbulente leven. Nederlands-Engelse uitgave, 96 pagina’s, rijk geïllustreerd, € 19,95. Uitgever: Van Gogh Museum. Boekhandelseditie: Waanders Uitgevers, Zwolle. ISBN 978 94 6262 298 2.

Veiligheid bezoekers

De veiligheid van de bezoekers en medewerkers staat voorop in De Mesdag Collectie. Om dit te garanderen zal het museum een beperkt aantal bezoekers per dag ontvangen. Tickets zijn uitsluitend via de website van het museum verkrijgbaar, hierdoor wordt het aantal bezoekers gereguleerd en verspreid over de dag.

ATC busreis Noord-Frankrijk en België

Deze blogpost werd ook gepubliceerd op de website van ATC- afd. Rotterdam
en gedeeld via de site van de zussen Lirian Part2

Ledenreis ATC-Rotterdam naar Noord-Frankrijk
IMG-20180502-WA0012  Twee weken geleden ging Anja, als partner van een ATC- lid mee naar Noord-Frankrijk en België, hieronder mijn persoonlijke verslag van de rondleidingen en museumbezoeken.

Ik vond het spannend van tevoren want dit zou onze eerste reis worden met een groep die elkaar al heel lang kent. De spanning duurde niet lang want ook al was het nog vroeg, de grappen en grollen vlogen al snel door de bus. Een bak verse koffie volgde al even rap en nog voor half tien maakte we een tussenstop in Zeeland bij partycentrum De Geveltjes. Het was alsof je in een Oudhollands museum terechtkwam en wie van spulletjes van vroeger houdt kan hier zijn hart ophalen. Ook wie van een heerlijk groot stuk gebak houdt overigens!

ieper
De Menenpoort in Ieper

Monument De Menenpoort in Ieper
Met een gevulde maag gingen we verder naar Ieper, in België. Wat een mooie stad, prachtige architectuur en dankzij het middeleeuwse verleden kun je er schitterende plaatjes schieten. Zeer indrukwekkend was het monument De Menenpoort, met ongeveer 54.900 namen van vermiste soldaten, onderofficieren en officieren van het Britse Gemenebest. In de poort stond in een nisje herinneringssymbolen voor twee broers, (zie foto). Het gezicht op het portretje bij het kruisje, met poppy, is van Frederick Lelliott en zijn broer Basil Lelliott. Op deze Engelstalige pagina kun je lezen wat er allemaal gebeurde op de dag dat Basil kwam te overlijden. Onder de indruk ging de reis weer verder.

IMG_20180504_170446_039.jpg
Menenpoort, Ieper Foto @LiRiAN-Art

Memorial Museum Passchendaele 1917
Na een goddelijke lunch van o.a. voedzaam bruin brood met een kruidig karakter dankzij de hop, gingen we naar het Memorial Museum Passchendaele 1917. Wel, als de Menenpoort al indrukwekkend was dan was dit museum dat nog meer. Lopend ging je terug in de tijd en de hele tijd kon ik maar een ding denken, dit is de waanzin ten top, al dat bloedvergieten voor een stukje modderige aarde, onbegrijpelijk! Wat een zegen dat wij nu in vrede kunnen leven. Er was ook een vitrine gevuld met foto’s over de rol die vrouwen speelde in de moeder aller oorlogen, WO1. Zij zorgden voor de voedselvoorziening, namen de plaats in van mannen in fabrieken, trams & kantoren, gingen verkleed als man de loopgraven in, of waren spion voor het leger of verpleegster, én brachten ondertussen ook de kinderen groot.

IMG_20180502_142711.jpg
Memorial Museum Passchendaele 1917, vrouwen in WO1 | Foto @LiRiAn-Art

Tegen half vier gingen we richting het hotel Lensotel in Lens. We kregen een eigen eetruimte toegewezen, wat best slim was van de hoteleigenaar want zo hoefde niemand zich te storen aan dit bonte reisgezelschap 🙂

Het eten in het hotel was alle dagen even heerlijk en ook het was het goed slapen na een enerverende dag.

Historisch Mijnmuseum Lewarde
De tweede dag gingen we naar het Historisch Mijnmuseum in Lewarde. Onderweg hadden we al verscheidene terrils, bergen die opgebouwd zijn uit mijnafval, gezien en nu gingen we meer horen en zien over het mijnverleden in Noord-Frankrijk.

Historisch Mijnmuseum, Lewarde

In de mijn
De mijn ingaan tijdens de excursie was trouwens nog een belevenis op zich! We noemen geen namen 😉 maar niet iedereen had trek om met de lift ondergronds te gaan, de mijn lag vroeger 450 meter diep moet je weten. Maar dat was geen probleem, iemand van het museum kwam ons ophalen en na een korte wandeling ontmoetten we de rest van de groep weer ‘onder in de mijn’… dachten we.

IMG_20180503_112439.jpg
Historisch Mijnmuseum, Lewarde | Foto @LiRiAn-Art

Aan het eind van de rondleiding hoorde we namelijk dat we ons bovengronds bevonden en dat het gangenstelsel waar wij doorliepen een kopie was van dat wat vroeger diep onder de grond lag. De rondleiding was super interessant, in de mijn zagen we gereedschappen waarmee kolen werden losgemaakt om via een paard, en later een treinwagon, naar boven te worden gebracht om gebruikt te worden als energiebron voor verwarming of stoommachines. Respect voor de mijnwerkers van weleer die geen keuze hadden om dit werk wel of niet te willen doen, werk dat veel risico’s en gezondheidsproblemen met zich mee bracht.

Deze diashow vereist JavaScript.

Vimy
Na de rest van het museum bekeken te hebben gingen we naar het centrum van Arras, onderweg passeerden we de heuvel Vimy, een strategische locatie en om die reden ook een slagveld in wereldoorlog 1. In 1915 veroverden Marokkanen de heuveltop kortstondig terug op de Duitsers, daarna duurde het tot april 1917 tot de Duitsers definitief verdreven werden door de Canadezen. Honderd jaar later – op 9 april 2017 – vond er een grote Frans-Canadese herdenking plaats in aanwezigheid van de Franse president Hollande en de Canadese premier Trudeau en 28.000 Canadezen.

Arras

IMG_20180505_232501.jpg
The town hall of Arras | Foto @LiRiAn-Art

Arras dan, een mooi en slaperig stadje met zijn beroemde pleinen waar de handel in de 15e eeuw floreerden met wandtapijten, zilver en stoffen. In het stadhuis zagen we de reuzen Colas en Jacqueline, carnavalspoppen. Na een heerlijke lunch op het terras gingen we op zoek naar de Wellington Tunnels maar die konden we niet vinden, terrasjes en winkels deden hierdoor goede zaken.

Textielstad Amiens
Na een stevig ontbijt zat iedereen (dit keer :)) stipt op tijd in de bus en gingen we op weg naar Amiens. Door Frans werden we wederom verrast met koffie en verse koekjes… die hij woensdag op de heenreis vergeten was 😉 Het voorstel om de mensen in Amiens tijdens het boottochtje te trakteren op het repertoire van de Zangeres zonder Naam of van de Havenzangers haalde het helaas niet, lol.

Glas in lood raam cathedraal amiens.jpg
Glas in lood raam kathedraal, Amiens | Foto @LiRiAn-Art

Amiens is een boeiende stad, met ongeveer 133.000 inwoners en van oorsprong ook een textielstad. De ochtend hier was bestemd voor vrije tijd, Waar je niet omheen kon natuurlijk was de Notre-Dame van Amiens, de grootste gotische kerk van Frankrijk die in de tweede helft van de dertiende eeuw grotendeels voltooid werd. Deze kathedraal is 145 lang en 70 meter breed en een stijve nek van het omhoog staren meer dan waard. Ook de hoogste toren van Europa werd bewonderd. Het befaamde Jules Verne House ging jammer genoeg net dicht toen wij er arriveerde.

Na een lunch en nog een stadswandeling was het tijd voor de boottocht met een elektrische punter langs de drijvende tuinen van Amiens, symbolische eilandjes in het water.

IMG_20180504_161215.jpg
Boottocht bij de drijvende tuinen, Amiens | Foto: @LiRiAn-Art

De grond is hier erg vruchtbaar, alles groeit er als een tierelier, ook de cannabis, die werd aangezien voor bamboe 😉 De prijs voor een stukje grond hier ligt tussen de 5 en 20 euro per vierkante meter en dat is niet duur maar om hier te willen wonen of recreëren moet je wel een liefhebber van zelfvoorzienend leven zijn, er is geen water, sanitair, elektriciteit, er is niks. De tuinen zijn ook alleen per boot bereikbaar dus ga maar na als je hier iets wilt gaan bouwen.

Onderweg hadden we nog een aanvaring met iemand die er de vaart goed in had. Het had zo een scène uit een film of stripboek kunnen zijn, man knalt op andere boot, bedenkt zich geen moment en scheldt vrouw en hond de huid vol. De hond blafte direct terug, de vrouw iets later hoorde we van de groep die na ons kwam, haha.

Onze gondelier sprak trouwens heel goed Engels, bij navraag bleek hij een jaar in Engeland gewoond te hebben en hij gaf aan dat Fransen best goed Engels kunnen spreken, maar dat gewoon niet willen. Goh! En hadden we tijdens het boottochtje al steeds bordjes met ‘Eendenmuseum’ erop gepasseerd, ’s avonds in het hotel stond er eend op het menu en zo was de cirkel weer rond.

dig
De Notre-Dame van Amiens | @LiRiAn-Art

Het was goed en indrukwekkend om na een korte en mooie inleiding van Gerrit om 8 uur ’s avonds tijdens dodenherdenking 2018 met elkaar letterlijk stil te staan, uit respect en ter nagedachtenis van de doden die gevallen zijn in de tweede wereldoorlog en de oorlogen daarna.

Luik, Leuven, en Nederland dan weer

IMG_20180505_091627.jpg
Torso’s @NIN VAN NIN | Foto @LiRiAn-Art

De laatste dag alweer, wat gaat de tijd snel. Vroeg op en om 8 uur in de bus naar Chateau de Lassus (een voormalig kasteel in de Belgische provincie Luik, dat dateert uit 1550 en gesloopt werd in 1844). Na een zoektocht met een doodlopend weggetje en hilarisch, een bel die met touw en al naar beneden kwam, werden we hartelijk ontvangen door Nin Van Nin en Karel Hoffesommer, de nieuwe eigenaren van het jachtpaviljoen. Zij is kunstenares; schilder en beeldhouwer en hij ingenieur, tuinarchitect en gids in Brussel, en zij wonen hier als een God in Frankrijk (België) in dit kleine, nou ja, kleine, paradijsje op 5000m2 grond. We kregen een rondleiding door de tuin met veel verhalen erbij over de ontstaansgeschiedenis van het paviljoen, tuinieren en kunst, opgevolgd door verse koffie en heul veul gebak. De kunstcatalogus was aan mij goed besteed! En allee, op naar,

nin van nin
NIN VAN NIN EN HET BASISRITME VAN DE WERELD | Foto @LiRiAN-Art

Bierbrouwerij Domus in Leuven
Een kleine brouwerij die rechtstreeks verbonden is met het café. Hier wordt nog met kleinschalige apparatuur ambachtelijk goede bieren gebrouwen. De Con Domus, een licht biertje voor studenten, en de Nostra Domus, een hoog gistingsbiertje, kan men het hele jaar door drinken. De huisbieren smaakten voortreffelijk konden we constateren bij de ruime lunch die we daar ook kregen. De mannen waren blij te horen van de rap pratende en vrolijke gids die ons rondleidde dat bier voor 93 % uit water bestaat, daar kun je goed mee thuiskomen na een avondje doorzakken 🙂 En ook wat de gevolgen zijn van te veel water met hop drinken; iets met een bos hout voor de deur, ahum.

Na de lunch werden we opgesplitst in twee groepen voor een rondleiding door de stad met een gids. In een relatief korte tijd hoorde we over de geschiedenis en historie van de stad en de plaatselijke sagen en legenden. Waaronder die van Fiere Margriet, Margaretha van Leuven, die een standbeeld kreeg ter nagedachtenis en respect maar in de praktijk bleek het standbeeld meer uit te nodigen om te bevuilen met drank en etenswaren.

De andere groep hoorde het verhaal over de kotmadam van Leuven, zij is te bewonderen als een verrassend groot standbeeld midden op de markt en zij ziet eruit alsof ze zo met je aan wil pappen.

En de dag was nog niet ten einde, met iets minder praatjes toch wel gingen we nu richting Nederland waar nog een afscheidsdiner geserveerd zou worden. We kwamen hier een uur vroeger dan gepland aan en zo werd naar ik begreep de traditie van een terugreis met hindernissen verbroken. Moe en zeer voldaan nam iedereen halverwege de avond afscheid van elkaar. Het was een fantastische reis geweest!

Tip: Is autotechniek jouw vakgebied, of wil je je technische blik verruimen, wordt dan lid van de vereniging van Automobieltechnici ATC

  • Fotocredits reisverslag: @LiRiAn-Art
  • Fotocredits op de website van ATC: Jan Kooistra, Paul J. Dammes (bestuursleden ATC- afd. Rotterdam) en Anja Overduin (LiRiAn-Art)

‘Museum Prinsenhof moet één zijn met Delft en andersom’ | Delft | AD.nl

Janelle Moerman kreeg in januari de symbolische sleutel van wat zij ‘een schatkamer’ noemt. De nieuwe directeur wil Museum Prinsenhof ‘prachtige historische verhalen’ laten vertellen.

Bron: ‘Museum Prinsenhof moet één zijn met Delft en andersom’ | Delft | AD.nl

65.000 schilderijen vormen achter elkaar ‘Loving Vincent’, the making of in Noordbrabants Museum – Omroep Brabant

Loving Vincent

Die tentoonstelling ‘Loving Vincent’ is vanaf zaterdag open voor het publiek. Het museum haalde er een deel van de vaste tentoonstelling voor van de muren. Omdat het allemaal zo snel ging, waren de zalen voor wisseltentoonstellingen al bezet.

Bron: 65.000 schilderijen vormen achter elkaar ‘Loving Vincent’, the making of in Noordbrabants Museum – Omroep Brabant

Natuurhistorisch Museum koopt bijzonder schilderij | Rotterdam | AD.nl

Museumdirecteur Kees Moeliker van het Natuurhistorisch Museum Rotterdam heeft het enige (voor zover bekend althans) olieverfschilderij van de villa Dijkzigt gekocht.

Het doek is waarschijnlijk rond 1900 gemaakt door de relatief onbekende kunstenaar Berend Wolter Weyers (1866-1949), uit Den Haag.

Villa Dijkzigt was vernoemd naar het uitzicht op de Westzeedijk in Rotterdam en deze gaf op zijn beurt later de naam aan het er naast gebouwde Dijkzigtziekenhuis en aan de nieuwe stadswijk Dijkzigt.

Bron: Natuurhistorisch Museum koopt bijzonder schilderij | Rotterdam | AD.nl

Als je schildert denk je niet

Op deze dag, 6 juni, werd in 1683 in Oxford (aan de Beaumont Street, Engeland) het Ashmolean Museum of Art and Archaeology geopend, het eerste universiteitsmuseum ter wereld. Het museum is behalve groot en verrassend mooi, ook traditioneel en architectonisch zeer knap gemoderniseerd tegelijk. Het prachtige museum biedt de bezoeker de gelegenheid een rijke verzameling kunstwerken te bezichtigen en bewonderen,  welke verdeeld zijn over de vele, prachtig ingerichte zalen.

Het ontstaan
330px-Ashmole-after-Riley Elias Ashmole, schilderij van John Riley, 17e eeuw
Het museum dankt zijn bestaan feitelijk aan Elias Ashmole, of beter gezegd aan de geschonken kunstcollecties van Ashmole aan de Universiteit van Oxford. Het nieuw te bouwen (1678) universiteitsmuseum moest een geschikt onderkomen bieden aan de kunstwerken. Elias Ashmole was een veelzijdig man, hij ging de boeken in als een gevierd Engels oudheidkundige, politicus, legerofficier, astroloog en alchemiestudent.

De collectie
Is buitengewoon divers en de wereldberoemde collecties variëren van Egyptische mummies tot hedendaagse kunst. Ze vertellen van de menselijke verhalen tussen culturen in de loop der tijd en tonen; “Het grootste deel van ’s werelds grootste beschavingen met voorwerpen die dateren uit 8000 voor Christus tot heden. Onder de vele rijkdommen bevinden zich ’s werelds grootste collectie van Raphael’s tekeningen, de belangrijkste collectie Egyptische pre-dynastieke beeldhouwkunst en keramiek buiten Caïro, de enige grote Minoïsche collectie in Groot-Brittannië, uitstekende Angelsaksische schatten, en de belangrijkste collectie moderne Chinese schilderkunst in de westerse wereld.bron

In de collectie verder ook tekeningen van Michelangelo, Rafaël en Leonardo da Vinci, schilderijen van William Turner, Paolo Uccello, Piero di Cosimo, John Constable, Claude Lorrain en Pablo Picasso, het Arabisch ceremonieel gewaad van Lawrence of Arabia en het ceremonieel gewaad van Chief Powhatan, het dodenmasker van Oliver Cromwell, de collectie van Posie ringen, het Marmor Parium (een in 1627 op Paros gevonden wit marmeren plaat met 93 regels historische en letterkundige aantekeningen), en niet in de laatste plaats; de Minoïsche collectie van Arthur Evans.

Hoogtepunten
Het meest bekende kunstwerk van het Ashmolean Museum is misschien wel de dochters van Akhenaten en Nefertiti in het paleis en een ander absoluut hoogtepunt uit de collectie van het museum is zonder twist The Alfred Jeweleen uitzonderlijk en ongewoon voorbeeld van Anglo-Saxon sieraden! Alfred-jewel-ashmolean Het sieraad dateert van eind 9e eeuw is ontdekt onder de regering van Alfred de Grote en is ingeschreven onder de naam: “Aelfred mec heht gewyrcan” (Alfred ordered me to be made – Wat Alfred beval heb ik gemaakt). The Alfred Jewel is gemaakt van emaïlle en kwarts en ingesloten in goud.

En zo ziet een dag in het Ashmoleum museum eruit

De curator
De 72-jarige Britse, alom gerespecteerde, kunsthistoricus Jon Whiteley (hij schreef zijn doctoraat over de Franse schilder Paul Delaroche en de auteur van o.a Master Drawings, Michelangelo to Moore Jon Whiteley is sinds 1976 werkzaam als curator in het Oxford’s Ashmoleam Museum. Whiteley vertelt dat hij nu als curator van het museum vele malen gelukkiger is dan in zijn kindertijd, als Oscar-winnend wonderkind. Hij vermoedt dat zijn Oscarbeeldje ergens in een la ligt, en hij omschrijft het zelf als een “flink teleurstellend grimmig stuk starend staal. Het is nogal Art Deco in plaats van glamorous Barok, wat ik eigenlijk had verwacht.” NB: Whiteley speelde gedurende 1952 t/m 1957 mee in vijf films, naast grote sterren als Dirk Bogarde.

I’m happy with the world that I’m in. As an eight year old I was always fond of art and archaeology and I had myself a little museum of artefacts. It was my pride and joy. I’ve still got it” – Jon Whiteley at The Telegraph

Leuk detail nog, als acht-jarige jongen was Whiteley al in de ban van kunst en archeologie, hij had zelfs een klein museum gemaakt van zelfgemaakte voorwerpen – artefacts –  en hij prijst zich gelukkig dat hij dit museum nog steeds heeft. En nog steeds ook is Whiteley gelukkig met zijn werk als conservator, en zijn boeken en Paul Cézanne.

Tentoonstellingen en exposities
Naast de permanente tentoonstellingen zijn er ook tijdelijke exposities in het Oxford Ashmolean Museum. Zo is er deze zomer (van 1 juni – 3 september 2017) een wel heel bijzondere tentoonstelling te zien; een unieke Rafaël tentoonstelling ‘Raphael, The Drawings, met 120 prachtige werken van Rafaël. De expositie toont 50 kunstwerken uit eigen collectie, de overige werken zijn afkomstig uit internationale collecties.

Rafaël en de renaissance voor Dutchies
Dichterbij huis voor de Nederlanders is in Rijksmuseum Twenthe – nog slechts t/m 18 juni 2017 te bezichtigen – unieke kunststukken uit de renaissance te bewonderen, waaronder het indrukwekkende werk van Rafaël.

Tip
Hou je van cijfers en feiten omtrent musea, check dan zeker het overzichtsrapport ‘Museumcijfers 2015‘ van de Nederlandse Museumvereniging.

Tot slot nog een wijs inzicht van Rafaël

When one is painting one does not think (Als men schildert, denkt men niet) – Raphael

Ming porselein en Delfts blauw

prinses-maxima-2-website-groot-jpg Op 7 april 2017 opent Koningin Máxima in Museum Prinsenhof Delft de tentoonstelling Verboden Porselein – Exclusief voor de keizer.

De expositie toont porselein uit de Ming-dynastie * (1368-1644) dat exclusief voor de Chinese keizers werd gemaakt. Omdat men alleen het beste voor de collectie wilde werd van ieder ontwerp verschillende series geproduceerd, het porselein dat mislukte of niet gekozen werd moest worden vernietigd. Via archeologische opgravingen zijn stukken uit de collectie teruggevonden.

Wist je dat – Verboden porselein tentoonstelling
* In de tentoonstelling wordt ingespeeld op de smaak, maar ook op de religieuze of politieke boodschappen die de keizers met hun porselein wilde uitdragen.
* Ter gelegenheid van de tentoonstelling hebben Chinese kunstenaars uit de keramiekstad Jingdezhen en Nederlandse kunstenaars uit keramiekstad Delft een serie objecten gemaakt van porselein en Delfts aardewerk.
* Koningin Máxima spreekt een aantal van deze kunstenaars tijdens de opening.

ming-schale1 Foto via: Louis le Grand

Wist je dat – Ming-dynastie
* Het Ming tijdperk wordt wordt beschouwd als een van de grootste periodes van ordelijke regering en sociale stabiliteit in de menselijke geschiedenis.
* De Ming-dynastie is de 7e dynastie op rij in de Chinese dynastie geschiedenis. Tijdens de Chinese dynastieën werd van alles uitgevonden en voor veel geld aan Europeanen verkocht, zoals ook het porselein van de Ming-dynastie.
* De bekendste muur is de Chinese Muur. De muur werd tijdens de Ming Dynastie gebouwd om het Chinese Rijk te beschermen en heeft een lengte van ruim 6000 kilometer (tel je de natuurlijke grenzen als heuvels bergen en rivieren erbij op dan is de totale lengte maar liefst 8850 kilometer).

koningin-maxima-okt-15-l

Koningin Maxima, 2015 Foto RVD / Jeroen van der Meyde

Wist je dat – Koningin Máxima
Máxima Zorreguieta is de echtgenote van koning Willem-Alexander der Nederlanden. Máxima draagt sinds haar huwelijk bij Koninklijk Besluit de titels van Prinses der Nederlanden, Prinses van Oranje-Nassau en Mevrouw van Amsberg. Sinds het koningschap van Willem-Alexander wordt zij aangeduid als ‘koningin Máxima der Nederlanden’, hetgeen in dit geval een zogenoemde titre de courtoisie is. Maxima is rooms-katholiek, van Argentijnse afkomst en bezit de Argentijnse en de Nederlandse nationaliteit. Bron

Ming toen en nu
9200000047110176
Te koop bij Bol com
En de Ming collectie nodigt nog steeds kunstenaars uit tot het maken van mooie ontwerpen. Dit peper en zout stel bijvoorbeeld is geïnspireerd op de bekende Ming vazen, en is ontworpen door Lin Ziwei & Guo Siqi tijdens de China Design Challenge 2014.

Kunstige voorspellingen

 2016 is bijna voorbij, 2017 staat te beginnen

collage

Denk aan alle schoonheid die nog te vinden is en wees gelukkig – Anne Frank

Dat 2017 je maar langzaam langs mooie wegen mag leiden. Want ‘schildpadden kunnen meer van de weg vertellen dan hazen’ ~ Kahlil Gibran. En als je langzaam gaat, heb je ook meer oog voor de (kunst)wereld om je heen.

Benieuwd wat 2017 je op kunstgebied gaat brengen? Je ziet het hier:

Meer lezen over de schildpad? Klik hier

50 Attracties, 40 miljoen bezoekers

museum-1305609_640

Fietspad onder het Rijksmuseum in Amsterdam

Dagje naar het museum, of?

  • Nederland heet het land van de dagjesmensen te zijn.
  • Feit is wel dat steeds meer van die dagjesmensen buitenlandse bezoekers  zijn, blijkt uit een onderzoek dat uitgevoerd werd door NBTC Holland Marketing en Respons.
  • Nederland telde in 2015 twaalf dagattracties die één miljoen of meer (inter)nationale bezoekers registreerde.
  • In totaal zijn er in 2015 in Nederland zo’n veertig miljoen bezoeken geregistreerd bij de 50 grootste dagattracties.

Top 5 
Nummer 1
Meer dan 4 miljoen dagjesmensen bezoeken De Efteling, die hiermee met stip bovenaan staat.
Nummer 2
Gevolgd met (bijna de helft minder bezoekers) op de 2e plaats Het Rijksmuseum in Amsterdam.
Nummer 3
Het Vincent van Gogh Museum sluit de Top 3 af met bijna 2 miljoen bezoekers.
Nummer 4
Met  1.899.000 bezoekers was De Zaanse Schans goed voor de 4e plaats en het meest populair onder buitenlandse bezoekers.
Nummer 5
Nieuwe binnenkomer, op de 5e plaats, is Diergaarde Blijdorp, met 1.520.000 bezoekers.

Top 5 Facts

    • Toeristen die Nederland aandoen per vliegtuig zijn zich vast niet bewust van het feit dat je op Schiphol 4,5 meter beneden het zeeniveau landt.
    • Met 50 mensen per km2 is Nederland het dichtstbevolkte land van Europa.
    • Nederland telt meer fietsen (20 miljoen) dan mensen. En bijzondere fietspaden, bijvoorbeeld deze, onder het Rijksmuseum Amsterdam

  • In Nederland staan ruim 1100 werkende molens.
  • De oudste nog werkende draaimolens van Nederland draait zijn rondjes op het Anton Pieckplein in de Efteling.

64abb4a6341b304c601e3ecb4afa9d79

Kunstachtig mooi – De Efteling