Tagarchief: Kubisme

Dode vissen, uien, bierglazen en meisjes

Standaard
Dode vissen, uien, bierglazen en meisjes

Why should I paint dead fish, onions and beer glasses? Girls are so much prettier, Marie Laurencin

Marie_Laurencin,_c.1912,_Paris

Franse schilder Marie Laurencin (1853-1956) c.1912, Parijs

Nadat ik het prachtige werk van Marie Laurencin
ontdekt had (via Twitter) plaatste ik niet lang daarna geïnspireerd door haar werk een collagefoto met werk van Marie Laurencin op Instagram, en nu deze blogpost over haar. Deze kunstenares verdient absoluut meer naamsbekendheid en eer dan nu nog het geval is.

Er is geen twijfel over mogelijk, vrouwelijke kunstenaars zijn er altijd geweest! Toch zijn ze nog steeds niet standaard opgenomen in de canon van de kunstgeschiedenis.” – Karin Haanappel, via Herstory onderzoek

Marie Laurencin (Parijs 1883 – Parijs 1956) was een Franse kunstschilderes 🎨 die behoorde tot de avant-garde van de kring rond Pablo Picasso in het Parijs aan het begin van de twintigste eeuw. Je kunt ronduit stellen dat zij de kunstwereld op zijn kop heeft gezet en eraan meegeholpen heeft om moderne kunst over de hele wereld vorm te geven.

Het begon ermee dat dat de jonge Marie Laurencin in 1901 door haar moeder naar een school in Sèvres gestuurd, tijdens deze periode leerde zij porselein schilderen.

Paris_Montmartre,_Le_Boulevard_de_Clichy_et_le_Moulin-Rouge

Parijs Montmartre , ca.1900, Le Boulevard de Clichy en le Moulin-Rouge , 18e arrondissement van Parijs . De Académie de La Palette , 104 Bld de Clichy, zou zich in het midden van de foto bevinden.

Later, aan de Humbert-academie, leerde Marie Laurencin Georges Braque kennen en niet veel later ontmoette zij Guillaume Apollinaire en Picasso [ zie mijn eerdere blog op LiRiAn Art over ‘Kijken als Picasso‘ ].

IMG_20180609_202203

Apollinaire and His Friends, Marie Laurencin, 1909

Haar discussies met Picasso en Apollinaire over kunst leidde uiteindelijk tot het ontstaan van het kubisme waarvan Marie Laurencin, onder andere samen met Sonia Terk-Delaunay en Robert Delaunay, een unieke benadering van abstractie kunst ontwikkelde en een van de grondleggers van het kubisme werd.

Het werk van Laurencin toont veel lyrische motieven als sierlijke, dromerige jonge meisjes in pastelkleuren met zachte schaduwen. Tevens vind je de invloed van de Perzische miniatuurschilderkunst en de Rococo-kunst terug in haar werken.

IMG_20180612_192824.jpg

In 1907 debuteerde Marie Laurencin in de “Salon des Indépendants“(een genootschap van aanvankelijk alleen Franse kunstenaars, opgericht in 1884 door een groep schilders die bekend stonden als Les Indépendants, de onafhankelijken).

Natalie_Barney_and_Renee_Vivien.jpg

Natalie Barney (rechts) en haar geliefde Pauline Tarn (dichteres Renée Vivien). Foto via: Otto Studio

Marie Laurencin werd ook lid van salon van Natalie Clifford Barney, de toneel- en romanschrijfster en dichteres. Natalie Barney was de dochter van [ zie mijn eerdere blog; ‘Artistieke activist; Alice Barney-Pike ]. Er wordt van haar verteld dat zij een groot verleidster was.

De salon, die Natalie Barney gedurende 60 jaar zou leiden, was gelegen aan de linkeroever van Parijs en kunstenaars uit de hele wereld kwamen hier bijeen. Barney wijdde zich aan het promoten van vrouwelijke schrijvers door een vrouwenacademie op te richten als reactie op de bestaande, en volledig mannelijke, Franse Academie. Klik hier om meer te lezen

IMG_20180609_202310

Marie Laurencin’s bohemian/gypsie chic interior

over Natalie Clifford-Barney (Engelstalig).

In 1912 exposeerde Marie Laurencin met een grote tentoonstelling in Galerie Barbazanges en in 1920 in de P. Rosenberg galerie. Vanaf 1924 werkte zij ook aan toneelontwerpen en illustreerde boeken; ‘La Tentative Amoureuse’ van André Gide en ‘Alice in Wonderland’ van Lewis Caroll.

Paris_department_land_cover_location_map.svg

Galerie Barbazanges is located in Paris. By Eric Gaba, via: Wikimedia Commons user Sting

Na haar scheiding in 1920 van de Duitse Baron Otto von Waëtjen (met wie zij in 1914 getrouwd was) keerde Marie terug naar Parijs.

In Parijs zou Marie financieel succesvol blijken als kunstenares, tot de economische depressie van de jaren dertig aanvangt. Tijdens de crisisjaren werkte zij als kunstlerares op een privéschool en zij woonde verder tot haar dood in haar geboortestad; Parijs.

En o la la, Parijs, de stad die zoveel kunstenaars gelokt en geïnspireerd heeft.[ zie ook mijn blogpost over Paula Modersohn-Becker; ‘Verliefd op Parijs en schilderen‘ ].

“An artist has no home in Europe except in Paris.” -Friedrich Nietzsche

Bronvermelding onder de video

Geraadpleegde bronnen:

De genialiteit van Paul Cézanne

Standaard
De genialiteit van Paul Cézanne
Paul_Cézanne_154

Zelfportret, 1879-1882, Kunstmuseum Bern

Paul Cézanne ((Aix-en-Provence, 19 januari 1839 – 22 oktober 1906) was een Franse kunstschilder die behoorde tot het post-impressionisme, een Europese kunststroming die volgt op het impressionisme. Zijn werk vormde een brug tussen het impressionisme en het kubisme.

‘Cézanne, ook bekend als de ‘Meester van Aix’ na zijn voorouderlijk huis in het zuiden van Frankrijk, wordt beschouwd als de wegbereider voor de opkomst van het modernisme van de twintigste eeuw, zowel visueel als conceptueel. Achteraf vormt zijn werk de meest krachtige en essentiële schakel tussen de vluchtige aspecten van het impressionisme en de meer materialistische, artistieke stromingen van het fauvisme , kubisme , expressionisme en zelfs volledige abstractie.’
Bron: The Art Story

Paul_Cézanne_160CÉZANNE, PORTRAITS OF LIFE
filmkaartje Afgelopen vrijdag bezocht ik de mooie film ‘Cézanne – Portraits of a Life‘, gepresenteerd door Exhibition on Screen vanuit het National Portrait Gallery in Londen, het Musée d’Orsay in Parijs en de National Gallery of Art in Washington DC.

Wil je weten welke gedachte bij mij naar bovenkwam na het zien van de film,
scrol dan naar het eind van deze blogpost.

De film concentreert zich op een van de meest besproken tentoonstellingen van het jaar: CÉZANNE, PORTRAITS OF LIFE en richt zich grotendeels op de ontwikkeling van Cézanne’s figuurschilderingen en daarnaast op zijn persoonlijke leven.

800px-Paul_Cézanne_088 Kunst kijken en begrijpen
Wat ik persoonlijk mooi vond was de rust en balans tussen beeld, geluid en gesproken brieven, met af en toe een vleugje emotie erbij. Deze kenmerken verraden ook wel een beetje de beproefde opzet van de Exibition on Screen films. Je gaat voor je gevoel even terug in de tijd en duikt onder in het leven van een beroemde kunstenaar. En dat is ook precies de bedoeling, wil je de kunst uit een bepaald tijdperk of een bepaalde stroming beter begrijpen;

Lantaren Venster Rotterdam; ‘Men kan de twintigste-eeuwse kunst niet waarderen zonder de betekenis en genialiteit van Paul Cézanne te begrijpen. Deze bijzondere documentaire neemt het publiek mee naar de plaatsen waar Cézanne woonde en werkte. De film werpt het licht op een kunstenaar die tot nu toe misschien de minst bekende van alle impressionisten is.

[ Tekst loopt door onder de video ]

 

De kunst van het schrijven

dav

Foto @LiRiAn-Art

Wat jammer‘, dacht ik na afloop van de film, ‘dat de kunst van het schrijven in ons digitale tijdperk grotendeels verloren lijkt te gaan.’ Want wat mij nu juist zo trof in deze film (en in veel kunstboeken) is de onuitputtelijke bron van brieven waaruit geput kan worden om het leven van de kunstenaar, en de tijd waarin hij of zij leefde, in beeld te brengen.

Over brieven en schilderingen
Bij deze film waren het niet zozeer de kunstwerken, als wel de brieven die Paul Cézanne aan zijn vrienden en familie schreef, en waaruit werd geciteerd, die mij een kant van hem liet zien die mij dichter bij hem bracht dan dat zijn figuurschilderingen dat konden doen.

Maar, misschien zegt dat toch meer van mij dan van de kunstenaar in kwestie, want zoals Paul Cézanne het zelf al ooit zei;

“The world doesn’t understand me and I don’t understand the world,
that’s why I’ve withdrawn from it.” Paul Cézanne