27 April 2018, Koningsdag

Ter gelegenheid van vijf jaar Koningschap heeft de Rijksvoorlichtingsdienst nieuwe staatsiefoto’s foto’s van het gezin ter beschikking gesteld. De foto’s zijn gemaakt door Erwin Olaf in het Koninklijk Paleis Amsterdam, maart 2018.

koning-willem-alexander-koningin-maxima-prinses-van-oranje-prinses-alexia-en-prinses-ariane---erwin-olaf---2018---liggend

Amsterdam, maart 2018: (v.l.n.r.) Prinses Ariane, Prinses Alexia, de Prinses van Oranje in het Koninklijk Paleis Amsterdam. Beeld: © RVD – Erwin Olaf

gold-3125306_1920 HIEP HIEP HIEP… HOERA gold-3125306_1920 

🎈 27 april 2018 april viert Z.K.H. koning Willem Alexander (Claus George Ferdinand, Koning der Nederlanden, Prins van Oranje-Nassau, Jonkheer van Amsberg) zijn 51’e verjaardag 🎉

koning-willem-alexander-in-mozeszaal---2018---erwin-olaf---liggend.jpg

Amsterdam, maart 2018: Koning Willem-Alexander, in de Mozeszaal in het Koninklijk Paleis Amsterdam. Beeld: © RVD – Erwin Olaf

Koningsdag
Sinds 2013 vieren we Koningsdag in plaats van Koninginnedag, een nationale feestdag in alle delen van het Koninkrijk der Nederlanden. Deze feestdag is er een ter ere van het staatshoofd en voor de meeste werknemers geldt deze dag als een vrije dag.

Kleedjesmarkt
Koningsdag is een dag waarop veel Nederlanders traditiegetrouw ‘ouwe meuk’ gaan scoren op kleedjesmarkten. Maar wist je dat de Oranjes een tegenovergestelde traditie hebben? Zij ‘ontzamelen’ in plaats van te verzamelen!

Hoe dat zit, en nog een paar mooie levenswijsheden, lees je in
een eerder geplaatste blogpost (d.d. 27-04-2017).

LEES VERDER DOOR OP ONDERSTAANDE TITEL TE KLIKKEN:
Een mens van vlees en bloed‘ 

ECF Princess Margriet Award for Culture 2018

34175250560_9d0947094a_z

ECF Princess Margriet Award for Culture 2017 | AMSTERDAM | Photo by Xander Remkes.

Prinses Margriet en Prinses Laurentien bij uitreiking ECF Princess Margriet Award for Culture 2018

Hunne Koninklijke Hoogheden Prinses Margriet der Nederlanden en Prinses Laurentien der Nederlanden zijn woensdagmiddag 16 mei aanwezig bij de tiende uitreiking van de ECF Princess Margriet Award for Culture in de Stadsschouwburg in Amsterdam.

Prinses Laurentien, president van de European Cultural Foundation (ECF), houdt de openingstoespraak. Prinses Margriet reikt de prijzen uit.

De ceremonie staat dit jaar in het teken van moedige burgers. De ECF onderscheidt twee laureaten met de ECF Princess Margriet Award for Culture 2018 op voordracht van een onafhankelijke en deskundige jury. De laureaten zijn de stichting en cultureel platform Borderland uit Polen en de internationale, multidisciplinaire onderzoeksgroep Forensic Architecture uit het Verenigd Koninkrijk.

Beide laureaten kijken volgens de ECF door een culturele lens naar urgente kwesties in de samenleving. Voor hen staan inclusiviteit en solidariteit in Europa centraal. Borderland en Forensic Architecture zien cultuur als een middel om onrecht in de maatschappij aan het licht te brengen en zo een bijdrage te leveren aan een open samenleving.

De ECF zet zich in voor cultuur in Europa. De ECF Princess Margriet Award for Culture wordt jaarlijks toegekend aan kunstenaars en denkers die volgens de ECF de democratie verrijken met hun verbeeldingskracht. Prinses Laurentien is Prinses Margriet in 2007 opgevolgd als president van de ECF.

Bron: Persbericht RVD

34519888466_066b37cb16_z

ECF Princess Margriet Award for Culture 2017 | AMSTERDAM – Luc Mishalle performing with Met-X during the ECF Princess Margriet Award for Culture 2017 | Photo by Xander Remkes.

Stilleven van Vincent van Gogh naar ’s‑Hertogenbosch

Het Noordbrabants Museum verwerft derde Van Gogh in drie jaar tijd

Het Noordbrabants Museum in ’s-Hertogenbosch heeft enkele dagen geleden het schilderij Stilleven met flessen en schelp verworven. Dit uit 1884 daterende werk van Vincent van Gogh (1853-1890)  bevond zich tot op heden in buitenlands particulier bezit. Na de aquarel Tuin van de pastorie te Nuenen (in 2016) en het schilderij Collse watermolen (in 2017) is dit het derde werk van Van Gogh dat het museum in drie jaar tijd heeft aangekocht. Het werk werd verworven voor een bedrag van 2,5 miljoen euro.

Van Gogh schilderde het Stilleven met flessen en schelp in de herfst van 1884 toen hij in Nuenen woonde. Het werk wordt beschouwd als een van de beste stillevens uit zijn Brabantse periode. Na een kleine restauratie zal het schilderij vanaf het najaar te zien zijn in Het Noordbrabants Museum. Daar krijgt het een ereplaats in de reeds aanwezige presentatie over Van Goghs vroege, Brabantse periode.

vanGogh_Still_Life_1884_achtergrond_wit_Slideshow afbeelding

Vincent van Gogh, Stilleven met flessen en schelp, 1884. Het Noordbrabants Museum, ‘s-Hertogenbosch

Steun bij aankoop

Museumdirecteur Charles de Mooij is verguld met de aankoop: “We staan er zelf ook van te kijken: drie zulke geweldige aanwinsten in zo’n korte tijd. Dat is dan ook alleen mogelijk dankzij de steun die we keer op keer krijgen van de provincie Noord-Brabant, fondsen, bedrijven en particulieren. We zijn er ons zeer bewust van dat zo’n ruimhartige steun niet vanzelfsprekend is.”
Het schilderij kon worden verworven dankzij een lening van de provincie Noord-Brabant van 1,5 miljoen. Het resterende bedrag is afkomstig van de jaarlijkse bijdrage van de BankGiro Loterij, een legaat van de in 2012 overleden Th.M.J.A. Verstappen en Het Noordbrabants Museum Fonds. Dit fonds is in 2017 opgericht om de aankoop van bijzondere kunstwerken, restauraties en projecten mogelijk te maken. De bijdragen in dit fonds zijn afkomstig van zakelijke en particuliere partners van het museum. Het museum is bij de aankoop geadviseerd door Heron Legal te Eindhoven.

Studie in compositie en proportie

Vanaf eind 1883 woonde Vincent van Gogh bijna twee jaar in het Brabantse Nuenen. Tussen november 1884 en april 1885 schilderde hij negen stillevens, waaronder Stilleven met flessen en schelp. Op dit schilderij zien we – van links naar rechts – twee flessen, een tijger-kaurischelp, een houten cilinder op een koperen basis, een rookstel en een (kruit)hoorn. Daarbij vormden zowel de textuur van de af te beelden voorwerpen als hun plaatsing en verhouding een uitdaging voor de kunstenaar. Dat gold ook voor de afgebeelde tijger-kaurischelp. Schelpen als deze werden al in de zeventiende eeuw door kunstenaars afgebeeld: zij vormden een uitdagend object om na te tekenen en schilderen vanwege hun bolling en glanzend gevlekte huid. In het najaar van 1884 gaf Van Gogh les aan drie amateurschilders, waaronder de Eindhovense goudsmid Antoon Hermans. Hermans bezat een collectie antieke voorwerpen die Van Gogh bijzonder aansprak. Enkele van de op het stilleven afgebeelde voorwerpen had Van Gogh van Hermans geleend.

Ambities Het Noordbrabants Museum

Na het succes van de tentoonstelling Jheronimus Bosch – Visioenen van een genie heeft Het Noordbrabants Museum in 2016 het voornemen geuit de komende jaren de collectie te versterken door de verwerving van topwerken. Dit voornemen sluit aan bij de wens permanent een representatief overzicht van de Brabantse periode van Vincent van Gogh te tonen. In dat kader toont het museum reeds bruiklenen van het Van Gogh Museum, de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, het Rijksmuseum Amsterdam, een particuliere verzameling, alsmede het in 1984 aangekochte schilderij Spittende boerin. Ter versterking van de collectie werden recent enkele belangrijke aankopen gedaan. Eind 2016 kocht het museum via de kunsthandel de aquarel Tuin van de pastorie te Nuenen (1885), waarna eind 2017 op een veiling bij Sotheby’s New York het schilderij Collse watermolen (1884) werd verworven. Met de aankoop van het schilderij Stilleven met flessen en schelp (1884) heeft Het Noordbrabants Museum in slechts drie jaar de collectie weten uit te breiden met drie belangwekkende werken van de Brabantse meester.

Van Gogh tentoonstelling in 2019

Ook in de programmering van wisseltentoonstellingen besteedt Het Noordbrabants Museum sinds de heropening in 2013 speciale aandacht aan de wereldberoemde Brabantse kunstenaar. Momenteel wordt gewerkt aan een tentoonstelling over de relaties die Van Gogh onderhield met familie, vrienden, modellen en medekunstenaars. Deze expositie, met de titel Van Gogh’s Intimate Circle, zal in Het Noordbrabants Museum te zien zijn van 21 september 2019 t/m 12 januari 2020.

Icoon voor Brabant

Van Gogh is de afgelopen jaren steeds meer uitgegroeid tot een icoon voor Brabant. Sinds 2008 werken de provincie Noord-Brabant, Van Gogh Brabant, VisitBrabant en Het Noordbrabants Museum nauw samen bij het vergroten van aandacht voor deze Brabantse kunstenaar in de regio waar hij werd geboren en waar zijn kunstenaarschap in belangrijke mate werd gevormd. In Van Gogh Brabant hebben vijf erfgoedinstellingen in Brabant (Van Gogh Village in Nuenen, Vincents Tekenlokaal in Tilburg, de Van Goghkerk in Etten-Leur, het Vincent van Goghhuis in Zundert en Het Noordbrabants Museum in ’s-Hertogenbosch) de krachten gebundeld om de culturele erfenis van Van Gogh in Brabant te behouden en te delen. Hierin wordt in toenemende mate samengewerkt met Van Gogh Europe, een internationaal samenwerkingsverband tussen diverse instellingen in Nederland, België en Frankrijk dat zich inzet voor het behoud en de collectieve promotie van Van Goghs erfgoed.

 

Paleis Noordeinde en Koninklijke Stallen weer open voor publiek

Persbericht RVD, nr. 89

Deze zomer zijn Paleis Noordeinde en het Koninklijk Staldepartement voor de derde keer een aantal dagen te bezichtigen voor publiek. Paleis Noordeinde opent vier zaterdagen haar deuren: op 28 juli en de drie zaterdagen daarna. Het staldepartement is negen middagen te bezichtigen: op 1 augustus en in de drie weken daarna van woensdag tot en met vrijdag.

Paleis Noordeinde is één van de drie paleizen die door de Staat ter beschikking zijn gesteld aan het Staatshoofd en fungeert als werkpaleis voor de Koning. Dagelijks is dit de werkomgeving voor de medewerkers van de Dienst Koninklijk Huis en worden er gasten uit binnen- en buitenland ontvangen. Het aangrenzende staldepartement, dat deel uitmaakt van het paleiscomplex, coördineert en verzorgt de vervoersbewegingen van de leden van het Koninklijk Huis en herbergt naast de traditionele paarden en koetsen ook het wagenpark van de Dienst Koninklijk Huis.

Voor de openstelling van het Koninklijk Staldepartement is meer tijd uitgetrokken dan voor Paleis Noordeinde. Bij Paleis Noordeinde moet meer rekening worden gehouden met het dagelijkse intensieve gebruik als kantoor en als ontvangstruimte en met de kwetsbaarheid van het monumentale gebouw. Door openstelling gedurende vier zaterdagen in de zomer heeft het publiek ondanks deze beperkingen toch de kans om kennis te nemen van enkele bijzondere (kunst-) historische ruimtes in het paleis, dat behoort tot ons nationaal erfgoed.

Toegang
Bezoekers krijgen toegang tot Paleis Noordeinde of de Koninklijke Stallen met een toegangsbewijs. Dit toegangsbewijs is voor zes euro te koop via de website https://tickets.paleis-noordeinde.nl, die in de loop van donderdag 28 juni 2018 operationeel is. Voor Paleis Noordeinde kunnen per boeking maximaal vier op naam gestelde kaarten besteld worden, voor de stallen geldt dat er maximaal twaalf kaarten per boeking kunnen worden besteld. Kinderen tot 5 jaar wordt gratis toegang verleend. Zij dienen eveneens in het bezit te zijn van een op naam gestelde toegangskaart. Deze kaarten tellen echter niet mee in het maximale aantal te bestellen toegangskaarten.

Omdat bestellingen en foutieve gegevens na beëindiging van het bestelproces niet meer kunnen worden aangepast, is het raadzaam voorafgaande aan de boeking alle benodigde gegevens bij de hand te hebben: geboortedatum en voor- en achternamen, zoals vermeld op het geldig legitimatiebewijs. Voor mensen die geen kaart kunnen verkrijgen of verhinderd zijn de opengestelde locaties te bezoeken, is het goed te weten dat het paleiscomplex ook virtueel te ‘bezoeken’ is via Google Street View.

Meer informatie
Nadere informatie over de zomeropenstelling en de bovengenoemde website voor de kaartverkoop wordt in de tweede helft van juni bekend gemaakt.

Stal01_KoninklijkeStallen_PaleisHetLoo

 Vooraanzicht van ‘Stal 01’ van de Koninklijke Stallen van Paleis het Loo, Apeldoorn, NL | Fotocredit: Kleinleugenmors

Koninklijke opening van de presentatie ‘Wij gaan naar Canada’

ARNHEM- Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Margriet der Nederlanden opent donderdagmiddag 3 mei in het Nederlands Openluchtmuseum in Arnhem de presentatie ‘Wij gaan naar Canada’. 

121px-Margriet_von_Oranien-Nassau

Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Margriet der Nederlanden

De presentatie in de Friese boerderij Midlum vertelt het verhaal van de emigratiegolf van Nederlanders naar Canada in de jaren 50. Nederlanders die het geluk overzee zochten maar ook voor lastige en emotionele keuzes kwamen te staan. Men moest alles achterlaten en opnieuw beginnen. De presentatie laat deze dilemma’s op verschillende manieren zien. Prinses Margriet houdt een korte toespraak en verricht aansluitend de openingshandeling.

Hoop versus angst
De tentoonstelling ‘Wij gaan naar Canada’ laat de emoties zien waar veel gezinnen mee te maken kregen. Het ene gezinslid zag het vertrek naar Canada als een mogelijkheid, hoop op een beter bestaan. Maar tegelijkertijd werd het vertrek naar Canada door een ander gezinslid juist ervaren als angst. Want wat laat je allemaal achter? De tentoonstelling bevat nieuwe technieken die  zorgen dat de bezoeker betrokken wordt bij deze dilemma’s en emoties.

Aanwezigheid Koninklijk Huis
De koninklijke familie heeft een sterke band met het land. Tijdens de Tweede Wereldoorlog vonden kroonprinses Juliana en haar dochters namelijk onderdak in Ottawa, waar prinses Margriet in 1943 geboren is.

Bron: Het Openluchtmuseum Arnhem


Het Nederlands Openluchtmuseum in Arnhem is het grootste museum buiten de Randstad met jaarlijks ruim 550.000 bezoekers. Het museum vangt de geschiedenis van Nederland door de bezoeker mee te nemen binnen 44 hectare langs authentieke gebouwen, voorwerpen en ware verhalen.

Vanaf september 2017 toont het museum de Canon van Nederland; een indrukwekkende tentoonstelling waarbij de bezoeker wordt getrakteerd op de vijftig Canonvensters uit de Nederlandse geschiedenis.

Maastrichtse keramiek historie op 120 meter tegeltableaus Sphinxpassage

De bijna 200 jaar oude keramiekgeschiedenis van Maastricht is nu permanent te zien in de nieuwe Sphinxpassage. Ruim 250 tegeltableaus met tientallen teksten zijn door het bedrijf MaatWerkTegels ingebakken op 30.000 tegels. De tegelverhalen brengen de ondernemerskracht en vergane glorie van de iconische Sphinx sanitairfabriek uit 1930 tot leven. Het is het langste tegeltableau in Nederland en heeft een lengte van 120 meter. 

746-ff942c728bb3ba0f00ccb6bb56d6dd45

De Sphinxpassage bevat ruim 250 tegeltableaus met tientallen teksten op 30.000 tegels die het verhaal vertellen van de keramiek-geschiedenis in Maastricht.

Het terrein van de oude Sphinx sanitairfabriek wordt een nieuw te ontwikkelen werk- en cultuurgebied aan de noordkant van het Maastrichtse centrum. Om de geschiedenis van het gebied te behouden heeft de gemeente een permanente tentoonstelling laten inrichten over de bijna 200 jaar oude keramische geschiedenis van de stad.

De 120 meter oude gang (hoogte 5,5 m) tussen het Sphinx gebouw en de nieuwe Pathé bioscoop is getransformeerd tot een openbare passage die de geschiedenis vanaf het ontstaan van de Regout fabrieken tot de ondergang van de Sphinx vertelt in ruim 250 tegeltableaus met tientallen teksten. De tegelverhalen brengen de ondernemerskracht en vergane glorie tot leven. De Sphinxpassage is iedere dag gratis te bezichtigen.

Langste tegeltableau in Nederland
Het bedrijf MaatWerkTegels heeft voor de Sphinxpassage in totaal ruim 120 meter tegels met diverse afbeeldingen en teksten ingebakken. De 30.000 tegels meten 15×15 centimeter. De passage heeft het langste overdekte tegeltableau in Nederland. Verschillende keramische technieken zijn er te bewonderen zoals kopergravures, transfers, handschilderen en ontwerptekeningen. Ook zijn foto’s ingebakken van arbeidsomstandigheden, gebouwen, de productie van sanitair, oude en nieuwe ovens en van veel keramische producten. Gedeputeerde Geurts en wethouder Krabbendam openden de tentoonstelling van keramische tegels eind vorig jaar.

746-fc01bd901eeb400a4d4ad0da0efb490e.jpg

Het langste tegeltableau in Nederland is te vinden in de Sphinxpassage in Maastricht. Het brengt de historie van de keramiekstad tot leven.

250 tableaus met een eigen verhaal
Eigenaar MaatWerkTegels Solke Pasveer: “Het is een grote eer om als keramisch bedrijf uit Utrecht de keramische geschiedenis van Maastricht te mogen inbakken op Mosategels. De tableaus bestaan uit logo’s, beeldmateriaal en toelichtende tekst. Het zijn er ruim 250 geworden, dus 250 verschillende verhalen.” Het mooist vindt hij de 60’er jaren reclames van Sphinx sanitair die tot wel een meter hoog zijn uitvergroot en alle charme behouden hebben. “Fraai vind ik ook de dames die in doorkijk negligé wasbakken aanprijzen en prachtig sixties serviesgoed.”

746-691678d11497cb74e6238027fe3a4353.jpg

De gehele productie is in 2 maanden gerealiseerd. Extra complex was dat tijdens het inbakken van de tegeltableaus in Maastricht nog druk gewerkt werd aan de layout. In december 2017 werd de Spinxpassage geopend.

Bezoeken
De Sphinxpassage is dagelijks gratis te bezichtigen. Ingangen via de Penintentenpoort, waar het eerste hoofdstuk van de tegeltableaupassage begint, of via het Sphinxcour, waar hoofdstuk 26 de passage afsluit. Bezoekers zijn dagelijks welkom vanaf 08.00 uur. Van november tot en met februari is de Sphinxpassage dagelijks open tot 1800 uur. In maart en april sluit de Sphinxpassage dagelijks om 20.00 uur de deuren. Van mei tot en met augustus is de passage elke dag open tot 22.00 uur, in september en oktober sluit de passage om 20.00 uur.

 

Jan Taminiau: Reflections

Vanaf 21 april 2018 presenteert het Centraal Museum in Utrecht Jan Taminiau: Reflections, een grootse tentoonstelling over het werk van Jan Taminiau.

Aan de hand van tientallen topstukken wordt de rijkdom en diepte van het werk van Taminiau getoond. Het publiek wordt meegenomen in de wereld van onderzoek, herinneringen, inspiratie, experiment en vakmanschap van één van de meest belangrijke en toonaangevende modeontwerpers van Nederland.

 

Jan_Taminiau_3

Foto: Marc de Groot – styling: Maarten Spruyt – visagie: Irena Ruben

Jan Taminiau (1975 Goirle) staat bekend om zijn gebruik van traditionele, ambachtelijke handwerk & productietechnieken, unieke originele, materialen en stofbewerkingen, naast zijn liefde voor esthetiek. Mede hierdoor ontving hij in 2014 de Grand Seigneur, de belangrijkste Nederlandse modeprijs. Het klassieke en vrouwelijke combineert Taminiau met het conceptuele en experimentele. Hierdoor werd hij al kort na het oprichten van zijn label JANTAMINIAU in 2004 geliefd bij clientèle over de hele wereld.
Met deze monumentale tentoonstelling wil het Centraal Museum bezoekers kennis laten maken met -en met andere ogen laten kijken naar- het werk van deze meester der couture. Naast de kledingstukken staan het ontwerp- en denkproces centraal. Inspiratiebronnen in mode, fotografie, design en kunst, werkwijze en eindresultaat staan met elkaar in verbinding. Hoe komt een couturestuk tot stand? Wat zijn Taminiaus inspiratiebronnen en hoe komen die tot uiting in zijn creaties?

Jan_Taminiau_4

Foto: Marc de Groot – styling: Maarten Spruyt – visagie: Irena Ruben

Het Centraal Museum Utrecht heeft als oudste stedelijk museum van Nederland een toonaangevende museale modecollectie, waarin ook werk van Jan Taminiau. Sinds jaar en dag maakt het museum spraakmakende modetentoonstellingen. Naast nieuw werk uit eigen collectie, worden in deze tentoonstelling spectaculaire bruiklenen uit verschillende musea gepresenteerd. Daarnaast worden topstukken uit het atelier van JANTAMINIAU én unieke en bijzondere stukken uit privéverzamelingen getoond. Voor de vormgeving is een intensieve samenwerking aangegaan met stylist Maarten Spruyt. Het belooft een wervelende tentoonstelling te worden, waarin bezoekers zich kunnen onderdompelen in de wereld van Jan Taminiau.

De tentoonstelling Jan Taminiau: Reflections is te bezoeken van 21 april tot en met 26 augustus 2018 in het Centraal Museum in Utrecht.

Vermijd wachtrijen, koop kaarten online
Alle kaarten voor de tentoonstelling Jan Taminiau: Reflections worden in time slots verkocht. Voor elk time slot is een beperkt aantal kaarten beschikbaar aan de kassa, maar we adviseren alle bezoekers kaarten online te kopen. Klik hier om je kaarten online te bestellen.

Het Maritiem Museum gaat strijd om Museumprijs aan!

Vanaf vandaag is het Maritiem Museum Rotterdam in de race om het museum van het jaar te worden. Als enige Rotterdamse kandidaat gaat het de strijd aan om de BankGiro Loterij Museumprijs 2018. Een vakjury selecteerde drie musea: naast het Maritiem Museum zijn het Geofort en het Science Centre Delft genomineerd.

Nu is het aan het publiek: zij kunnen t/m 8 mei stemmen op hun favoriet via museumprijs.nl. In het Maritiem Museum staat daarvoor zelfs een speciale ‘stembalie’.

Jaarlijks reiken het Prins Bernhard Cultuurfonds en de BankGiro Loterij, in samenwerking met de Museumvereniging, de BankGiro Loterij Museumprijs uit. Ieder jaar heeft deze prijs een ander thema: dit jaar is dat ‘techniek’. Een thema waarbij het Maritiem Museum zich extra thuis voelt sinds de opening van de ‘Offshore Experience’, de lancering van de bijbehorende techniekeducatie en alle bedrijvigheid in de recent vernieuwde museumhaven. De vakjury van de Museumprijs looft de ‘combinatie van hedendaagse technieken met op aansprekende wijze gepresenteerde historische collecties […]. Het museum weet een zeer divers publiek te trekken en slaagt erin techniek toegankelijk te maken voor jong en oud en voor alle lagen van de bevolking.’

Optimist in Tour MM

Optimist on Tour in de Leuvehaven bij het Maritiem Museum in Rotterdam. FOTO MARCO DE SWART

Zelf aan de slag met maritieme ambachten
De winnaar van de Museumprijs ontvangt, naast de titel ‘Museum van het Jaar’, een bedrag van € 100.000. Dit geld wil het Maritiem Museum besteden aan een interactieve werkplaats in de museumhaven, waar smeden, monteurs en timmerlui de handen uit de mouwen steken. Nieuwsgierige bezoekers kunnen hier zelf aan de slag met de maritieme ambachten van vroeger en nu. De werkplaats komt in een nieuw paviljoen dat komend jaar gebouwd wordt aan de Leuvehaven, de plek waar de Rotterdamse haven ooit begon. Het brengt de oude en nieuwe haven samen: een unicum in Rotterdam.

Trots op nominatie
Als het Maritiem Museum wint, mag het zich een jaar lang museum van het jaar noemen. Dat de vakjury het Maritiem Museum deze titel gunt, is ‘prachtig nieuws,’ vindt directeur Frits Loomeijer. ‘Wat zijn we trots op onze nominatie! We willen onze bezoekers enthousiast maken voor maritieme techniek. Met de Offshore Experience, maar ook met een museumhaven waar vrijwilligers dagelijks zorgdragen voor het onderhoud van schepen en kranen. Het is een hele eer dat de vakjury ons heeft geselecteerd. We trekken nu alles uit de kast om ook de stem van het publiek te winnen!’

1307-a62a6005f9dd77a5300365afe147b414.jpg

Stemmer wint reis naar New York
Niet alleen het Maritiem Museum kan een bijzondere prijs winnen; wie stemt maakt zelf kans op een 5-daagse reis naar New York voor twee personen. De BankGiro Loterij verloot deze reis onder de stemmers.

De stemperiode duurt van 3 april t/m 8 mei 2018. Een stem uitbrengen op het Maritiem Museum kan via: www.museumprijs.nl/genomineerden/Maritiem-Museum.

 

Escher topstukken naar Leeuwarden

Vanaf 28 april 2018 presenteert het Fries Museum de grootschalige tentoonstelling Escher op reis. Meer dan tachtig originele prenten, circa twintig tekeningen en diverse foto’s en objecten komen naar Leeuwarden, de geboortestad van M.C. Escher, die dit jaar Culturele Hoofdstad van Europa is. Topstukken van over de hele wereld laten zijn artistieke ontwikkeling zien van technisch bekwame graficus tot wereldberoemd kunstenaar. Enkele werken zijn voor het eerst in decennia of zelfs voor het eerst ooit in Nederland te zien. De tentoonstelling, waarvoor in drie maanden tijd al 25.000 kaarten zijn verkocht, loopt tot en met 28 oktober 2018.

Escher op reis maakt de ontwikkeling van M.C. Escher als beeldend kunstenaar voelbaar. Een belangrijke rol is weggelegd voor de invloed van de locaties waar hij tijdens zijn leven verbleef. Van het grauwe platte Nederland van de jaren tien van de twintigste eeuw tot de zon en de bergen van de Méditerranée. De schetsen die Escher onderweg maakte en de indrukken die hij opdeed, vormen een bron waaruit hij zijn leven lang kon putten. Zo zijn de prenten die Escher naar aanleiding van zijn vele reizen maakte, een opmaat naar het spel met de werkelijkheid dat we zo goed kennen van zijn late werk.

De reizen van M.C. Escher
Maurits Cornelis Escher werd in 1898 geboren in het stadspaleis van Leeuwarden, waar tegenwoordig Keramiekmuseum Princessehof gevestigd is. Als jonge kunstenaar reisde Escher naar Italië, waar hij zijn gelukkigste jaren doorbracht. Een serie prenten van Italiaanse dorpjes en zijn donkere werken van ‘Rome bij nacht’ laten zien dat hij geïnspireerd door het landschap experimenteerde met opvallende perspectieven en beeldcompilaties. Terug in Nederland verwerkte Escher al deze ervaringen tot complexe mathematische beelden en onmogelijke werelden. In het wereldberoemde
Belvedere (1958) is op de achtergrond een Italiaans berglandschap te zien en in
Metamorphose II (1939-1940) is het havenstadje Atrani verwerkt. In de tentoonstelling zijn natuurlijk ook Eschers iconische metamorfoses, perspectieven en onmogelijkheden te zien. Zijn topstukken blijken meer te zijn dan grafische hoogstandjes, ze zijn een montage van elementen uit verschillende perioden in zijn kleurrijke leven.

Dag en Nacht (1938), M.C. Escher © the M.C. Escher Company B.V. All rights reserved. www.mcescher.com

M.C. Escher’s ‘Dag en Nacht’ (1938) © the M.C. Escher Company B.V. All rights reserved http://www.mcescher.com

Topstukken
Het Fries Museum laat onder andere Acht Koppen (1922) zien. Van deze houtsnede, waarin een motief van vier vrouwen- en vier mannenhoofden meerdere keren is afgedrukt, zijn tenminste twee varianten bekend. Bij de ene versie drukte Escher het houtblok negen keer af en bij de andere versie deed hij dat zes keer, in een andere samenstelling. In een brief uit 1940 beschrijft Escher de prent uit de tentoonstelling als ‘de eénige afdruk die ik bezit’. Het is een van de eerste vlakvullingen die hij maakte. Bijzonder is dat de versie die in Leeuwarden te zien is, afkomstig is van de oudste zoon van de kunstenaar, George Escher, die het werk in 1982 aan de National Gallery of Canada schonk.

Een ander topstuk is Hol en Bol (1955). In het werk keert Escher een Mediterraans aandoend beeldhouwwerk binnenstebuiten. Verschillende perspectieven zijn op duizelingwekkende wijze met elkaar verbonden maar raken tegelijk met elkaar in conflict. Escher zei hierover: ‘Kun je je indenken dat ik over die prent veel langer dan een maand onafgebroken nadacht omdat al mijn pogingen steeds onvoldoende eenvoudig te vatten bleken?’ Eschers pogingen zijn terug te zien in de tien voorstudies die samen met de prent gepresenteerd worden. Ook de originele lithosteen die hij gebruikte voor het maken van de afdruk wordt tentoongesteld.

Samenwerkingen
Het Fries Museum werkt voor deze tentoonstelling nauw samen met de M.C. Escher Stichting Baarn, die haar archief openstelt en een groot deel van haar collectie in bruikleen geeft. Ook Gemeentemuseum Den Haag (Escher in het Paleis) en Rijksmuseum Amsterdam lenen belangrijke topstukken en vroege prenten uit. Andere bruiklenen zijn afkomstig van Italiaanse en Amerikaanse privécollecties en Aegon.

Het tentoonstellingsontwerp is in handen van XPEX Amsterdam. In het innovatieve ontwerp wordt een spel van licht en donker aangegaan, dat de beleving van Eschers leven en werk in de zes zalen versterkt. De illusie van ruimtelijkheid maakt de tentoonstelling tot een fysieke ervaring.

NTR creëert de interactieve documentaire De metamorfose van Escher, die zowel online als in de tentoonstelling via een digitale tafel te bekijken is. De interactieve documentaire maakt het mogelijk Eschers werk van dichtbij te ontdekken, meer te leren over zijn techniek en plaats in de kunstgeschiedenis. Later dit jaar zendt NTR in Het Uur van de Wolf een documentaire uit over de beroemde kunstenaar. Deze documentaire is gemaakt door Robin Lutz, die samen met Marijnke de Jong de tentoonstelling inhoudelijk ondersteunt. Lutz maakte de film Escher: het oneindige zoeken, die vanaf 12 april in de bioscopen draait. De film vertelt het verhaal van Maurits Cornelis Escher in zijn eigen woorden, zoals hij dat in brieven en dagboeken opschreef: zijn verwondering, zijn angsten, twijfels en successen. De kijker volgt Escher op zoek naar inspiratie, op zijn reizen door Italië, Zwitserland en Spanje en beleeft mee hoe hij al puzzelend tot zijn grote werken kwam.

2018 = m.c. escher in het fries museum
Dit jaar staat Leeuwarden in het teken van Escher. Naast een grote tentoonstelling van zijn werk, presenteert het Fries Museum nog het hele jaar de tentoonstelling Phantom Limb: art beyond Escher. In deze tentoonstelling worden indrukwekkende installaties van hedendaagse (inter)nationale kunstenaars gepresenteerd die de bezoeker op het verkeerde been zetten en een wereld scheppen waarin niets is wat het lijkt. De objectieve waarneming van de werkelijkheid wordt in twijfel getrokken, net zoals Escher dat deed. Bovendien organiseert het museum onder de noemer Planeet Escher het gehele jaar projecten in de provincie om uiteenlopende groepen binnen de mienskip samen te brengen met M.C. Escher als bindende factor.


De tentoonstelling ‘Escher op reis’ wordt mede mogelijk gemaakt door Aegon, Provinsje Fryslân, de BankGiro Loterij, het Mondriaan Fonds, het Blockbusterfonds, de Gemeente Leeuwarden, St. Anthony Gasthuis, Leeuwarden-Fryslân Culturele Hoofdstad van Europa 2018, De Haan Advocaten & Notarissen en ING.

Het Fries Museum wordt mede gefinancierd door de Ir. Abe Bonnema Stichting, de Provincie Fryslân, het Samenwerkingsverband Noord-Nederland, EZ/Kompas, de BankGiro Loterij en Aegon.

 

4 REALISTEN | DE SERENE BLIK

4 REALISTEN | DE SERENE BLIK
FLORIS VERSTER | JAN MANKES | DICK KET | HENK HELMANTEL

4 REALISTEN, voortzetters van een grote Hollandse kunsttraditie. Floris Verster, Jan Mankes, Dick Ket en Henk Helmantel creëren alle vier een eigen atmosferische werkelijkheid. Een wereld van serene roerloosheid en verstilling. Opeenvolgend hebben Verster, Mankes, Ket en Helmantel elkaar beïnvloed. Maar in de kern zijn het eenlingen met een geheel eigen signatuur, niet te harnassen in een stroming. Traditie en eigenheid, is er sprake van een krachtmeting? Met het verleden en met elkaar. Deze vier realisten dirigeren onze blik – hoe dan ook – naar een bijna mysterieuze wereld waarin zij het gewone, het alledaagse, uittillen boven de werkelijkheid. Met ruim 120 stillevens, landschappen en portretten omspant de tentoonstelling De serene blik meer dan een eeuw realisme van topniveau.  

Dick Ket, Zelfportret met baret, 1933, Museum Arnhem

Dick Ket, Zelfportret met baret, 1933, Museum Arnhem

 

Te zien in Museum MORE in Gorssel 4 feb t/m 13 mei 2018

Met deze grote tentoonstelling brengt Museum MORE een unieke hoeveelheid werken van hoge kwaliteit bijeen, met dank aan vele musea en (particuliere) bruikleengevers. Floris Verster (18611927), Jan Mankes (1889-1920), Dick Ket (1902-1940) en Henk Helmantel (1945) worden vaak in één adem genoemd, maar zijn nooit eerder gezamenlijk te zien geweest. Op welke manier zetten zij onze vaderlandse genre-tradities voort? Waarin verschillen ze duidelijk van hun voorgangers, en van elkaar? Wat is hun geheim?

Dick Ket, Stilleven met bootplaat, 1931, Museum Arnhem, particuliere bruikleen

Dick Ket, Stilleven met bootplaat, 1931, Museum Arnhem, particuliere bruikleen

Voortbouwend op eeuwenoude tradities, is toch vaak in één oogopslag te zien dat deze  kunstenaars geen fantasieloze navolgers zijn. Hun wortels liggen ontegenzeggelijk in de 20ste eeuw al kiezen ze voor schijnbaar tijdloze genres, zoals stillevens, landschappen en portretten. Hun techniek en bedoeling zijn anders dan die van hun 17de -eeuwse voorgangers. Overdreven gezegd, waar de ‘glamourboys’ van de Gouden Eeuw hun stillevens laten ‘shinen’, kiezen hun 20ste-eeuwse collega’s voor soberheid. Om in muziektermen te spreken: het zijn bravoure-rappers versus ingetogen singersongwriters. Het effect op de kijker is navenant. Verster, Mankes, Ket en Helmantel pronken niet maar tonen ‘nederige’ dingen met een ‘stilgehouden hartstocht’.

En er is nog iets meer aan de hand. Iets dat nauwelijks onder woorden te brengen valt. In zekere zin creëren ze alle vier een mysterie. Hun werken lijken haast altaarstukken in een kerk zonder religie. De afbeelding van een ding, een landschap of een mens krijgt een subjectief geladen ziel en geest mee. En een suggestie van verstilling. Verster, Mankes en Ket zijn geliefd bij een breed publiek vanwege die tastbare, sfeergevoelige weergave van de wereld om hen heen. Tegelijkertijd zijn ze eenlingen met een geheel eigen signatuur, niet te harnassen in een stijl of stroming.

Henk Helmantel, Stilleven met kaas en eieren, 1987, Collectie Museum MORE

Henk Helmantel, Stilleven met kaas en eieren, 1987, Collectie Museum MORE | ©ArtRevisited, Tolbert

Henk Helmantel, de vierde kunstenaar, is een hedendaagse bewonderaar en verzamelaar van deze drie klinkende namen en ook verwant aan hen. Onlangs vierde Helmantel zijn 50-jarige kunstenaarschap, een mijlpaal die mede markeert hoe naoorlogse kunstcritici nog steeds worstelen met de status van figuratieve kunst. Met het idee van ‘traditioneel realisme’. Helmantels werk heeft altijd tegenstrijdige reacties uitgelokt. Hij wordt bewonderd, genegeerd of verguisd. Vandaar dat de aanwezigheid van Helmantels werken de tentoonstelling extra spannend maakt. Het is zeker ook een krachtenmeting. Hoe goed en realistisch zijn Verster, Mankes, Ket en Helmantel nu eigenlijk in hun beste werk? En hoe houden ze het uit in elkaars gezelschap?  Daarbij is het uiteraard voor liefhebbers van hun oeuvre een gedroomde tentoonstelling. Deze vier realisten dirigeren onze blik – hoe dan ook – naar een bijna mysterieuze wereld waarin zij het gewone, het alledaagse, uittillen boven de werkelijkheid.

Floris Verster, Soyakruik en inmaakflessen, 1910, Kröller-Müller Museum

Floris Verster, Soyakruik en inmaakflessen, 1910, Kröller-Müller Museum

Floris Verster (1861-1927) mag beschouwd worden als de eerste die het moderne stilleven in de Nederlandse kunst introduceerde. Verster vierde aanvankelijk avant-garde successen met kolossale, flamboyante bloemstukken en hing als jonge schilder in Brussel tussen toonaangevende kunstenaars als Georges Seurat en Paul Gauguin. Ook toen hij later – tot ieders verbazing – tegen de stroom in geconcentreerde, nauwkeurige stillevens ging maken, kon hij blijven rekenen op waardering.  Onder anderen kunstmecenas Helene Kröller-Müller was groot bewonderaar van Verster. “Bedwongen drift is ook een drift”, zo vatte de dichter Albert Verweij, hartsvriend van Verster, de ogenschijnlijke tegenstelling in diens oeuvre samen.

Jan Mankes, Vrouw voor haar huis, 1914, Rijksmuseum Amsterdam

Jan Mankes, Vrouw voor haar huis, 1914, Rijksmuseum Amsterdam

Jan Mankes (1889-1920), door kunstenaar/schrijver Richard Roland Holst gedoopt tot “Hollands meest verstilde schilder”. Eigenlijk zijn alle schilderijen van Mankes stillevens, ook (zelf)portretten en dierstukken. Geïnspireerd door Holbein, Vermeer maar ook Verster maakte Mankes ingetogen, bescheiden werken die nog altijd intrigeren. De roerloze, haast doorschijnende afbeeldingen roepen een dromerige atmosfeer op. Ondanks zijn vroege dood is de reputatie van Mankes als een van de belangrijkste Nederlandse kunstenaars van de 20ste eeuw alleen maar gegroeid.

Dick Ket, Sint Nicolaas stilleven, 1933, Museum Arnhem.jpg

Dick Ket, Sint Nicolaas stilleven, 1933, Museum Arnhem

Dick Ket (1902-1940) ‘Ik heb de pest aan die stillevens, aan die portretstudies, die een verzamelde bende “mooie” dingen zijn’, aldus Ket. Die uiterst eigenzinnige houding is goed terug te zien in zijn eigen stillevens en (zelf)portretten. Ket vond zijn begaafde 17de-eeuws voorgangers knappe vaklieden, maar ‘oervervelend’. Tegelijkertijd ging hij toch een krachtmeting met ze aan. In zijn beroemde neorealistische werken kiest hij voor een bevreemdend perspectief, van schuin bovenaf. In combinatie met kubistische vlakverdelingen is een werk van Ket meteen te herkennen als een typische Ket.

Henk Helmantel, Romaans venster in noordmuur vd kerk van Marsum, 1995, ©Art Revisited, Tolbert.jpg

Henk Helmantel, Romaans venster in noordmuur vd kerk van Marsum, 1995, ©Art Revisited, Tolbert | ©ArtRevisited, Tolbert

Henk Helmantel (1945) schilder van vooral stillevens en sobere kerkinterieurs, die verwantschap vertonen met Saenredam-klassiekers. Compositie en lichtval spelen een grote rol in zijn werk. Idealisering, vervolmaking, en misschien ook devotie, zijn naast technische beheersing doel van Helmantel als kunstenaar. Zijn voorstellingen verlokken en verleiden niet, maar worden gekenmerkt door een ‘architectonische’ ordening. “Ik wijs mensen op de schoonheid van eenvoudige dingen.”

PUBLICATIE

Bij de tentoonstelling geeft WBooks ook een speciale publicatie uit. Auteurs zijn Jeroen Stumpel, Frank van de Schoor, Jan Jaap Heij, Ype Koopmans en Marieke Jooren.

BRUIKLENEN

Met meer dan 120 werken, afkomstig uit de collectie van MORE, bruiklenen van particulieren, ING Kunstcollectie en musea zoals Rijksmuseum Amsterdam, Stedelijk Museum Amsterdam,

Haags Gemeentemuseum, Kröller-Müller Museum, Museum Belvédère, Museum Arnhem,

Museum Gouda, Dordrechts Museum, Fries Museum, Museum Voorlinden, Museum Singer Laren, Museum de Lakenhal, Centraal Museum, Museum Boijmans van Beuningen en het Van Gogh Museum.

%d bloggers liken dit: