Leonard Cohen

Het leven is misschien niet altijd even makkelijk maar wat maakt het leven voor jou de moeite waard?

Voor mij is dat om wie mijn lief zijn. En voor (om maar iemand te noemen ;)) Nietzsche was het o.a. muziek; “Without music, life would be a mistake.”, Friedrich Nietzsche

1024px-Leonard_Cohen

Cohen at Festival Internacional de Benicàssim, July 2008 | Fotocredit: Baggio

Daar kan ik mij ook helemaal in vinden. Muziek kan je raken om meerdere redenen, zoals bijvoorbeeld de muziek van Leonard Cohen dat bij mij doet. En dat terwijl Leonard Cohen vond dat muziek ook maar gewoon ‘nuttig’ was;

 “The basic function of popular music is to create an environment for courting, lovemaking, and doing the dishes. It’s useful because it addresses the heart in the midst of all these activities, and it will always be useful in this very important way.”  Leonard Cohen | Montreal, 21 september 1934 – Los Angeles, Californië, 7 november 2016 

Leonard_Cohen,_1988_01

Leonard Cohen
Hierbij ook genoteerd dat niemand mij meer intrigeert dan Leonard Cohen (uitgezonderd Vincent van Gogh :))

En dit,
Om zoveel redenen. Om zijn muzikale talent uiteraard en de schitterende woordenkracht waarmee hij muziekteksten, zijn kracht in taal die hij inzette om prachtige brieven aan zijn geliefden* als ook gedichten te schrijven.

“It is a beautiful thing for us to be so deeply interested in each other. You have to write about something. Women stand for the objective world for a man, and they stand for the thing that you’re not. And that’s what you always reach for in a song.”Leonard Cohen, 1979 

Marianne Ihlen
*
 Een van zijn geliefden was Marianne Ihlen, zij was zijn muze. In een citaat in Trouw is hierover te lezen:

‘Marianne Ihlen was niet zijn eerste muze, ze zou ook zeker niet zijn laatste zijn. Hij ontmoette haar rond 1960 op het Griekse eiland Hydra, waar de twintiger uit Montreal een huisje had gekocht uit de erfenis van zijn vroeg overleden vader. Om te schrijven, geen muziek, maar proza en poëzie.‘ Bron

So_Long_Marianne_Ihlen
Marianne Ihlen kort voor haar dood in 2016

Een leven na dit leven
Dit schreef Cohen aan Marianne Ihlen in een brief die zij kort voor haar overlijden ontving; ‘Wel, Marianne, we zijn in de tijd aanbeland dat we zo oud zijn dat onze lichamen aftakelen en ik denk dat ik je heel spoedig zal volgen. Weet dat ik zo dicht achter je aan kom dat als je je hand uitstrekt, ik denk dat je de mijne kan raken”.  Ice Cream Party.jpg

Tekst loopt door onder de video 

Thank YouHouden van heeft vele lagen
Ik hou vooral van Cohen zijn muziek en persoonlijkheid vanwege zijn prachtige teksten en melancholieke stem, zijn bescheidenheid en innemende charme tot op hoge leeftijd en, baas die hij was! omdat hij vlak voor zijn dood op de leeftijd van 82 jaar nog een nieuw album uitbracht; YOU WANT IT DARK

Tekst loopt door onder de video

Met dit werk leek het dat hij zijn geloof (boeddhist, jood, christen) aan de wilgen hing en ons vertelde, toezong, dat hij er wel klaar mee was.  schreef er deze prachtige recensie over.

2016-11-12_Leonard_Cohen_memorial_Montreal_(30927893376)

Gedenktekens bij Cohen’s woning in Montreal , 12 november 2016 | Fotocredit: Exile on Ontario St

Inspirator Leonard Cohen 
Cohen was voor zijn heengaan klaar om de oversteek naar een ander leven te maken, een leven waarvan hij wist dat hij geliefden weer zou ontmoeten, iets waar ik ook in geloof. Cohen kon vlak voor zijn dood tevreden terugkijken op een rijk leven, misschien niet letterlijk maar in een ander opzicht. Zijn rijke nalatenschap aan ons zijn publiek, is zijn gift aan ons.

Dank voor je gedichten, muziek en inspiratie en,
Rust in vrede, schrijf, zing en enjoy forever, meester Leonard

Terugblikkend op Cohen’s leven laat mij nadenken over wat ikzelf als nalatenschap achter wil laten? Maar daar dan ook weer niet te lang bij stilstaan want het leven… moet je ook vooral leven, volgens een eeuwenoude wet. Maar ik weet met Vincent van Gogh,

ik zal niet leven zonder liefde, mijn leven is de moeite waard.
En een leven vol liefde, voor elkaar, voor het leven, voor de
kunst, boeken en de muziek, wens ik ook jou/jullie toe.
 

I will not live without love.

De dood leeft

IMG_20180224_190328

Anja, LiRiAn Art

Leeft de dood?
Ja de dood lééft,
in de kunst.’
Bron en leestip: Dood voor ongelovigen, FD

‘Oké, de dood kan dan wel leven in de kunst, maar wist je dat een op de drie Nederlanders bang is voor de dood? (zie leestip hierboven). En dat terwijl de dood voor kunstenaars juist de nodige inspiratie kan leveren.

skulls-1253378_1920
De dood levert kan ook veel gedachtes oproepen. Waar zijn ze heen, de doden? Ben je er nog als je naar gene zijde bent verhuisd? En als je een kunstenaar bent, zou je nog kunnen creëren na je dood?

Jan_Weenix_1697_from_Edinburgh_NG_2523

Jan Weeenix, Landscape with a Huntsmen and Dead Game, 1697

De grootste illusie in deze wereld is de illusie van gescheiden zijn
Gisteren, 17 november 2017, werden de mensen die dit jaar zijn overleden herdacht. candle-2905395_1920Mijn pap is lang geleden overleden. Hij zou dit jaar 91 zijn geworden, als hij niet 39 jaar geleden aan kanker was overleden. ​Ik weet het nog als de dag van gisteren, op de dag van zijn begrafenis was ik ontroostbaar, hij was weg, ik zou hem nooit meer zien, en dat idee was onverdraaglijk.

Wat laat je achter
Volgens een aloude natuurwet (Newton) moet je om verder te komen iets achterlaten. In het geval van dood, overlijden en rouw is dat nu ook net wat de omgeving graag ziet. Want ‘we’ vinden het ongemakkelijk om met dood en overlijden geconfronteerd te worden en zijn geneigd het denken over de dood weg te duwen(Rob Zombie – An American musician, filmdirector, comicbook writer and screenwriter: “I’m not accepting death. I’m pretty sure there’ll be some technology that comes along in the future that can keep me alive.”)

human-2829510_1920Is het goed zo?
Als er iemand overlijdt is dat voor de nabestaanden een treurig iets, we willen geen afscheid nemen. De eenzaamheid na een afscheid en de herinneringen zijn pijnlijk en wat volgt is een periode van rouw, verbijstering, boosheid en verdriet. Sommige mensen schamen zich omdat ze na zoveel jaren nog steeds rouwen en dat is lastig want het is toch goed zo, zeggen de mensen om je heen dan. Maar weet je wat? Dit is heel normaal en het gaat misschien wel nooit meer over. Of, misschien ervaar je juist het tegenovergestelde en heb je vrij snel vrede met de situatie. In beide situaties is dat oké.

Waar ligt de grens
Wat ook normaal is, is dat sommige mensen de grens tussen leven en dood niet zo scherp ervaren. Zij krijgen tekens en signalen van de overledene. Denk aan een bijzondere vlinder die op een kist plaats neemt tijdens een begrafenis. Een vogel die naar binnen wil tijdens een afscheidsdienst en alle moeite doet om er bij te kunnen zijn. Of iets, dat je associeert met de overledene, dat op een onverklaarbare wijze op de grond valt waardoor je je ineens weer verbonden voelt met de persoon die je zo mist. Die tekens krijg je niet voor niets, ze zijn ter bemoediging en doet je beseffen waar het eigenlijk omgaat in het leven, verbinding.

1024px-Iphiclides_podalirius

Iphiclides podalirius (Scarce Swallowtail)

Dit zijn dan ook op  de werkelijkheid gebaseerde voorbeelden, voor de een iets om de schouders over op te halen, voor een ander een knipoog van wie hem of haar zo lief was. Als je ervoor openstaat of zolang je het nodig hebt kun je deze tekens ervaren. Want;

‘De doden zijn niet weg, ze ondersteunen ons vanaf de zijlijn van deze wereld’.
Toen een vriend van hem was overleden zei Einstein; “Nu heeft Besso afscheid genomen van deze vreemde wereld. Dat betekent niets. Wij weten dat het onderscheid tussen verleden, heden en toekomst niets meer is dan een illusie.

Vier dimensies
Volgens de kwantummechanica zijn er meerdere dimensies. Volgens abstracte 
wiskundige berekeningen
 zelfs 11! Maar hier op aarde leven we in drie dimensies, vier als je de dimensie tijd meerekent. Anders gezegd; de stoffelijke wereld. En in de stoffelijke wereld zitten we gevangen, daar kun je niet uit. Ons kijken, denken en acteren is beperkt in deze drie dimensies.

En face it,
Soms zijn drie dimensies al genoeg om te behappen. Denk maar aan een 3-D film waarin je wegduikt voor dieren of monsters die op je afkomen 😉 En het is in de hogere dimensies waar zich de geestelijke wereld bevindt, de wereld waarin we na de dood terechtkomen.

1024px-Clusone2
Ik zie je (niet)
In de film Interstellar (een verhaal gebaseerd op de wetenschappelijke theorieën van de gerenommeerde theoretische natuurkundige Kip Thorne) bevindt een vader zich in die hogere dimensies. Hij zoekt daar zijn dochter en hij kan haar ook vinden omdat hij zijn dochter in elke dimensie ziet. Wij hier in de stoffelijke wereld zijn begrensd in het kunnen zien, in de hogere dimensies zijn geen begrenzingen.

Geest of energie
En noem het geest of energie maar de overledenen zijn niet weg of verdwenen. Denk aan de onverklaarbare lach op het gezicht, of de blik in de ogen van iemand die op het punt van sterven (heen gaan) staat, en die ergens naar kijkt waar ons oog niet kan reiken. Net op de grens van leven en dood zien ze iets wat wij nog niet kunnen waarnemen, om daarna te verdwijnen naar waar wij ze niet meer kunnen zien.

willink-statue-742x1024

“De kern van mijn werk is een dodelijke verliefdheid op de realiteit”. Karel Willink Fotobron: www.museummore.nl

Schijn of werkelijkheid
Misschien is het wel zo dat de levenden in een schijnwerkelijkheid leven (de schijn van; druk, druk, druk bijvoorbeeld) en is de echte werkelijkheid de geestelijke wereld. In die werkelijkheid bevinden zich de overledenen, zij zijn nooit weg, ze moedigen ons aan vanaf de zijlijn zolang wij daar voor openstaan of nodig hebben.  Ik ben nu (in 2017) zes jaar ouder dan mijn vader was op het moment van zijn overlijden. Dat is een bizar idee!

Herinneringen
Mijn vader, het was een lieve man. En tegelijkertijd was hij ook geen makkelijke man voor zijn omgeving, door alles wat hij meegemaakt had in de oorlog. Maar, het was wel mijn vader en ik hield van hem.
LiRiAn ArtDe liefde 

En dat is wat telt, de liefde. Aan het begin, in het midden en aan het eind van ons leven hier. De liefde. En liefde, ‘Liefde is geen bijzaak, het is de sterkste emotie die je leven kan overnemen.’ – Arthur Schopenhauer.

Noot: deze blog is geïnspireerd door het leven van mijn vader, het werk van Jouw Laatste Wil en de preek “De toeschouwers” (v.a.: 1.14 uur) van Ed Meenderink. Deze blog werd in 2016 geschreven door Anja, LiRiAn Art, voor Bloggend Bewegen.

Everybody knows, everybody knows
That’s how it goes. Everybody knows RIP Leonard Cohen ​