Tagarchief: Rembrandt

Een ode aan de schoonheid in kunst

Standaard
Een ode aan de schoonheid in kunst
Rembrandt_Harmensz._van_Rijn_-_Portret_van_een_paar_als_oudtestamentische_figuren,_genaamd_'Het_Joodse_bruidje'_-_Google_Art_Project

Rembrandt Harmensz. van Rijn – Portret van een paar als oudtestamentische figuren, genaamd ‘Het Joodse bruidje’ – Aangemaakt: ca. 1665-1669

Soms is het liefde op het eerste gezicht en dat kan ook in de kunst. Rembrandts Joods bruidje is zo’n kunstwerk waar ik direct verliefd op was. Deze twee mensen praten zonder woorden, teder is de blik waarop hij naar haar kijkt. Intiem de manier waarop zij naar hem toe buigt. Hun kleding, hun houding en uitstraling, alles is zo verfijnd op dit prachtige doek.

In mijn liefde voor dit schilderij ben ik in goed gezelschap. Iemand die ook diep onder de indruk was van Rembrandt’s ‘Het joodse bruidje’ was Vincent van Gogh;

‘Geloof je nu wel, en dat meen ik oprecht, dat ik tien jaren van mijn leven wilde geven, als ik hier voor dit schilderij veertien dagen nog kon blijven zitten met een korst droog brood voor voedsel.’

In oktober 1885 schreef hij aan zijn broer Theo: ‘Wat een intiem, wat een oneindig sympathiek schilderij’.


HET JOODS BRUIDJE

Ik heb het Rood van ’t Joodse bruidje lief,
van toen ik het zag voor het eerst
en ik nog niet begreep,
welk een verkering ik die dag begon.
Ik kwam er ook op dagen zonder zon,
of dat haar licht zich even maar verhief
en vloeide weg in een wankele streep,
dan zocht ik de nuance, die het teerst
en toch nooit diep genoeg
mij lang te blijven vroeg.
Ik zag het Bruidje met de linkerhand
piano spelen op de rechter- van
haar door de tijd bedeesde man
en ik werd niet jaloers. Dat was hún band.
Ik kwam niet door hun minne-schikking treden,
het is mij om het Rood van haar kleed en
anders niets te doen,
ook niet om de entourage in goudig-groen.
Alleen díe kleur zien als een kleur van heden,
of Rembrandt naast mij er mee speelde
binnen de bronzen van de achtergrond
en welke kleuren hij er nog penseelde,
er toch die kleur voor alle tijden vond.
Ontstond zij met of zonder schilderstok,
het is zijn Rood, waarin hij zong Bruidjes rok;
het is mijn Rood, rondom haar rechterhand,
neen, geen juwelen, franjes of kant,
het is maar rood, het Rood, dat ik aanbid,
vooral als ik in de zon naast Rembrandt zit.

 

Tovenaarsleerlingen van Rembrandt treden uit de schaduw – Kunst & Media – PAROOL

Standaard

Ze staken hun leermeester Rembrandt naar de kroon. Ferdinand Bol en ­Govert Flinck treden uit de schaduw in het Amsterdam Museum, het Rembrandthuis en Museum Van Loon.

Bron: Tovenaarsleerlingen van Rembrandt treden uit de schaduw – Kunst & Media – PAROOL

Vincent van Gogh versus Rembrandt

Standaard
965774e1f5e70862472ad57003ca26fa

Henri de Toulouse-Latrec; Vincent van Gogh 1887, Van Gogh Museum Amsterdam

Toen Vincent van Gogh in 1885 – in het pas geopende Rijksmuseum – voor Rembrandts Joodse Bruidje zat sprak hij regen een vriend: “Geloof je nu wel, en dat meen ik oprecht, dat ik tien jaar van mijn leven wilde geven, als ik hier voor dit schilderij veertien dagen nog kon blijven zitten met een korst droog brood voor voedsel?” Lees hier verder..

Rembrandt-Het-Joodse-Bruidje-Rijksmuseum-Amsterdam-Rembrandthuis

Isaak en Rebecca, ‘De Joodse bruid’, Rembrandt Harmensz. van Rijn ca. 1669, Rijksmuseum Amsterdam