Schoonheid maakt gelukkig

Interieur,_glas_-in-betonvenster_van_Daan_Wildschut,_afbeeldingen_van_moderne_heiligen_uit_de_jaren_zestig_-_Heerlen_-_20398249_-_RCE

Interieur, glas -in-betonvenster van Daan Wildschut, afbeeldingen van moderne heiligen uit de jaren zestig – Heerlen | Afbeelding via: Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed

De magie van kunst
Schoonheid maakt gelukkig. En nee, dan bedoel ik niet een knap gezicht of een mooi lijf hebben (al doen we daar met zijn allen meestal wel ons best voor) maar schoonheid in de kunst. De schone kunsten. En die is niet altijd te vangen in woorden, soms raakt iets je ‘alleen maar’. Of het roept vragen bij je op. Weerstand misschien zelfs, Maar dat is mooi, je bent op dat moment even in de ban van de kunst. De magie van kunst noem ik dat. Kijken naar kunst maakt gelukkig, daar is zelfs onderzoek naar gedaan. Maar wie van kunst houdt wist dat natuurlijk allang. En hé, voor een paar euro is geluk al te koop. In de vorm van een app;

Tekst loopt door onder de video

In verwondering kijken naar de dingen om je heen
Als er iemand geweest is die wist hoe je de magie kon vinden en vasthouden was het waarschijnlijk Anne Frank wel.

[ Tekst loopt door onder de video ] 

Anne Frank raakt harten en hoofden. Ze was heel gewoon en toch ook heel bijzonder. Ze wist wie ze was, ze wist wat haar waarde was.

I know what I want, I have a goal, an opinion, I have a religion and love. Let me be myself and then I am satisfied. I know that I’m a woman, a woman with inward strength and plenty of courage.
Anne Frank

Van haar optimisme en eigen kijk op de wereld kunnen wij nog veel leren.

Denk aan alle schoonheid die nog te vinden is en wees gelukkig.
Anne Frank

Anne Frank schreef deze woorden in haar dagboek, tijdens de oorlogsjaren, terwijl ze ondergedoken zat op een zolderkamertje. Haar moeder was bang voor alles, logisch ook. Alleen, Anne weigerde daar in mee te gaan. Zij bleef liever positief en bleef naar het goede zoeken in mensen.

It’s difficult in times like these: ideals, dreams and cherished hopes rise within us, only to be crushed by grim reality. It’s a wonder I haven’t abandoned all my ideals, they seem so absurd and impractical. Yet I cling to them because I still believe, in spite of everything, that people are truly good at heart.
Anne Frank

Anne gaf ons een boodschap mee om over na te denken, om bij stil te staan en ons door te laten inspireren.

I don’t think of all the misery but of the beauty that still remains.
Anne Frank

Laten we de herinnering aan haar levend houden!

Jan Taminiau: Reflections

Vanaf 21 april 2018 presenteert het Centraal Museum in Utrecht Jan Taminiau: Reflections, een grootse tentoonstelling over het werk van Jan Taminiau.

Aan de hand van tientallen topstukken wordt de rijkdom en diepte van het werk van Taminiau getoond. Het publiek wordt meegenomen in de wereld van onderzoek, herinneringen, inspiratie, experiment en vakmanschap van één van de meest belangrijke en toonaangevende modeontwerpers van Nederland.

 

Jan_Taminiau_3

Foto: Marc de Groot – styling: Maarten Spruyt – visagie: Irena Ruben

Jan Taminiau (1975 Goirle) staat bekend om zijn gebruik van traditionele, ambachtelijke handwerk & productietechnieken, unieke originele, materialen en stofbewerkingen, naast zijn liefde voor esthetiek. Mede hierdoor ontving hij in 2014 de Grand Seigneur, de belangrijkste Nederlandse modeprijs. Het klassieke en vrouwelijke combineert Taminiau met het conceptuele en experimentele. Hierdoor werd hij al kort na het oprichten van zijn label JANTAMINIAU in 2004 geliefd bij clientèle over de hele wereld.
Met deze monumentale tentoonstelling wil het Centraal Museum bezoekers kennis laten maken met -en met andere ogen laten kijken naar- het werk van deze meester der couture. Naast de kledingstukken staan het ontwerp- en denkproces centraal. Inspiratiebronnen in mode, fotografie, design en kunst, werkwijze en eindresultaat staan met elkaar in verbinding. Hoe komt een couturestuk tot stand? Wat zijn Taminiaus inspiratiebronnen en hoe komen die tot uiting in zijn creaties?

Jan_Taminiau_4

Foto: Marc de Groot – styling: Maarten Spruyt – visagie: Irena Ruben

Het Centraal Museum Utrecht heeft als oudste stedelijk museum van Nederland een toonaangevende museale modecollectie, waarin ook werk van Jan Taminiau. Sinds jaar en dag maakt het museum spraakmakende modetentoonstellingen. Naast nieuw werk uit eigen collectie, worden in deze tentoonstelling spectaculaire bruiklenen uit verschillende musea gepresenteerd. Daarnaast worden topstukken uit het atelier van JANTAMINIAU én unieke en bijzondere stukken uit privéverzamelingen getoond. Voor de vormgeving is een intensieve samenwerking aangegaan met stylist Maarten Spruyt. Het belooft een wervelende tentoonstelling te worden, waarin bezoekers zich kunnen onderdompelen in de wereld van Jan Taminiau.

De tentoonstelling Jan Taminiau: Reflections is te bezoeken van 21 april tot en met 26 augustus 2018 in het Centraal Museum in Utrecht.

Vermijd wachtrijen, koop kaarten online
Alle kaarten voor de tentoonstelling Jan Taminiau: Reflections worden in time slots verkocht. Voor elk time slot is een beperkt aantal kaarten beschikbaar aan de kassa, maar we adviseren alle bezoekers kaarten online te kopen. Klik hier om je kaarten online te bestellen.

Kunst ontmoet wetenschap

Van 30 maart t/m 1 juli 2018 is de tentoonstelling Fixed Flow van kunstenaar Sjoerd Knibbeler te zien in Het Scheepvaartmuseum in Amsterdam.

In opdracht van Het Scheepvaartmuseum realiseert Knibbeler Fixed Flow, een artistiek experiment geïnspireerd op in de scheepsbouw toegepaste wetenschappelijke methodes om de zeewaardigheid van nieuwe schepen te testen: sleepproeven met scheepsmodellen. Knibbeler reflecteert met dit project op de tijdelijke tentoonstelling Gamechangers | Maritieme innovaties. Fixed Flow is een installatie met fotogrammen, een waterbassin, scheepsmodellen en een documentairefilm.

In het kielzog van een pionier

Fixed Flow treedt in dialoog met het in Gamechangers getoonde onderwerp rondom de sleepproeven van scheepsbouwkundig ingenieur Bruno Johannes Tideman (1834-1883). Hij wordt beschouwd als de grondlegger van de moderne scheepsbouw in Nederland. Tideman was in de jaren 1870 de eerste die wetenschappelijke experimenten met schaalmodellen uitvoerde om het benodigde machinevermogen voor stoomschepen bij verschillende snelheden te bepalen. Dat de resultaten van wetenschappelijk onderzoek in de scheepsbouw werden toegepast, was toen nieuw in Nederland. Tegenwoordig worden deze tests op grote schaal uitgevoerd bij kennisinstituut MARIN.

7678

Test-fotogram 1 detail van een drijvend papieren scheepje in een waterbassin, Sjoerd Knibbeler, 2018.

Pionierstechniek: het fotogram

Knibbeler maakt gebruik van een techniek uit de pionierstijd van de fotografie: het fotogram. Dit is een directe afdruk op lichtgevoelig papier, zonder tussenkomst van een camera. De fotogrammen in de tentoonstelling van 300×127 cm zijn het resultaat van de sleepbeweging van scheepsmodellen in een waterbassin in een donkere ruimte. De ruimte is tijdens het proces kortstondig verlicht, waardoor er op het papier onder het glazen waterbassin, een silhouetafdruk van het scheepsmodel en de scheepsgolf verschijnt. Het is een momentopname van de stroming van het scheepsmodel in het water; een fixed flow.

Kruisbestuiving

De scheepsmodellen waarmee Knibbeler zijn artistieke experiment vormgeeft, zijn niet zomaar scheepsmodellen, maar digitale ontwerpen van studenten Maritieme Techniek aan de Technische Universiteit Delft. De modellen zijn van uiteenlopende scheepstypen – van containerschip tot trimaran – ieder met hun eigen Fixed Flow. Om de bezoeker mee te nemen in de wereld van het ontwerpen en testen van scheepsmodellen, is in de tentoonstelling een korte documentairefilm te zien. Fixed Flow is een kruisbestuiving tussen kunst en wetenschap. Fixed Flow is een kruisbestuiving tussen kunst en wetenschap: in het meest recente werk van Sjoerd Knibbeler leiden experiment en dialoog opnieuw tot een verbluffend resultaat.

Sjoerd Knibbeler

Sjoerd Knibbeler (1981) woont en werkt in Amsterdam. Zijn werk richt zich op het visualiseren van onzichtbare natuurverschijnselen zoals wind, de beweging van lucht en water en klimatologische omstandigheden. Knibbeler creëert een wereld die zijn eigen logica volgt, waarin associatieve relaties en verbeeldingskracht een sleutelrol spelen. Knibbeler laat zich inspireren door onderwerpen als vliegen, vliegtuigen, aerodynamica, varen, schepen en klimatologische omstandigheden. Hij won de Grand Prix du Jury op het 30e Hyères International mode- en fotografiefestival, exposeerde zijn werk onder andere in Foam Amsterdam, Unseen Photo Fair en Espace Images, Vevey, Zwitserland.

Om je te verwonderen ga je naar Teylers

Entree_Teylers_Museum

Fotokrediet Teylers Museum, Haarlem, the Netherlands, CC BY-SA 3.0 nl

(Een van 🙂) mijn favoriete musea
Het eerste museum dat ik 2018 wilde bezoeken was het Teylersmuseum. Teylers maakte al bij het eerste bezoek diepe indruk op mij vanwege zijn monumentale uitstraling, zijn interessante geschiedenis en de beleving op zich (alles in het museum is een lust voor het oog). Het Teylers museum is het oudste museum van Nederland en het enige museum, door Robbert Dijkgraaf ook wel een tempel genoemd, waar kunst en wetenschap hand in hand gaan.

IMG_20180102_191526.jpg

Foto @LiRiAn-Art

Het museum van de verwondering
‘Teylers, museum van de verwondering, is sinds de opening in 1784 de plek voor nieuwsgierige geesten. Bekende en minder bekende wetenschappers, kunstenaars en bezoekers stelden hier belangrijke vragen over hun tijd. De onderzoeksfunctie van het museum verdween in de loop van de 20e eeuw, maar komt nu met de opening van het Lorentz Lab weer tot leven.’ Bron: Teylers  

dav

 Foto @LiRiAn-Art 

De Lorentz Formule
Pieter_TeylerFotokrediet Teylers Museum, Haarlem, the Netherlands, CC BY-SA 3.0 nl 

Het bezoek van vandaag was gekozen voor de Lorentz formule, een theatrale tour door het leven en werkplaats van de Nobelprijswinnaar Hendrik Antoon Lorentz (1853-1928). Lorentz, die in 1909 door Pieter Teyler van der Hulst uit Leiden naar Haarlem gehaald werd, kreeg in het Teylers Museum zijn eigen laboratorium. Hier deed Lorentz tot aan zijn dood o.a. onderzoek naar elektromagnetische straling. Ook Einstein, die Lorentz als zijn mentor en leermeester beschouwde, kwam hier wel eens langs. (Lees verder in het onderstaand persbericht van Teylers)

mde

Foto @LiRiAn-Art

Lorentz tour
Tijdens de tour gingen we terug in de tijd en ontdekte meer over de kracht van Lorentz (De kracht die op een lading wordt uitgeoefend door een elektromagnetisch veld’) en hoorde we o.a. meer over de Zuil van Volta, de kooi van Faraday en de wetten van James Clerk Maxwell (de snelheid van het licht) en kregen een demonstratie van de Grote Elektriseermachine.

Wist je dat
Op 17 oktober 2017 ontving Teylers Museum haar 100.000ste bezoeker.

Tip
Volg de blog pagina van het Teylers

“De tijd bestaat alleen maar omdat anders alles tegelijk zou gebeuren” Albert Einstein

Tijd
Is tijdreizen mogelijk? Hoe zou je leven als je terug kon in de tijd? Of als tijd er helemaal niet toe zou doen? En zo zijn er nog wel een paar dingen die je kunt zeggen over tijd. Zoals bijvoorbeeld het Afrikaanse gezegde; ”In het westen hebben ze horloges, maar wij hebben de tijd.”

Gratis download
Klik hier voor een gratis mini essay, van Bloggend Bewegen, over het begrip tijd. De tijd bestaat alleen maar omdat anders alles tegelijk zou gebeuren - Albert Einstein 



Persbericht Teylers Museum
Met de theatrale tour De Lorentz Formule gaan bezoekers in het Lorentz Lab terug in de tijd; naar de periode 1909-1928 toen Nobelprijswinnaar Hendrik Antoon Lorentz in Teylers Museum zijn eigen bloeiende laboratorium had. En zelfs nog verder terug, naar de 18e eeuw toen Teylers topstuk De Grote Elektriseermachine in Haarlem werd geïnstalleerd, waar vonken van wel zestig centimeter konden afspatten. De machine trok bewonderaars van over de hele wereld, onder wie de Franse keizer Napoleon.

De Lorentz Formule biedt een spectaculaire belevenis die exclusief in het Lorentz Lab te ervaren is. Theatermaker Rieks Swarte verdiepte zich in het leven van de onkreukbare geleerde en vatte het leven van Lorentz in een bijzondere theatrale formule.

Met deze 50 minuten durende tour maakt Swarte complexe materie toegankelijk. Als bezoeker duik je in het leven van de belangrijke Nederlandse natuurkundige Hendrik Antoon Lorentz (1853-1928). In zijn werkkamer en lab ontdek je wie Lorentz was en hoe belangrijk hij voor de wetenschap is geweest. In deze werkkamer rekende Lorentz acht jaar lang aan oplossingen voor de huidige Afsluitdijk. Op zijn bureau ligt nog zijn correspondentie met zijn jonge fan Albert Einstein. Klapstuk van de tour is de finale, als een replica van de Grote Elektriseermachine wordt aangezwengeld.

De Lorentz Formule is een coproductie van Teylers Museum en Swarte Kunst in samenwerking Toneelschuur Producties.

Reserveer je plaats!
Bezoek net als Albert Einstein het Lorentz Lab en ontdek hoe Teylers Museum al sinds zijn oprichting in 1784 een plek is om je te verwonderen. De tour is geschikt voor iedereen van 10 tot 100 jaar, natuurkundige kennis is niet vereist. Per keer kunnen twintig bezoekers mee. Verzeker jezelf van een plek en reserveer online.

Dankzij de deelnemers van de BankGiro Loterij wordt de theatrale tour gratis aangeboden. Je betaalt alleen 1 euro p.p. reserveringskosten, plus toegang tot het museum. Het Lorentz Lab is alleen te bezoeken door deel te nemen aan De Lorentz Formule.

Openingstijden
Dinsdag t/m vrijdag: 12.30u, 14.00u, 15.30u
Weekenden en feestdagen: 11.15u, 12.45u, 14.15u, 15.45u

Er is plaats voor 20 personen per tour.
Je kunt online reserveren.

In het Lorentz Lab is een lift aanwezig, niet alle ruimtes zijn toegankelijk voor rolstoelgebruikers.

Einde Persbericht

 

 

De dood leeft

IMG_20180224_190328

Anja, LiRiAn Art

Leeft de dood?
Ja de dood lééft,
in de kunst.’
Bron en leestip: Dood voor ongelovigen, FD

‘Oké, de dood kan dan wel leven in de kunst, maar wist je dat een op de drie Nederlanders bang is voor de dood? (zie leestip hierboven). En dat terwijl de dood voor kunstenaars juist de nodige inspiratie kan leveren.

skulls-1253378_1920
De dood levert kan ook veel gedachtes oproepen. Waar zijn ze heen, de doden? Ben je er nog als je naar gene zijde bent verhuisd? En als je een kunstenaar bent, zou je nog kunnen creëren na je dood?

Jan_Weenix_1697_from_Edinburgh_NG_2523

Jan Weeenix, Landscape with a Huntsmen and Dead Game, 1697

De grootste illusie in deze wereld is de illusie van gescheiden zijn
Gisteren, 17 november 2017, werden de mensen die dit jaar zijn overleden herdacht. candle-2905395_1920Mijn pap is lang geleden overleden. Hij zou dit jaar 91 zijn geworden, als hij niet 39 jaar geleden aan kanker was overleden. ​Ik weet het nog als de dag van gisteren, op de dag van zijn begrafenis was ik ontroostbaar, hij was weg, ik zou hem nooit meer zien, en dat idee was onverdraaglijk.

Wat laat je achter
Volgens een aloude natuurwet (Newton) moet je om verder te komen iets achterlaten. In het geval van dood, overlijden en rouw is dat nu ook net wat de omgeving graag ziet. Want ‘we’ vinden het ongemakkelijk om met dood en overlijden geconfronteerd te worden en zijn geneigd het denken over de dood weg te duwen(Rob Zombie – An American musician, filmdirector, comicbook writer and screenwriter: “I’m not accepting death. I’m pretty sure there’ll be some technology that comes along in the future that can keep me alive.”)

human-2829510_1920Is het goed zo?
Als er iemand overlijdt is dat voor de nabestaanden een treurig iets, we willen geen afscheid nemen. De eenzaamheid na een afscheid en de herinneringen zijn pijnlijk en wat volgt is een periode van rouw, verbijstering, boosheid en verdriet. Sommige mensen schamen zich omdat ze na zoveel jaren nog steeds rouwen en dat is lastig want het is toch goed zo, zeggen de mensen om je heen dan. Maar weet je wat? Dit is heel normaal en het gaat misschien wel nooit meer over. Of, misschien ervaar je juist het tegenovergestelde en heb je vrij snel vrede met de situatie. In beide situaties is dat oké.

Waar ligt de grens
Wat ook normaal is, is dat sommige mensen de grens tussen leven en dood niet zo scherp ervaren. Zij krijgen tekens en signalen van de overledene. Denk aan een bijzondere vlinder die op een kist plaats neemt tijdens een begrafenis. Een vogel die naar binnen wil tijdens een afscheidsdienst en alle moeite doet om er bij te kunnen zijn. Of iets, dat je associeert met de overledene, dat op een onverklaarbare wijze op de grond valt waardoor je je ineens weer verbonden voelt met de persoon die je zo mist. Die tekens krijg je niet voor niets, ze zijn ter bemoediging en doet je beseffen waar het eigenlijk omgaat in het leven, verbinding.

1024px-Iphiclides_podalirius

Iphiclides podalirius (Scarce Swallowtail)

Dit zijn dan ook op  de werkelijkheid gebaseerde voorbeelden, voor de een iets om de schouders over op te halen, voor een ander een knipoog van wie hem of haar zo lief was. Als je ervoor openstaat of zolang je het nodig hebt kun je deze tekens ervaren. Want;

‘De doden zijn niet weg, ze ondersteunen ons vanaf de zijlijn van deze wereld’.
Toen een vriend van hem was overleden zei Einstein; “Nu heeft Besso afscheid genomen van deze vreemde wereld. Dat betekent niets. Wij weten dat het onderscheid tussen verleden, heden en toekomst niets meer is dan een illusie.

Vier dimensies
Volgens de kwantummechanica zijn er meerdere dimensies. Volgens abstracte 
wiskundige berekeningen
 zelfs 11! Maar hier op aarde leven we in drie dimensies, vier als je de dimensie tijd meerekent. Anders gezegd; de stoffelijke wereld. En in de stoffelijke wereld zitten we gevangen, daar kun je niet uit. Ons kijken, denken en acteren is beperkt in deze drie dimensies.

En face it,
Soms zijn drie dimensies al genoeg om te behappen. Denk maar aan een 3-D film waarin je wegduikt voor dieren of monsters die op je afkomen 😉 En het is in de hogere dimensies waar zich de geestelijke wereld bevindt, de wereld waarin we na de dood terechtkomen.

1024px-Clusone2
Ik zie je (niet)
In de film Interstellar (een verhaal gebaseerd op de wetenschappelijke theorieën van de gerenommeerde theoretische natuurkundige Kip Thorne) bevindt een vader zich in die hogere dimensies. Hij zoekt daar zijn dochter en hij kan haar ook vinden omdat hij zijn dochter in elke dimensie ziet. Wij hier in de stoffelijke wereld zijn begrensd in het kunnen zien, in de hogere dimensies zijn geen begrenzingen.

Geest of energie
En noem het geest of energie maar de overledenen zijn niet weg of verdwenen. Denk aan de onverklaarbare lach op het gezicht, of de blik in de ogen van iemand die op het punt van sterven (heen gaan) staat, en die ergens naar kijkt waar ons oog niet kan reiken. Net op de grens van leven en dood zien ze iets wat wij nog niet kunnen waarnemen, om daarna te verdwijnen naar waar wij ze niet meer kunnen zien.

willink-statue-742x1024

“De kern van mijn werk is een dodelijke verliefdheid op de realiteit”. Karel Willink Fotobron: www.museummore.nl

Schijn of werkelijkheid
Misschien is het wel zo dat de levenden in een schijnwerkelijkheid leven (de schijn van; druk, druk, druk bijvoorbeeld) en is de echte werkelijkheid de geestelijke wereld. In die werkelijkheid bevinden zich de overledenen, zij zijn nooit weg, ze moedigen ons aan vanaf de zijlijn zolang wij daar voor openstaan of nodig hebben.  Ik ben nu (in 2017) zes jaar ouder dan mijn vader was op het moment van zijn overlijden. Dat is een bizar idee!

Herinneringen
Mijn vader, het was een lieve man. En tegelijkertijd was hij ook geen makkelijke man voor zijn omgeving, door alles wat hij meegemaakt had in de oorlog. Maar, het was wel mijn vader en ik hield van hem.
LiRiAn ArtDe liefde 

En dat is wat telt, de liefde. Aan het begin, in het midden en aan het eind van ons leven hier. De liefde. En liefde, ‘Liefde is geen bijzaak, het is de sterkste emotie die je leven kan overnemen.’ – Arthur Schopenhauer.

Noot: deze blog is geïnspireerd door het leven van mijn vader, het werk van Jouw Laatste Wil en de preek “De toeschouwers” (v.a.: 1.14 uur) van Ed Meenderink. Deze blog werd in 2016 geschreven door Anja, LiRiAn Art, voor Bloggend Bewegen.

Everybody knows, everybody knows
That’s how it goes. Everybody knows RIP Leonard Cohen ​

Laboureur dans un champ van Van Gogh

Het schilderij ‘Laboureur dans un champ‘ van Vincent van Gogh
is voor bijna 70 miljoen euro (81,3 miljoen dollar ) verkocht

Laboureur dans un champ Boer in een veld
Vincent van Gogh, Nederlands impressionist, schilderde Laboureur dans un champ in het laatste jaar voor zijn dood in 1890. Van Gogh verbleef toen in de psychiatrische inrichting van Saint-Paul-de-Mausole in Frankrijk.

Geen recordbedrag
Dit is nog net geen record voor een portret van Vincent van Gogh. Het hoogste bedrag ooit ging namelijk naar Portrait du Dr. Gachet dat in 1990 geveild werd voor (omgerekend) 71,5 miljoen euro.

Lees ook
15 Things You Didn’t Know About Van Gogh’s Portrait of Dr. Gachet

Bron: Van Gogh brengt 25 miljoen meer op dan verwacht – Kunst & Media – PAROOL
Fotobron: Via Artdaily op Pinterest

Meesterwerken uit het Rijksmuseum

Morgen opent in Art Gallery New South Wales in Sydney de eerste grote Gouden Eeuw tentoonstelling met Hollandse meesters in Australië.

Het Rijksmuseum Amsterdam is nauw betrokken geweest bij de opzet en heeft bijna tachtig 17e-eeuwse kunstwerken in bruikleen gegeven voor de ‘Rembrandt en de Nederlandse Gouden Eeuw’.

Een van de meesterwerken van deze tentoonstelling is ‘Een opperkoopman van de VOC‘ (vermoedelijk Jacob Mathieusen en zijn vrouw met op de achtergrond de retourvloot) op de rede van Batavia Rijksmuseum’.

Bron: Meesterwerken uit het Rijksmuseum in Australië | MuseumActueel

#MeToo en ik zweeg uit respect voor de kunst – NRC

Bravo voor Joyce Roodman, voor het lef om zich uit te spreken en voor haar over de inhoud van het toneelstuk Neelie!!

“Ik zweeg uit respect voor de kunst. Later hoorde ik dat ik de enige niet was. Dat hielp.”

Bron: #MeToo en ik zweeg uit respect voor de kunst – NRC

Waarom zou ik liegen?

 “Waarom zou ik liegen en mij anders voordoen dan ik ben?” ~ Marie Bashkirtseff

9200000022376663 In 1873 komt een 14-jarig meisje van Russische adel aan bij een Franse villa aan het zonovergoten Middellandse-Zeegebied. In een klein dagboek begint zij de gebeurtenissen van haar dagen aan zee te beschrijven.
Wanneer zij elf jaar later veel te jong overlijdt heeft zij duizenden duizenden dagboekpagina’s vol geschreven en een groot en een veelzijdig portret van haar leven geweven. Een keuze van wat zij toevertrouwde aan haar dagboek is in Nederland uitgegeven onder de titel ‘Waarom zou ik liegen

Vroeg wijs en zeer zelfbewust
Marie_Bashkirtseff_-_Der_Regenschirm_-_1883.jpeg Marie Bashkirtseff wilde zangeres worden maar vanwege keelklachten (later bleek dat zij aan tuberculose leed) wilde zij zich toeleggen op de schilderkunst en ging zij in de leer bij Tony Robert-Fleury, aan de gerenommeerde Parijse Académie Julian. Zij ging samenwerken met de bekende naturalistische schilder Jules Bastien-Lepage, die later ook haar hartsvriend zou worden.
Haar stijl was naturalistisch; een tijdloze schilderstijl uit de late negentiende eeuw die dicht bij het realisme staat.

Feministe pur sang
Marie was niet alleen schilder, zij was ook schrijver en zij wilde enkel de waarheid vertellen. Al op twaalfjarige leeftijd schreef zij in haar dagboek:

“I was born to be a remarkable woman; it matters little in what way or how. … I shall be famous or I will die.” Marie Bashkirtseff

In 1881 schreef Marie Bashkirtseff onder het pseudoniem Pauline Orrel verschillende artikelen voor de feministische krant La Citoyenne van Hubertine Auclert. Een van haar uitspraken was: “Als ik een man was, had ik Europa veroverd”. Marie keerde zich tegen het beeld van die tijd (?!), de negentiende-eeuwse samenleving die vrouwen oplegde mooi en dienstbaar te zijn.

Haar arrogante kant
Bashkirtseff Marie groeide op in een rijk en welgesteld gezin. Zij woonde riant, leerde o.a. Latijn en paardrijden en kon kopen wat zij wilde. Maar, dit maakte haar ook arrogant, zoals te lezen valt in NRC.nl: ‘Marie leefde in onvoorstelbare rijkdom en ontleende daaraan de gebruikelijke arrogantie, in die tijd, in die kringen. Haar negerknecht, Chocolat geheten, wordt naar hartenlust vernederd.’ Bron

Een eenzaam bestaan
Marie’s leven was onstuimig enthousiast in haar gepassioneerde streven een intellectueel en artistiek bestaan te leiden. Maar zij was hierin op haarzelf aangewezen, haar familie steunde haar op geen enkele wijze, artistiek of intellectueel gezien. Dit, en de doofheid als gevolg van de tuberculose, maakte dat zij  zich erg eenzaam voelde.

Bashkirtseff_-_The_Meeting

“What am I? Nothing. What would I be? Everything.” Marie Bashkirtseff

The meeting
Op 20 oktober 1884 schreef Marie voor het laatst in haar dagboek maar voor zij op 31 oktober 1884 overleed maakte zij het schilderij “Un meeting” nog af. Dit werk oogstte veel waardering op de Salontentoonstelling van Parijs waar het voor het eerst te zien was maar zij won er geen prijzen mee. Iets wat haar woedend maakte en waardoor zij zich waardeloos voelde.
“To live, to have so much ambition, to suffer, to cry, to fight and, at the end, forgetfulness … as if I had never existed.” Marie Bashkirtseff

Bashkirtseff_-_In_the_Studio

The Studio by Marie Bashkirtseff (1881); Marie Bashkirtseff is the central figure seated in the foreground

Portret van een jong genie
Na haar overlijden was het haar eigen familie die haar verried, Marie’s moeder zorgde ervoor dat geen van haar dochter’s radicale meningen, en hun vreemde familiegeschiedenis, in het dagboek gepubliceerd werd. Haar dagboek echter gaf een feilloos weergave van de tijd waarin zij leefde en het dagboek werd later ontvangen als ‘een boek van ongekende kwaliteit’ en ‘een werkelijk geniaal boek’ door de Engelse pers.

“I am the most interesting book of all.” Marie Bashkirtseff 

Ga er maar van uit dat ik beroemd word
9200000075884639
 De eerste versie van haar dagboek werd uitgegeven in 1887, 3 jaar na haar overlijden. Deze versie was behoorlijk gecensureerd door haar moeder, zo werd bijvoorbeeld de geboortedatum van Marie aangepast naar een latere datum 😉 en pikante details over haar liefdesleven weggelaten.  Marie heeft ook veel schilderijen gemaakt maar helaas is veel van haar werk tijdens de tweede wereldoorlog door de nazi’s verwoest.

“When I die my death will be caused by indignation at the stupidity of human nature.” Marie Bashkirtseff

Na haar dood
Marie Bashkirtseff wilde beroemd worden en liet daartoe niets aan het toeval over. Haar graf liet zij ontwerpen in de vorm van een Byzantijnse kapel die boven alles uitsteekt en niet over het hoofd te zien is. Marie Bashkirtseff werd begraven in Cimetière de Passy, Parijs. En een studio van volledige grootte is door de regering van Frankrijk ter ere van haar tot een historisch monument verklaard. Het beroemde schilderij ‘De Meeting’ is te zien in Musée d’Orsay.

“To live, to have so much ambition, to suffer, to cry, to fight and, at the end, forgetfulness … as if I had never existed.” Marie Bashkirtseff

Tekst loopt door onder de video

Meer lezen?
Klik door naar History and other Thoughts voor een uitgebreid (Engelstalig) artikel over Marie Bashkirtseff

Home – NEU NOW

 

Bron: Home – NEU NOW