De weg naar Little Dribbling

Foto door Tuur Tisseghem op Pexels.com

Lirian Leest, boek 23
De weg naar Little Dribbling. Een reis door Groot-Brittannië, Bill Bryson

Bill Brysons kennis over Groot-Brittannië ontwikkelde zich van ‘weet bijna niets’, naar ‘grondige vertrouwdheid’, tot ‘complete verbijstering: wat weet ik eigenlijk weinig’. Ineens realiseert Bryson zich namelijk dat hij in een land woont dat zich zo snel ontwikkelt dat het hem vreemd aandoet, een plek vol beroemdheden wier namen en talenten hij niet kan onderscheiden, acroniemen die hem moeten worden uitgelegd, gespreksonderwerpen die hij niet langer kan volgen. En precies op dat moment wordt Bryson opgeroepen om een test te doen voor het Brits staatsburgerschap. Twintig jaar na zijn eerste kennismaking met Groot-Brittannië, die hij uitgebreid heeft beschreven in Een klein eiland – een van de meest geliefde reisboeken van de afgelopen decennia – besluit hij tot een gloednieuwe reis om ‘zijn’ land te herontdekken. Wederom leidt dat tot hilarische anekdotes waarmee hij de typische kijk van de Engelsen op hun eiland schitterend tot uitdrukking weet te brengen. (Bron: achterflap boek)

@lirianartLeest

Als Engeland liefhebber verslind ik alle boeken over Groot-Brittannië, dus dit boek natuurlijk ook. Echter, De weg naar Little Dribbling is in 2015 verschenen en er zijn al veel recensies over te vinden. Ik beperk me daarom in deze post tot de stukjes in het boek die er echt uitspringen voor mij (nu waren er dat op zich teveel om hier allemaal aan te halen maar dat kan de pret niet drukken).

Zoals bijvoorbeeld direct al aan het begin van bladzijde 9 over een pijnlijke kennismaking met de automatische slagboom van een parkeerterrein. Lees maar mee:

Er zijn feitelijk maar twee manieren om een slagboom op je hoofd te krijgen. De ene is: onder een opgerichte slagboom gaan staan en willens en wetens toelaten dat hij op je neerdaalt. Dat is duidelijk de gemakkelijkste manier. De andere methode – waarbij je een heel eind komt met een licht verminderd geestelijk vermogen – is vergeten dat je zojuist een slagboom omhoog hebt zien gaan, in de aldus vrijgekomen ruimte stappen en daar met op elkaar geperste lippen blijven staan nadenken over je volgende stap, en dan volkomen verbouwereerd voelen dat de slagboom op je hoofd kwakt, als een moker op een spijker. Dat was de door mij verkozen methode.

Dit waargebeurde verhaal is om te beginnen eerst verschenen als een audio-download, i.s.m. audible.co.uk, in het kader van het zogeheten Love Hearts Appeal, een actie t.b.v. de afdeling cardiologie van het Great Ormond Street Hospital for Children.

Nog iets wat ik zeer waardeer aan, de weliswaar Amerikaanse, Bill Bryson is de onderkoelde Britse humor in zijn boeken. Neem een zin als deze bijvoorbeeld:

Puntje puntje ging na 11 maanden alweer scheiden. Ik had puistjes die het langer uithielden.’

Vakantie 2019 – De bossen van New Forest@lirianart

En via bladzijde 87 kwam ik weer in New Forest terecht:

‘Wat is het spannend om wakker te worden in een ander land.’ De weg naar Little Dribbling, bladzijde 335.

Het is een prachtig gebied. Als u uit een ander land komt, is het misschien goed om te weten dat het New Forest eigenlijk niet nieuw is en zelfs niet een en alleen bos… Forest verwees oorspronkelijk naar elk gebied dat gereserveerd was voor de jacht. Het kon bebost zijn maar was dat niet noodzakelijk zo. Bijna alle eens zo geweldige grote Forests – Sherwood Forest, Charnwood, Shakespeares Forest of Arden – zijn helemaal verdwenen of sterk ingekrompen. Alleen het New Forest heeft iets van zijn oude dimensies behouden.

Wat Bill Bryson zelf graag wilde zien tijdens zijn reis voor dit boek, was het eeuwenoude White Horse van Uffington, een gigantisch gestileerde afbeelding van een paard, ruim honderdtwintig meter lang uitgesneden in het onderliggende kalksteen van een met gras begroeide heuvel in Oxfordshire.

Sattelite view of the Uffington White Horse

Oh Engeland:

Er is geen landschap gunstiger gekneed, fraaier om te zien en prettiger om in te vertoeven is dan het landelijke gebied van Groot-Brittannië. Het is ’s werelds werelds grootste park, ’s werelds volmaaktste, niet als zodanig bedoelde tuin. Dit is in mijn ogen, misschien wel het meest glansrijke kunststuk van de Britse natie (Bladzijde 346).

Ja lezen in de boeken van Bill Bryson is alsof je samen met de auteur een wandelingetje maakt door de plaatsen en locaties die hij bezoekt en beschrijft in zijn boeken. Oh en hoe graag ik ook weer terug wil naar Engeland, dat gaat gezien het Corona tijdperk waarin we nu leven, plus de daarmee samenhangende risico’s, als ook code oranje op het moment van schrijven met daarbij de nodige quarantaine weken, nog even niet gebeuren.

Daarom. Dank, dank, dank voor boeken,
zij brengen ons nu meer dan ooit naar andere landen.

Keuze zat in ieder geval uit de boeken van Bill Bryson bij De SLegte

Tip: leesfragment

Tot slot, steun je lokale boekhandel, we kunnen niet zonder ze!
En voor nu en altijd, was je handen. Dank 🙂

Over reizen en boeken

The Road To Little Dribbling
“Ik ben dol op dat anonieme gevoel in een stad waar ik nog nooit ben geweest” Bill Bryson

Bill Bryson is een fenomeen
De Amerikaanse auteur Bill Bryson, geboren in Des Moines in Iowa, is bekend geworden als auteur met boeken over de Engelse taal, wetenschappelijke onderwerpen en reisboeken. Zijn boeken kenmerken zich door de humoristische, soms hilarisch en met wat overdrijvingen, scherpzinnige en levendige – kortom fenomenale – schrijfstijl.

Van Amerika, naar Engeland, naar Amerika
Bryson leerde hij zijn toekomstige vrouw kennen tijdens een vakantie in Engeland in 1973. Na het afmaken van zijn studie aan de Drake University, woont het paar sinds 1977 in Engeland, maar van 1995 tot 2003 woonde het stel met hun 4 kinderen in Hanover, New Hampshire. In 2003 verhuisden het gezin naar Engeland en nam Bryson de Britse nationaliteit aan. Bron

Bill Bryson is de schrijver van o.a.
Notes from A small island
The road to Little Dribbling – More notes from a small island Zijn tweede reis door Groot-Brittannië leidt ‘tot hilarische anekdotes waarmee hij de typische kijk van de Engelsen op hun eiland schitterend tot uitdrukking weet te brengen.’ Citaat: DWDD
Het verloren continent
Winnaar van de 
NATIONAL GEOGRAPHIC TRAVELLER READER AWARD
For The Best Travel Book Of The Year 2016
En schrijver van een kinderboek
Het boek A Short History of Nearly Everything was het eerste boek van Bryson, uitgegeven in 2008. Dit boek heeft hij later bewerkt tot een kindereditie: Een heel kleine geschiedenis van bijna alles (Kindereditie) – Winnaar Zilveren griffel – Informatief 2009

Bryson is geen ‘mensen mens’ zoals dat heet

“What I have is absolutely no strength as a participant. I am absolutely useless at striking up a conversation and being at the centre of things. My instinct, my nature, is just to go round and not bother anybody.”

Bill Bryson in een interview met The Guardian

Sears_Tower_ss

Willis Tower – Sears Tower – 1998 By Wikipedia user Soakologist 

Bryson is bepaald ook geen fan van de architectuur in Amerika

“America is a great disappointment to me. As I said in one of my books, other societies create civilisations; we build shopping malls” – Bill Bryson
Bron

En net zo goed neemt hij Engeland op de hak

“It sometimes occurs to me that the British have more heritage than is good for them. It is easy to look on it as a kind of inexhaustible resource.” Bill Bryson in Notes From a Small Island

Dit in reactie op het onbeperkt lijkende enthousiasme van Groot-Brittannië om ontwikkeling te beperken, door gebouwen of buurten als beschermingsgebieden te vermelden.

782px-57_The_Close,_Salisbury

Huis op 57 The Close, Salisbury, Engeland. Fotobron 

Meer zien
Surf door naar het videokanaal van Bill Bryson op YouTube
Meer lezen
Op Bibliotheek – Leesplein vind je een beschrijving over het werk van Bill Bryson
Lees Bill Bryson zelf
Via deze pdf van ‘A Short History of Nearly Everything
Tip
Surf ook eens door naar de 25 boeken over wetenschap die je gelezen moet hebben.

Meer over Brittannië:

Oude en nieuwe Britse architectuur
Een voorbeeld van oude en moderne architectuur in Londen in een foto samengevat.
Venetiaans wegdromen zonder de stad zelf te hoeven belasten?
Dat kan nog tot 12 november 2017 in  The Queen’s Gallery in Buckingham Palace
Waar of niet waar?
De Britten zijn de grootste theedrinkers van de wereld.
Welk land heeft:
‘De mooiste provinciesteden, de vrolijkste badplaatsen, de statigste huizen en is bezaaid met de meest droomachtige, betoverende, kathedraalrijke kloosters en kastelen en km’s lange groen beboste, kronkelige met schapen gevulde wegen’? Bron
En wat je van boeken je kan leren